İçeriğe geç

1. bölüm: Anatomi · Ders 1 / 36

Sinir sistemine ilk bakış ve anatominin dili

Beynin ayrıntılarına dalmadan önce haritanın tamamına bakalım: sinir sistemi hangi parçalardan oluşur, beyin bu sistemin neresindedir, onu ne korur ve besler, anatomistler bir yapının yerini nasıl tarif eder? Ders üç düzeyde okunur: Temel ile başla; hazır olduğunda Lisans ve Uzman düzeylerinde hasta vakalarına, görüntülemeye ve beyin cerrahisine geç.

Üç düzeyde okunur: Temel · Lisans · UzmanGüncelleme: Uzman incelemesi bekliyor

Sen kimsin? Dersi sana göre açalım

Sana uyan kartı seç. Ders seçimine göre kısalır ya da derinleşir; istediğin an değiştirebilirsin.

Nasıl okunur? Kenarında çizgi olmayan anlatım herkes içindir. Mavi çizgili bölümler Lisans, mor çizgili bölümler Uzman düzeyidir ve yalnızca o düzeyi seçince görünür.

Seçimin hiçbir yere kaydedilmez. Aşağı indikçe ekranın altında küçük bir düzey düğmesi kalır.

Bu derste öğreneceklerin

  • Merkezî ve çevresel sinir sistemini; somatik ve otonom sistemi ayırt etmek
  • Omurilik sinirlerinin sayısını, köklerini ve karma yapısını açıklamak
  • Beynin büyük bölümlerini ve gelişimdeki kökenlerini üç boyutlu modelde bulmak
  • Büyük yarıkları, olukları ve lobları tanımak
  • Gri ve beyaz cevheri, beyaz cevherin üç lif türünü ayırt etmek
  • Yön terimlerini ve kesit düzlemlerini doğru kullanmak; MR’da sağı ve solu okumak
  • Beyni koruyan ve besleyen yapılara ilk kez bakmak
  • Otonom çıkışı, gangliyonları, haberci maddeleri ve almaçları sıralamakLisans
  • Dermatomlar, refleks bölümleri ve üst/alt motor nöron bulgularıyla hasarın yerini kestirmekLisans
  • Sinir borusunu, kesecikleri, karıncıkları, alar/bazal plağı ve sinir kabartısı türevlerini ilişkilendirmekLisans
  • Kabuğun katmanlarını, beyaz cevher demetlerini, iç kapsülü ve çaprazlaşmaları açıklamakLisans
  • Zarlar arası aralıkları, BOS dolaşımını, kafa içi kanamaları ve Willis halkasını karşılaştırmakLisans
  • BT ve MR’da dokuları, MR’da merkezî oluğu tanımakUzman
  • Kafa içi basınç–hacim ilişkisini, perfüzyon basıncını ve herniasyonu yorumlamakUzman
  • Stereotaksik koordinatları (AC–PC, Talairach, MNI) ve derin beyin uyarımının hedeflerini tanımakUzman
  • Uyanık kraniyotomi, traktografi ve kallozotomi gibi cerrahi yaklaşımların anatomik temelini anlamakUzman
  • Nöron sayıları, kabuk haritaları ve miyelinleşme üzerine güncel araştırmaları değerlendirmekUzman

1.Sinir sistemi: bedenin haberleşme ağı

Elindeki telefon titrediğinde neler olur? Parmak ucundaki duyu almaçları titreşimi fark eder, bu bilgi sinirlerle omuriliğe ve beyne ulaşır, beyin ne yapacağına karar verir ve kolundaki kaslara komut gönderir. Bu yolculuğun hepsi saniyenin küçük bir bölümünde tamamlanır. Bunu yöneten sistem sinir sistemidir.

Sinir sisteminin üç temel işi vardır:

  • Algılama: Bedenin içinden ve dışından bilgi toplamak. Görme, işitme, dokunma, tat ve koku bunun en bilinen örnekleridir.
  • Birleştirme: Gelen bilgiyi anılarla, o anki duygu durumuyla ve daha önce öğrenilenlerle bir araya getirip ne yapılacağına karar vermek.
  • Tepki: Kasları kasmak ya da bezlere salgı yaptırmak.

Anatomistler sinir sistemini iki büyük bölüme ayırır:

  • Merkezî sinir sistemi (MSS): beyin ve omurilik. Bilginin işlendiği ve kararların verildiği yer burasıdır.
  • Çevresel (periferik) sinir sistemi (ÇSS): merkezî sinir sisteminin dışında kalan her şey. Beyinden çıkan 12 çift kafa siniri, omurilikten çıkan 31 çift omurilik siniri ve sinirlerin üzerindeki küçük nöron kümeleri olan gangliyonlar bu bölüme girer.

Bu sınır kesin bir duvar değildir: Çevresel sinir sisteminin bazı parçaları kafatasının ya da omurga kanalının içinde durur. Yine de bu ayrım, sinir sistemini öğrenmek için iyi bir başlangıç haritasıdır.

Sinir dokusunda iki büyük hücre ailesi vardır. Nöronlar sinir sisteminin hesaplamasını ve haberleşmesini yapar; elektrik ve kimyasal sinyalleri onlar taşır. Glia hücreleri ise nöronları destekler, besler ve korur. İkisini de 2. bölümün ilk derslerinde ayrıntılı göreceğiz.

Hareketli çizim

Sinir sisteminin haritası

beyinomurilik
  • Merkezî sinir sistemi: beyin ve omurilik.
  • Çevresel sinir sistemi: beyinden ve omurilikten çıkan sinirler ile omuriliğin yanındaki küçük düğümler (gangliyonlar).

Örnek: telefon titriyor

  1. 1. Algılama: Parmak ucundaki duyu almaçları titreşimi fark eder.
  2. 2. İletim: Sinyal koldaki sinir boyunca omuriliğe, oradan beyne çıkar.
  3. 3. Birleştirme: Beyin gelen bilgiyi yorumlar ve karar verir: “Telefon çalıyor, açayım.”
  4. 4. Tepki: Beyinden çıkan komut omurilikten kol sinirine iner; kaslar kasılır ve el telefonu kavrar.
Mavi bölüm merkezî, sarı-turuncu bölüm çevresel sinir sistemidir. Başlat düğmesiyle bir uyarının bedende nasıl dolaştığını izle: algılama, iletim, birleştirme ve tepki.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

Omurilikten çıkan sinirler omurganın bölgelerine göre adlandırılır. Her omurilik siniri omuriliğe iki kökle bağlanır: arka (dorsal) kök duyu bilgisini içeri getirir, ön (ventral) kök hareket komutunu dışarı götürür. İki kök birleşince ortaya çıkan omurilik siniri hem duyu hem hareket lifi taşır; bu yüzden bütün omurilik sinirleri karma sinirdir.

Hareketli çizim

Omurga, omurilik ve 31 çift sinir

C1C7T1T2T3T4T5T6T7T8T9T10T11T12L1L2L3L4L5sakrumomurilik biterat kuyruğu
31 çift omurilik siniri: 8 boyun, 12 göğüs, 5 bel, 5 sağrı ve 1 kuyruk siniri.
arka (dorsal)ön (ventral)arka kök: duyu (içeri)gangliyonön kök: hareket (dışarı)omurilik siniri(karma)arka boynuzön boynuz
Arka kökte yalnızca duyu nöronlarının aksonları, ön kökte yalnızca hareket nöronlarının aksonları vardır. Duyu nöronlarının gövdeleri arka kök gangliyonundadır. İki kök birleşince her omurilik siniri hem duyu hem hareket lifi taşır (karma sinir).
Bir bölgeye dokunarak o bölgedeki omur ve sinir sayısını gör. Omuriliğin enine kesitinde sarı nokta arka kökten içeri giren duyu sinyalini, kırmızı nokta ön kökten çıkan hareket komutunu gösterir.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Dermatomlar: muayenede yoklanan anahtar noktalar
DermatomAnahtar duyu noktası
C6Başparmağın ilk boğumunun (proksimal falanks) sırt yüzü
C7Orta parmağın ilk boğumunun sırt yüzü
C8Serçe parmağın ilk boğumunun sırt yüzü
T44. kaburgalar arası aralık, meme başı hizası
T10Göbek hizası
T12Kasık bağının orta noktası
L3Dizin hemen üstünde, uyluk kemiğinin iç topuzu (medial femoral kondil)
L4İç ayak bileği çıkıntısı (medial malleol)
L5Ayak sırtında, 3. tarak kemiği ile parmak arasındaki eklem
S1Topuk kemiğinin dış yüzü
S2Diz arkası çukurunun ortası
S4–5Anüs çevresi

Dermatom, tek bir arka kök gangliyonundan gelen liflerin beslediği deri alanıdır; komşu dermatomlar birbiriyle örtüşür (Dafny, 2026). Noktalar Amerikan Omurilik Yaralanması Derneği’nin (ASIA) muayene standardından alındı.

Derin tendon refleksleri ve geçtikleri bölümler
RefleksOmurilik bölümüSinir
BisepsC5–C6Muskulokutan sinir
BrakioradyalisC6Radyal sinir
TrisepsC7–C8Radyal sinir
Diz (patella)L3–L4Femoral sinir
AşilS1–S2Tibial sinir

Kaynaklar bazı refleksleri bir bölüm farklı verir; tabloda Lin-Wei ve ark. (2021) izlendi. Aynı yazarlara göre iç arka uyluk (iç hamstring) refleksi, L5 kök hasarından kuşkulanıldığında işe yarayan tek derin tendon refleksidir.

Üst motor nöron mu, alt motor nöron mu?
BulguÜst motor nöron hasarı (beyin, beyin sapı ya da omurilik yolları)Alt motor nöron hasarı (ön boynuz, kök, sinir)
GüçAzalırAzalır
Kas tonusuArtar: spastisite, çakı bıçağı yanıtıAzalır: gevşek (flask) felç
Derin tendon refleksleriArtarAzalır ya da kaybolur
Babinski belirtisiOlumlu: ayak tabanı çizilince başparmak yukarı kalkarYok
Kas erimesi (atrofi)SeyrekBelirgin
Fasikülasyon (kasta seyirme)YokOlur

Babinski yanıtı ilk 2 yaşta normaldir. Hareket kabuğu hasarından hemen sonra karşı yanda önce gevşek felç görülebilir; spastisite sonra gelişir (Knierim, UTHealth; OpenStax 16.4).

Sinir sistemi bir de yaptığı işe göre bölümlere ayrılır:

Sinir sisteminin işlevsel bölümleri
BölümNe yapar?Örnek
Somatik sinir sistemiBilinçli algıyı ve istemli hareketleri yönetir.Bir topu görüp ona uzanmak
Otonom sinir sistemiİstem dışı çalışır: kalp kasını, iç organlardaki düz kasları ve bezleri yönetir; vücudun iç dengesini korur.Koşarken kalbin hızlanması
Enterik sinir sistemiSindirim kanalının kaslarını ve bezlerini yönetir. Çoğu zaman otonom sistemin bir parçası sayılır.Bağırsakların yiyeceği ilerletmesi

Somatik sistem de bazı refleksleri bilinçli bir karar vermeden yürütür.

Otonom sistemin iki kolu vardır. Sempatik kol "savaş ya da kaç" yanıtıyla, parasempatik kol "dinlen ve sindir" hâliyle anılır. İki kol çoğu organda birbirinin tersini yapar:

Hareketli çizim

Otonom sistemin iki kolu

SP

Sempatik kol bedeni harekete hazırlar: tehlike, heyecan ya da egzersiz anında öne çıkar. İki kol çoğu organda birbirinin tersini yapar; organın o anki durumu ikisinin dengesine bağlıdır.

  • Göz bebeği

    Büyür (daha çok ışık girer).

  • Tükürük

    Azalır; ağız kurur.

  • Hava yolları

    Genişler.

  • Kalp

    Hızlanır (egzersizde dakikada 120–140 atıma kadar).

  • Sindirim

    Bağırsak hareketleri ve salgılar azalır.

  • Mesane

    Mesane duvarı gevşer; idrar biriktirilir.

Düğmeyle kolu değiştir: göz bebeği, tükürük, hava yolları, kalp, sindirim ve mesane nasıl değişiyor?

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Hareketli çizim

Çıkış düzeyleri, gangliyonlar ve haberci maddeler

beyinsapıIIIVIIIXXC1C8T1T6T12L1L2L5S2S4T1–L2yan boynuz
MSSgövdepreganglionikpostganglionikzincir ya da kolateral gangliyonACh → nikotiniknoradrenalin → α / β adrenerjikorgan (ör. kalp)

Gövde omuriliğin T1–L2 bölümlerinin yan boynuzunda. Kısa ve miyelinli preganglionik lif zincir (paravertebral) ya da kolateral (prevertebral) gangliyona gider, asetilkolin (ACh) salar; gangliyon nöronundaki almaç nikotiniktir. Uzun ve miyelinsiz postganglionik lif organda noradrenalin salar; almaç α ya da β adrenerjiktir. Tek bir preganglionik nöron 10–20 hedefe uzanabildiği için sempatik yanıt yaygındır.

Solda nöron gövdelerinin bulunduğu düzeyler, sağda iki nöronlu yol. Her sinapsta hangi haberci maddenin salındığını ve hangi almacın onu karşıladığını izle; ter bezi ve böbrek üstü bezi istisnalarına da bak.
Otonom sinapslar: haberci madde ve almaç
LifSalınan haberciKarşılayan almaç
Bütün preganglionik lifler (sempatik ve parasempatik)Asetilkolin (ACh)Nikotinik (gangliyon nöronunda)
Parasempatik postganglionik liflerAChMuskarinik
Sempatik postganglionik liflerin çoğuNoradrenalinα ya da β adrenerjik
Ter bezlerine ve iskelet kası damarlarına giden sempatik liflerAChMuskarinik (ter bezlerinde)
Böbrek üstü bezinin medullası (kromafin hücreler)Adrenalin ve noradrenalin, kanaHormon gibi: bütün bedende

Kaynak: OpenStax 15.1–15.2. Ter bezlerine parasempatik lif gelmez.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Klinik vaka

Vaka 1: Bel ağrısından sonra idrarını yapamayan hasta

46 yaşında bir kadın, iki gündür süren şiddetli bel ağrısı ve iki bacağına yayılan ağrıyla acil servise geliyor. Sabahtan beri idrarını yapamadığını, kalçalarının iç yüzünde ve makat çevresinde "uyuşukluk" hissettiğini söylüyor. Muayenede iki bacakta ayak bileği gücü azalmış; Aşil refleksleri alınamıyor.

Hasar sinir sisteminin hangi bölümünde, ve bu hasta neden beklememeli?

Önce kendin düşün: hasar nerede olabilir, neden?

Vaka eğitim için kurgulanmıştır; gerçek bir hastayı anlatmaz ve tanı ya da tedavi önerisi değildir.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

Klinik vaka

Vaka 2: Bir göz kapağı düşük, göz bebeği küçük

52 yaşında bir erkek, ani başlayan sol boyun ağrısından bir gün sonra sol göz kapağının hafifçe düştüğünü fark ediyor. Muayenede sol göz bebeği sağdan küçük. Yüzündeki terleme iki yanda eşit.

Hangi yol bozulmuş ve terlemenin korunması hasarın yeri hakkında ne söyler?

Önce kendin düşün: hasar nerede olabilir, neden?

Vaka eğitim için kurgulanmıştır; gerçek bir hastayı anlatmaz ve tanı ya da tedavi önerisi değildir.

2.Beynin büyük bölümleri ve gelişimi

Beyin, kafatasının içinde duran ve merkezî sinir sisteminin üst ucunu oluşturan organdır. Anatomide dört büyük bölümde incelenir:

  1. Büyük beyin (serebrum): Beynin en büyük bölümü. Kıvrımlı dış yüzüne beyin kabuğu (korteks) denir. Derin bir yarık onu sağ ve sol yarımküre diye ikiye ayırır; iki yarımküreyi en büyük lif köprüsü olan korpus kallozum birbirine bağlar. Bellek, duygular ve bilinç gibi en karmaşık işler büyük beynin çalışmasıyla ortaya çıkar.
  2. Ara beyin (diensefalon): Büyük beynin altında, içeride saklıdır. En büyük parçası talamustur: koku dışındaki bütün duyusal bilgiler kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer. Talamusun altındaki hipotalamus vücudun iç dengesini korur; otonom sinir sistemini ve hormon sistemini yönetir.
  3. Beyin sapı: Orta beyin, pons ve omurilik soğanından oluşur; beyni omuriliğe bağlar. Solunumu, kalp atışını ve kan basıncını düzenleyen merkezler buradadır.
  4. Beyincik (serebellum): Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık onda biri kadardır. Hareketleri düzenler: büyük beynin planladığı hareketi bedenden gelen bilgilerle karşılaştırır ve gerekirse düzeltir.

Üç boyutlu sahne

Dört bölüm bir arada

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Renkler dört bölümü gösterir: mavi büyük beyin, turkuaz ara beyin, mor beyin sapı, turuncu beyincik. Beyni parmağınla döndür; bir parçaya dokununca adı ve görevi açılır. Ara beyin içeride saklı olduğu için en iyi alttan görünür.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Kaudat çekirdek (sol): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Kaudat çekirdek (sağ): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Putamen (sol): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Putamen (sağ): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sol): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sağ): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Hipokampus (sol): Temporal lobun derininde, yan karıncığın alt boynuzunun tabanında uzanan yapı. Yeni bilgilerin uzun süreli belleğe kaydedilmesi için gereklidir.
  • Hipokampus (sağ): Temporal lobun derininde, yan karıncığın alt boynuzunun tabanında uzanan yapı. Yeni bilgilerin uzun süreli belleğe kaydedilmesi için gereklidir.
  • Amigdala (sol): Hipokampusun önünde, temporal lobun derinindeki badem biçimli çekirdek kümesi. Duygusal tepkilerde, korkunun öğrenilmesinde ve duygusal anılarda rol alır.
  • Amigdala (sağ): Hipokampusun önünde, temporal lobun derinindeki badem biçimli çekirdek kümesi. Duygusal tepkilerde, korkunun öğrenilmesinde ve duygusal anılarda rol alır.
  • Forniks (sol): Hipokampustan çıkıp kemer gibi kıvrılarak talamusa ve mamiller cisimlere uzanan beyaz cevher demeti; anıları hatırlamada rol alan bir devrenin parçasıdır.
  • Forniks (sağ): Hipokampustan çıkıp kemer gibi kıvrılarak talamusa ve mamiller cisimlere uzanan beyaz cevher demeti; anıları hatırlamada rol alan bir devrenin parçasıdır.
  • Forniks komissürü: İki yandaki forniks arasında karşıya geçen lifler.
  • Korpus kallozum: İki yarımküreyi birbirine bağlayan en büyük lif köprüsü; yaklaşık 200 milyon sinir lifi içerir ve yarımküreler arasındaki ana iletişim yoludur.
  • Ön komissür: İki yarımküreyi, özellikle temporal lobları ve koku bölgelerini birbirine bağlayan küçük lif demeti.
  • İç kapsül (sol): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • İç kapsül (sağ): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • Talamus (sol): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Talamus (sağ): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Hipotalamus: Talamusun altındaki küçük bölge. Vücudun iç dengesini (homeostaz) korur; otonom sinir sistemini ve hipofiz bezi aracılığıyla hormon sistemini yönetir.
  • Mamiller cisimler: Hipotalamusun arka-alt yüzündeki iki küçük yuvarlak çıkıntı; forniks yoluyla hipokampustan bilgi alan bellek devresinin bir durağıdır.
  • Hipofiz bezi: Hipotalamusa ince bir sapla bağlı küçük bez. Hipotalamusun gönderdiği uyarıcı ve baskılayıcı hormonlara göre birçok hormon salgılar.
  • Epifiz bezi: Ara beynin arka-üst yüzündeki küçük bez. Akşam ışık azalınca daha çok melatonin hormonu salgılar; bu da uyku hâlini getirir.
  • Habenula: Epifiz bezinin hemen önünde duran, epitalamusa ait küçük yapı.
  • Arka komissür: Ara beyin ile orta beynin birleştiği yerde iki yanı birbirine bağlayan küçük lif demeti; göz bebeğinin ışık refleksi ve yukarı-aşağı bakış yollarıyla ilişkilidir.
  • Lateral genikulat cisim (sol): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Lateral genikulat cisim (sağ): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sol): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sağ): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Optik kiazma: İki görme sinirinin buluştuğu yer. Her gözde retinanın iç (burun tarafı) yarısından gelen lifler burada karşı tarafa geçer.
  • Optik traktus (sol): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Optik traktus (sağ): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.

Üç boyutlu sahne

Kabuğu saydamlaştıralım: içerideki ara beyin

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Büyük beyin yarı saydam yapıldı. Ortada, beyin sapının hemen üstünde turkuaz renkli ara beyin görünür: iki yanda talamuslar, altlarında hipotalamus. Hipotalamusun altında sarkan küçük yapı hipofiz bezidir.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Talamus (sol): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Talamus (sağ): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Hipotalamus: Talamusun altındaki küçük bölge. Vücudun iç dengesini (homeostaz) korur; otonom sinir sistemini ve hipofiz bezi aracılığıyla hormon sistemini yönetir.
  • Mamiller cisimler: Hipotalamusun arka-alt yüzündeki iki küçük yuvarlak çıkıntı; forniks yoluyla hipokampustan bilgi alan bellek devresinin bir durağıdır.
  • Hipofiz bezi: Hipotalamusa ince bir sapla bağlı küçük bez. Hipotalamusun gönderdiği uyarıcı ve baskılayıcı hormonlara göre birçok hormon salgılar.
  • Epifiz bezi: Ara beynin arka-üst yüzündeki küçük bez. Akşam ışık azalınca daha çok melatonin hormonu salgılar; bu da uyku hâlini getirir.
  • Habenula: Epifiz bezinin hemen önünde duran, epitalamusa ait küçük yapı.
  • Arka komissür: Ara beyin ile orta beynin birleştiği yerde iki yanı birbirine bağlayan küçük lif demeti; göz bebeğinin ışık refleksi ve yukarı-aşağı bakış yollarıyla ilişkilidir.
  • Lateral genikulat cisim (sol): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Lateral genikulat cisim (sağ): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sol): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sağ): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Optik kiazma: İki görme sinirinin buluştuğu yer. Her gözde retinanın iç (burun tarafı) yarısından gelen lifler burada karşı tarafa geçer.
  • Optik traktus (sol): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Optik traktus (sağ): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Üç boyutlu sahne

Beş kesecik modelde

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Sağ yarımküre kaldırıldı; her yapı geldiği keseciğin renginde: mavi telensefalon (büyük beyin ve yan karıncık), turkuaz diensefalon (talamus, hipotalamus ve üçüncü karıncık), mor mezensefalon (orta beyin ve beyin su yolu), sarı metensefalon (pons, beyincik ve dördüncü karıncık), pembe miyelensefalon (omurilik soğanı).

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Yarımkürenin beyaz cevheri (sol): Kabuğun altında kalan, miyelinle kaplı aksonlardan oluşan beyaz bölge. Beynin bölgelerini birbirine bağlayan yolları taşır.
  • Kaudat çekirdek (sol): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Putamen (sol): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sol): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Hipokampus (sol): Temporal lobun derininde, yan karıncığın alt boynuzunun tabanında uzanan yapı. Yeni bilgilerin uzun süreli belleğe kaydedilmesi için gereklidir.
  • Amigdala (sol): Hipokampusun önünde, temporal lobun derinindeki badem biçimli çekirdek kümesi. Duygusal tepkilerde, korkunun öğrenilmesinde ve duygusal anılarda rol alır.
  • Forniks (sol): Hipokampustan çıkıp kemer gibi kıvrılarak talamusa ve mamiller cisimlere uzanan beyaz cevher demeti; anıları hatırlamada rol alan bir devrenin parçasıdır.
  • Forniks komissürü: İki yandaki forniks arasında karşıya geçen lifler.
  • Korpus kallozum: İki yarımküreyi birbirine bağlayan en büyük lif köprüsü; yaklaşık 200 milyon sinir lifi içerir ve yarımküreler arasındaki ana iletişim yoludur.
  • Ön komissür: İki yarımküreyi, özellikle temporal lobları ve koku bölgelerini birbirine bağlayan küçük lif demeti.
  • İç kapsül (sol): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • Talamus (sol): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Hipotalamus: Talamusun altındaki küçük bölge. Vücudun iç dengesini (homeostaz) korur; otonom sinir sistemini ve hipofiz bezi aracılığıyla hormon sistemini yönetir.
  • Mamiller cisimler: Hipotalamusun arka-alt yüzündeki iki küçük yuvarlak çıkıntı; forniks yoluyla hipokampustan bilgi alan bellek devresinin bir durağıdır.
  • Epifiz bezi: Ara beynin arka-üst yüzündeki küçük bez. Akşam ışık azalınca daha çok melatonin hormonu salgılar; bu da uyku hâlini getirir.
  • Habenula: Epifiz bezinin hemen önünde duran, epitalamusa ait küçük yapı.
  • Arka komissür: Ara beyin ile orta beynin birleştiği yerde iki yanı birbirine bağlayan küçük lif demeti; göz bebeğinin ışık refleksi ve yukarı-aşağı bakış yollarıyla ilişkilidir.
  • Lateral genikulat cisim (sol): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sol): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Optik kiazma: İki görme sinirinin buluştuğu yer. Her gözde retinanın iç (burun tarafı) yarısından gelen lifler burada karşı tarafa geçer.
  • Optik traktus (sol): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.
  • Yan karıncık (sol): Her yarımkürenin içinde C harfi gibi kıvrılan, beyin-omurilik sıvısıyla dolu boşluk.
  • Karıncıklar arası delik: Yan karıncıkları üçüncü karıncığa bağlayan açıklık.
  • Üçüncü karıncık: İki talamusun arasında, orta hatta duran dar boşluk.
  • Beyin su yolu: Orta beynin içinden geçen ince kanal; üçüncü karıncığı dördüncü karıncığa bağlar.
  • Dördüncü karıncık: Beyincik ile pons ve omurilik soğanının üst bölümü arasındaki boşluk.

Sayılarla beyin

  • ≈1,4kg

    Yetişkin bir beynin yaklaşık ağırlığı (üç libre kadar).

  • 86milyar

    Yetişkin bir erkek beynindeki ortalama nöron sayısı. Nöron olmayan hücreler de (glia ve diğerleri) yaklaşık bu kadardır: 85 milyar.

  • %2 → %20

    Beyin vücut kütlesinin yalnızca %2’si kadardır ama vücudun enerjisinin yaklaşık %20’sini kullanır.

  • %15–20

    Kalbin her dakika pompaladığı kanın beyne giden yaklaşık payı.

  • %10 → %80

    Beyincik beyin kütlesinin yaklaşık %10’udur ama 86 milyar nöronun yaklaşık 69 milyarını, yani beşte dördünü taşır.

  • 2,5mm

    Beyin kabuğunun ortalama kalınlığı (yaklaşık 2,55 mm). Bu ince tabaka çok kıvrımlıdır; böylece kafatasının sınırlı alanına sığar.

Sayılar ortalamadır ve kişiden kişiye değişir. Kaynaklar dersin sonundadır.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Sayılarla beyin: ayrıntı

  • 16milyar

    Büyük beyin kabuğundaki nöron sayısı: bütün nöronların yalnızca %19’u. Oysa büyük beyin kabuğu, altındaki beyaz cevherle birlikte, beyin kütlesinin %82’sini oluşturur (Azevedo ve ark., 2009; Herculano-Houzel, 2009).

  • 1640cm²

    Erkek beyninde iki yarımkürenin kabuk yüzeyi; bunun üçte ikisi oluklarda ve insulada gizlidir (Henery ve Mayhew, 1989).

  • 180

    Çok kipli MR ile her yarımkürede ayırt edilen kabuk alanı sayısı; 97’si ilk kez tanımlandı (Glasser ve ark., 2016).

  • ≈200milyon

    Korpus kallozumdaki akson sayısı (Goldstein ve ark., 2023; Paul ve ark., 2014).

  • 500mL/gün

    Günde yapılan beyin-omurilik sıvısı; herhangi bir anda bulunan toplam miktar 125–150 mL’dir (OpenStax 13.3; Margetis ve ark., 2025).

  • 50mL/100 g/dk

    Ortalama beyin kan akımı: toplamda dakikada yaklaşık 750 mL (Khartabil ve ark., 2026).

Kabuk kalınlığı ölçüm yöntemine göre değişir: Henery ve Mayhew 2,2 mm, OpenStax 2,55 mm verir.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

3.Büyük beynin yüzü: yarıklar, oluklar ve loblar

Büyük beynin yüzü kıvrım kıvrımdır. Her kabarık kıvrıma girus (çoğulu girusler), iki kıvrım arasındaki çukura sulkus (oluk), derin oluklara fissür (yarık) denir. Bu kıvrılma, kafatasının sınırlı hacmine çok daha geniş bir kabuk sığdırmayı sağlar: kabuk yüzeyinin yaklaşık üçte ikisi oyukların içinde gizlidir.

Dört büyük işaret yüzeyi haritalamaya yeter:

  • Uzunlamasına yarık: iki yarımküreyi birbirinden ayırır.
  • Lateral oluk (yan yarık): temporal lobu, üstündeki frontal ve parietal loblardan ayırır.
  • Merkezî oluk: frontal lobu parietal lobdan ayırır. Önündeki presantral girus hareket kabuğunu, arkasındaki postsentral girus bedensel duyu kabuğunu taşır.
  • Parieto-oksipital oluk: beynin iç yüzünde, parietal lobu oksipital lobdan ayırır.

Bu sınırlar dört lobu belirler: frontal (alın), parietal (yan kafa), temporal (şakak) ve oksipital (art kafa) lob. Lateral oluğun derininde, dışarıdan görünmeyen beşinci bir kabuk bölgesi daha vardır: insula. İç yüzde ise korpus kallozumu kuşak gibi saran limbik lob bulunur. Her lobu Anatomi bölümünde ayrı bir derste işleyeceğiz.

Üç boyutlu sahne

Dört lob ve iki merkez kıvrımı

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Her lob ayrı renkte: mavi frontal, sarı parietal, yeşil temporal, pembe oksipital. Merkezî oluk, presantral ve postsentral girusların arasındadır. Bakış düğmesiyle beyni üstten de incele.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.

Üç boyutlu sahne

Üstten bakış: uzunlamasına yarık

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Beyne tepeden bakınca iki yarımküreyi ayıran uzunlamasına yarık ön-arka yönde uzanır. Ön taraf ekranın üstündedir.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Üç boyutlu sahne

Gizli lob: insula

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Sol yarımkürede lateral oluğu örten kıvrımlar kaldırıldı: alt frontal girus, üst temporal girus ve supramarjinal girus. Altlarındaki mor insula görünür hâle geldi; kaldırılan kıvrımların yerinde krem renkli beyaz cevher görünür.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Yarımkürenin beyaz cevheri (sol): Kabuğun altında kalan, miyelinle kaplı aksonlardan oluşan beyaz bölge. Beynin bölgelerini birbirine bağlayan yolları taşır.
  • Yarımkürenin beyaz cevheri (sağ): Kabuğun altında kalan, miyelinle kaplı aksonlardan oluşan beyaz bölge. Beynin bölgelerini birbirine bağlayan yolları taşır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.
Loblar: başlıca alanlar ve hasarın izleri
LobBaşlıca alanlar (Brodmann numarası)Hasarında görülebilecekler
FrontalBirincil hareket kabuğu (4; presantral girus); premotor kabuk ve ek motor alan (6); Broca alanı (44, 45; sol alt frontal girus); prefrontal kabukKarşı yanda güçsüzlük; sol alt frontal hasarda kısa ve zorlanarak kurulan cümlelerle akıcı olmayan konuşma (Broca afazisi); yargı, soyut düşünme ve çalışma belleğinde güçlük, kişilik değişikliği
ParietalBirincil bedensel duyu kabuğu (3, 1, 2; postsentral girus)Karşı yanda his kaybı; özellikle sağ yarımküre hasarından sonra bedenin ve uzayın sol yarısını görmezden gelme (yarı-uzay ihmali)
TemporalBirincil işitme kabuğu (41, 42; Heschl girusu); Wernicke alanı (22’nin arka bölümü, solda); iç yüzde bellekle ilgili yapılarSol hasarda akıcı ama anlamı az konuşma, uydurma sözcükler ve anlamada güçlük (Wernicke afazisi); bellek sorunları
OksipitalBirincil görme kabuğu (17; kalkarin yarık çevresi, çizgili kabuk); görme çağrışım alanları (18, 19)Karşı görme alanında, iki gözde aynı yanı kapsayan yarım görme kaybı (homonim hemianopi); görme alanının merkezi çoğu zaman korunur

Kaynaklar: OpenStax 13.2 ve 16.2; Wright (UTHealth, dil); Dragoi (UTHealth, görme); Shah ve ark. (2015); NIDCD (2025); Li ve Malhotra (2015). Afazide sol yarımkürenin etkilenmesi çoğu kişi için geçerlidir; dilin solda yerleşmesi nüfusun yaklaşık %95–96’sında görülür.

Üç boyutlu sahne

Birincil alanlar ve dil bölgeleri

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Kırmızı: birincil hareket kabuğunu taşıyan presantral girus. Mavi: birincil bedensel duyu kabuğunu taşıyan postsentral girus. Sarı: Broca alanının bulunduğu alt frontal girus. Yeşil: işitme kabuğuna komşu ve arka ucunda Wernicke alanını barındıran üst temporal girus. Pembe: görme kabuğunu taşıyan oksipital lob. Modelde girusların tamamı boyanmıştır; işlev alanlarının sınırları girus sınırlarıyla birebir örtüşmez.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

4.Gri cevher ve beyaz cevher

Beyin kesildiğinde iki ayrı renk görülür. Gri cevher, nöronların gövdelerinin ve dendritlerinin yoğun olduğu bölgelerdir; aslında pembemsi ya da açık kahverengidir, beyaz cevherin yanında koyu durduğu için bu adı alır. Beyaz cevher ise aksonların yoğun olduğu bölgelerdir: aksonları saran, yağdan zengin miyelin kılıfı bu bölgeye beyaz rengini verir.

Büyük beyinde gri cevher dışta, kabukta; beyaz cevher içte durur. Beyaz cevherin derinliklerinde de gri cevher adacıkları, yani çekirdekler bulunur. Omurilikte düzen tersinedir: gri cevher içte, kelebek biçiminde; beyaz cevher dıştadır.

Hareketli çizim

Kabuktan geçen bir kesit

kıvrım (girus)oluk (sulkus)↓ beyin sapına ve omuriliğekomşu kıvrıma (U lifi)

Gri cevher: nöronların gövdeleri ve dendritleri. Beyinde en dışta, kabukta (korteks) bulunur.

Beyaz cevher: aksonlar. Onları saran yağdan zengin miyelin kılıfı bu bölgeye beyaz rengini verir.

Gri cevherdeki nöron gövdelerinden çıkan aksonlar, miyelinle sarılı olarak beyaz cevherden geçer: kimisi komşu kıvrıma, kimisi aşağıya, beyin sapına ve omuriliğe gider. Sarı noktalar akan sinyalleri gösterir.

Aynı türden yapılar merkezî ve çevresel sinir sisteminde farklı adlar alır:

Aynı yapı, iki ayrı ad
YapıMerkezî sinir sistemindeÇevresel sinir sisteminde
Nöron gövdelerinin kümesiÇekirdek (nukleus)Gangliyon
Akson demetiYol (traktus)Sinir

İki istisnayı bil: Beynin derinindeki "bazal gangliyonlar" merkezî sinir sisteminde olduğu hâlde eski adını korur; bu yüzden birçok kaynak onlara "bazal çekirdekler" der. Görme siniri de optik kiazmada çaprazlaştıktan sonra adını değiştirir ve "görme yolu" (optik traktus) olur.

Üç boyutlu sahne

Gerçek bir kesitte gri ve beyaz

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Beyin önden arkaya doğru (koronal) kesildi; gerçeğe yakın renkler kullanıldı. Dıştaki pembemsi kabuk gri cevher, içteki krem renkli bölge beyaz cevher, derindeki koyu adacıklar gri cevher çekirdekleri, mavi boşluklar karıncıklardır. Kesitin yerini kaydırarak değiştir.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Yarımkürenin beyaz cevheri (sol): Kabuğun altında kalan, miyelinle kaplı aksonlardan oluşan beyaz bölge. Beynin bölgelerini birbirine bağlayan yolları taşır.
  • Yarımkürenin beyaz cevheri (sağ): Kabuğun altında kalan, miyelinle kaplı aksonlardan oluşan beyaz bölge. Beynin bölgelerini birbirine bağlayan yolları taşır.
  • Kaudat çekirdek (sol): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Kaudat çekirdek (sağ): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Putamen (sol): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Putamen (sağ): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sol): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sağ): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Hipokampus (sol): Temporal lobun derininde, yan karıncığın alt boynuzunun tabanında uzanan yapı. Yeni bilgilerin uzun süreli belleğe kaydedilmesi için gereklidir.
  • Hipokampus (sağ): Temporal lobun derininde, yan karıncığın alt boynuzunun tabanında uzanan yapı. Yeni bilgilerin uzun süreli belleğe kaydedilmesi için gereklidir.
  • Amigdala (sol): Hipokampusun önünde, temporal lobun derinindeki badem biçimli çekirdek kümesi. Duygusal tepkilerde, korkunun öğrenilmesinde ve duygusal anılarda rol alır.
  • Amigdala (sağ): Hipokampusun önünde, temporal lobun derinindeki badem biçimli çekirdek kümesi. Duygusal tepkilerde, korkunun öğrenilmesinde ve duygusal anılarda rol alır.
  • Forniks (sol): Hipokampustan çıkıp kemer gibi kıvrılarak talamusa ve mamiller cisimlere uzanan beyaz cevher demeti; anıları hatırlamada rol alan bir devrenin parçasıdır.
  • Forniks (sağ): Hipokampustan çıkıp kemer gibi kıvrılarak talamusa ve mamiller cisimlere uzanan beyaz cevher demeti; anıları hatırlamada rol alan bir devrenin parçasıdır.
  • Forniks komissürü: İki yandaki forniks arasında karşıya geçen lifler.
  • Korpus kallozum: İki yarımküreyi birbirine bağlayan en büyük lif köprüsü; yaklaşık 200 milyon sinir lifi içerir ve yarımküreler arasındaki ana iletişim yoludur.
  • Ön komissür: İki yarımküreyi, özellikle temporal lobları ve koku bölgelerini birbirine bağlayan küçük lif demeti.
  • İç kapsül (sol): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • İç kapsül (sağ): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • Talamus (sol): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Talamus (sağ): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Hipotalamus: Talamusun altındaki küçük bölge. Vücudun iç dengesini (homeostaz) korur; otonom sinir sistemini ve hipofiz bezi aracılığıyla hormon sistemini yönetir.
  • Mamiller cisimler: Hipotalamusun arka-alt yüzündeki iki küçük yuvarlak çıkıntı; forniks yoluyla hipokampustan bilgi alan bellek devresinin bir durağıdır.
  • Hipofiz bezi: Hipotalamusa ince bir sapla bağlı küçük bez. Hipotalamusun gönderdiği uyarıcı ve baskılayıcı hormonlara göre birçok hormon salgılar.
  • Epifiz bezi: Ara beynin arka-üst yüzündeki küçük bez. Akşam ışık azalınca daha çok melatonin hormonu salgılar; bu da uyku hâlini getirir.
  • Habenula: Epifiz bezinin hemen önünde duran, epitalamusa ait küçük yapı.
  • Arka komissür: Ara beyin ile orta beynin birleştiği yerde iki yanı birbirine bağlayan küçük lif demeti; göz bebeğinin ışık refleksi ve yukarı-aşağı bakış yollarıyla ilişkilidir.
  • Lateral genikulat cisim (sol): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Lateral genikulat cisim (sağ): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sol): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sağ): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Optik kiazma: İki görme sinirinin buluştuğu yer. Her gözde retinanın iç (burun tarafı) yarısından gelen lifler burada karşı tarafa geçer.
  • Optik traktus (sol): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Optik traktus (sağ): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.
  • Yan karıncık (sol): Her yarımkürenin içinde C harfi gibi kıvrılan, beyin-omurilik sıvısıyla dolu boşluk.
  • Yan karıncık (sağ): Her yarımkürenin içinde C harfi gibi kıvrılan, beyin-omurilik sıvısıyla dolu boşluk.
  • Karıncıklar arası delik: Yan karıncıkları üçüncü karıncığa bağlayan açıklık.
  • Üçüncü karıncık: İki talamusun arasında, orta hatta duran dar boşluk.
  • Beyin su yolu: Orta beynin içinden geçen ince kanal; üçüncü karıncığı dördüncü karıncığa bağlar.
  • Dördüncü karıncık: Beyincik ile pons ve omurilik soğanının üst bölümü arasındaki boşluk.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Üç boyutlu sahne

Lif türleri modelde

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Kabuk kaldırıldı; derindeki çekirdekler ve beyin sapı soluk bırakıldı. Sarı: iki yarımküreyi bağlayan komissür lifleri (korpus kallozum ve ön komissür). Mavi: kabuktan aşağı inen ve yukarı çıkan projeksiyon liflerinin geçtiği iç kapsül. Bağlantı lifleri modelde ayrı bir parça olarak bulunmaz.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Kaudat çekirdek (sol): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Kaudat çekirdek (sağ): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Putamen (sol): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Putamen (sağ): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Korpus kallozum: İki yarımküreyi birbirine bağlayan en büyük lif köprüsü; yaklaşık 200 milyon sinir lifi içerir ve yarımküreler arasındaki ana iletişim yoludur.
  • Ön komissür: İki yarımküreyi, özellikle temporal lobları ve koku bölgelerini birbirine bağlayan küçük lif demeti.
  • İç kapsül (sol): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • İç kapsül (sağ): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • Talamus (sol): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Talamus (sağ): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.

Üç boyutlu sahne

Aksiyel kesitte iç kapsül

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Beyin, bazal çekirdeklerin hizasından yatay kesildi ve üstten bakılıyor. Mavi iç kapsül, kaudat çekirdek ile talamusun dışında, lentiform çekirdeğin (putamen ve globus pallidus) içinde ok ucu gibi bükülür: önde ön bacak, ortada diz, arkada arka bacak. Kesit düzeyini kaydırarak bacakların nasıl değiştiğini izle.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Yarımkürenin beyaz cevheri (sol): Kabuğun altında kalan, miyelinle kaplı aksonlardan oluşan beyaz bölge. Beynin bölgelerini birbirine bağlayan yolları taşır.
  • Yarımkürenin beyaz cevheri (sağ): Kabuğun altında kalan, miyelinle kaplı aksonlardan oluşan beyaz bölge. Beynin bölgelerini birbirine bağlayan yolları taşır.
  • Kaudat çekirdek (sol): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Kaudat çekirdek (sağ): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Putamen (sol): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Putamen (sağ): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sol): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sağ): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Hipokampus (sol): Temporal lobun derininde, yan karıncığın alt boynuzunun tabanında uzanan yapı. Yeni bilgilerin uzun süreli belleğe kaydedilmesi için gereklidir.
  • Hipokampus (sağ): Temporal lobun derininde, yan karıncığın alt boynuzunun tabanında uzanan yapı. Yeni bilgilerin uzun süreli belleğe kaydedilmesi için gereklidir.
  • Amigdala (sol): Hipokampusun önünde, temporal lobun derinindeki badem biçimli çekirdek kümesi. Duygusal tepkilerde, korkunun öğrenilmesinde ve duygusal anılarda rol alır.
  • Amigdala (sağ): Hipokampusun önünde, temporal lobun derinindeki badem biçimli çekirdek kümesi. Duygusal tepkilerde, korkunun öğrenilmesinde ve duygusal anılarda rol alır.
  • Forniks (sol): Hipokampustan çıkıp kemer gibi kıvrılarak talamusa ve mamiller cisimlere uzanan beyaz cevher demeti; anıları hatırlamada rol alan bir devrenin parçasıdır.
  • Forniks (sağ): Hipokampustan çıkıp kemer gibi kıvrılarak talamusa ve mamiller cisimlere uzanan beyaz cevher demeti; anıları hatırlamada rol alan bir devrenin parçasıdır.
  • Forniks komissürü: İki yandaki forniks arasında karşıya geçen lifler.
  • Korpus kallozum: İki yarımküreyi birbirine bağlayan en büyük lif köprüsü; yaklaşık 200 milyon sinir lifi içerir ve yarımküreler arasındaki ana iletişim yoludur.
  • Ön komissür: İki yarımküreyi, özellikle temporal lobları ve koku bölgelerini birbirine bağlayan küçük lif demeti.
  • İç kapsül (sol): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • İç kapsül (sağ): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • Talamus (sol): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Talamus (sağ): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Hipotalamus: Talamusun altındaki küçük bölge. Vücudun iç dengesini (homeostaz) korur; otonom sinir sistemini ve hipofiz bezi aracılığıyla hormon sistemini yönetir.
  • Mamiller cisimler: Hipotalamusun arka-alt yüzündeki iki küçük yuvarlak çıkıntı; forniks yoluyla hipokampustan bilgi alan bellek devresinin bir durağıdır.
  • Hipofiz bezi: Hipotalamusa ince bir sapla bağlı küçük bez. Hipotalamusun gönderdiği uyarıcı ve baskılayıcı hormonlara göre birçok hormon salgılar.
  • Epifiz bezi: Ara beynin arka-üst yüzündeki küçük bez. Akşam ışık azalınca daha çok melatonin hormonu salgılar; bu da uyku hâlini getirir.
  • Habenula: Epifiz bezinin hemen önünde duran, epitalamusa ait küçük yapı.
  • Arka komissür: Ara beyin ile orta beynin birleştiği yerde iki yanı birbirine bağlayan küçük lif demeti; göz bebeğinin ışık refleksi ve yukarı-aşağı bakış yollarıyla ilişkilidir.
  • Lateral genikulat cisim (sol): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Lateral genikulat cisim (sağ): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sol): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sağ): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Optik kiazma: İki görme sinirinin buluştuğu yer. Her gözde retinanın iç (burun tarafı) yarısından gelen lifler burada karşı tarafa geçer.
  • Optik traktus (sol): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Optik traktus (sağ): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.
  • Yan karıncık (sol): Her yarımkürenin içinde C harfi gibi kıvrılan, beyin-omurilik sıvısıyla dolu boşluk.
  • Yan karıncık (sağ): Her yarımkürenin içinde C harfi gibi kıvrılan, beyin-omurilik sıvısıyla dolu boşluk.
  • Karıncıklar arası delik: Yan karıncıkları üçüncü karıncığa bağlayan açıklık.
  • Üçüncü karıncık: İki talamusun arasında, orta hatta duran dar boşluk.
  • Beyin su yolu: Orta beynin içinden geçen ince kanal; üçüncü karıncığı dördüncü karıncığa bağlar.
  • Dördüncü karıncık: Beyincik ile pons ve omurilik soğanının üst bölümü arasındaki boşluk.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

5.Yön terimleri: beyinde “nerede”?

Anatomide yönler hep aynı başlangıç duruşuna göre söylenir: anatomik duruş. Kişi dik durur; ayakları omuz genişliğinde ve paralel, ayak parmakları öne dönüktür; kolları iki yanındadır ve avuç içleri öne bakar (OpenStax 1.6). Bu duruşa göre:

  • Üst (superior) başa, alt (inferior) ayaklara doğrudur.
  • Ön (anterior) yüze, arka (posterior) sırta doğrudur.
  • İç (medial) orta hatta, dış (lateral) yana doğrudur.
  • Yüzeysel yüzeye yakın, derin yüzeyden uzak demektir.

Sinirbilimde dört terim daha sık geçer: rostral (burna doğru), kaudal (kuyruğa doğru), dorsal (sırta doğru) ve ventral (karına doğru). Püf noktası şudur: Dik durduğumuz için sinir sisteminin ekseni orta beyin hizasında yaklaşık 90 derece bükülür. Bu yüzden aynı terim beyinde ve omurilikte farklı yönleri gösterir.

Hareketli çizim

Yön pusulası

sinir ekseniburunsırtrostralkaudaldorsalventral

Beyinde (ön beyinde) rostral öne, burna doğru; kaudal arkaya; dorsal yukarıya, tepeye doğru; ventral aşağıya doğrudur.

Bedene göre yönler değişmez: üst (superior) başa, alt (inferior) ayaklara, ön (anterior) yüze, arka (posterior) sırta doğrudur.

Düğmelere basınca pusula sinir ekseni boyunca beyinden omuriliğe kayar ve eksenle birlikte döner.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Klinik vaka

Vaka 3: Sırtından bıçaklanan genç

24 yaşında bir erkek, sırtının sağ yanından, göğüs ortası hizasından bıçaklanmış. Sağ bacağını kıpırdatamıyor. Gözleri kapalıyken sağ ayak başparmağının yukarı mı aşağı mı oynatıldığını söyleyemiyor; diyapazonun titreşimini sağ bacağında hissetmiyor. Sol bacağında ise iğne batmasını ve sıcak-soğuğu ayırt edemiyor, ama gücü tam.

Omurilikte hasar nerede ve neden belirtiler iki bacağa böyle bölünmüş?

Önce kendin düşün: hasar nerede olabilir, neden?

Vaka eğitim için kurgulanmıştır; gerçek bir hastayı anlatmaz ve tanı ya da tedavi önerisi değildir.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

Üç boyutlu sahne

AC, PC ve derin beyin uyarımının hedefleri

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Sağ yarım kaldırıldı; derin yapılar soldan, içeriden görülüyor. Sarı: ön komissür (AC) ve arka komissür (PC); stereotaksinin başlangıç çizgisi ikisini birleştirir. Pembe: talamus (esansiyel tremorda Vim çekirdeği hedeflenir). Turuncu: globus pallidus (iç bölümü Parkinson ve distonide hedeflenir). Subtalamik çekirdek bu modelde ayrı bir parça olarak bulunmaz.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Kaudat çekirdek (sol): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Putamen (sol): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sol): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Korpus kallozum: İki yarımküreyi birbirine bağlayan en büyük lif köprüsü; yaklaşık 200 milyon sinir lifi içerir ve yarımküreler arasındaki ana iletişim yoludur.
  • Ön komissür: İki yarımküreyi, özellikle temporal lobları ve koku bölgelerini birbirine bağlayan küçük lif demeti.
  • Talamus (sol): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Hipotalamus: Talamusun altındaki küçük bölge. Vücudun iç dengesini (homeostaz) korur; otonom sinir sistemini ve hipofiz bezi aracılığıyla hormon sistemini yönetir.
  • Mamiller cisimler: Hipotalamusun arka-alt yüzündeki iki küçük yuvarlak çıkıntı; forniks yoluyla hipokampustan bilgi alan bellek devresinin bir durağıdır.
  • Arka komissür: Ara beyin ile orta beynin birleştiği yerde iki yanı birbirine bağlayan küçük lif demeti; göz bebeğinin ışık refleksi ve yukarı-aşağı bakış yollarıyla ilişkilidir.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.

6.Kesit düzlemleri, MR ve BT

Beynin içini görmenin en iyi yolu onu hayalî düzlemlerle dilimlemektir. MR görüntüleri de bu düzlemlerde çekilir:

  • Sagital düzlem beyni sağ ve sol diye ayırır. Tam orta hattan geçene orta sagital (median) düzlem, ondan yana kaymış olanlara parasagital düzlem denir.
  • Koronal (frontal) düzlem beyni ön ve arka diye ayırır.
  • Aksiyel (horizontal, transvers) düzlem beyni üst ve alt diye ayırır.

Üç boyutlu sahne

Kendi kesitini al

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Önce bir düzlem seç, sonra kaydırıcıyla kesitin yerini değiştir. Kesilen yüzeyde gri ve beyaz cevher, derin çekirdekler ve karıncıklar görünür. Katmanlar düğmesiyle kafatasını da ekleyebilirsin.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Yarımkürenin beyaz cevheri (sol): Kabuğun altında kalan, miyelinle kaplı aksonlardan oluşan beyaz bölge. Beynin bölgelerini birbirine bağlayan yolları taşır.
  • Yarımkürenin beyaz cevheri (sağ): Kabuğun altında kalan, miyelinle kaplı aksonlardan oluşan beyaz bölge. Beynin bölgelerini birbirine bağlayan yolları taşır.
  • Kaudat çekirdek (sol): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Kaudat çekirdek (sağ): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Putamen (sol): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Putamen (sağ): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sol): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sağ): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Hipokampus (sol): Temporal lobun derininde, yan karıncığın alt boynuzunun tabanında uzanan yapı. Yeni bilgilerin uzun süreli belleğe kaydedilmesi için gereklidir.
  • Hipokampus (sağ): Temporal lobun derininde, yan karıncığın alt boynuzunun tabanında uzanan yapı. Yeni bilgilerin uzun süreli belleğe kaydedilmesi için gereklidir.
  • Amigdala (sol): Hipokampusun önünde, temporal lobun derinindeki badem biçimli çekirdek kümesi. Duygusal tepkilerde, korkunun öğrenilmesinde ve duygusal anılarda rol alır.
  • Amigdala (sağ): Hipokampusun önünde, temporal lobun derinindeki badem biçimli çekirdek kümesi. Duygusal tepkilerde, korkunun öğrenilmesinde ve duygusal anılarda rol alır.
  • Forniks (sol): Hipokampustan çıkıp kemer gibi kıvrılarak talamusa ve mamiller cisimlere uzanan beyaz cevher demeti; anıları hatırlamada rol alan bir devrenin parçasıdır.
  • Forniks (sağ): Hipokampustan çıkıp kemer gibi kıvrılarak talamusa ve mamiller cisimlere uzanan beyaz cevher demeti; anıları hatırlamada rol alan bir devrenin parçasıdır.
  • Forniks komissürü: İki yandaki forniks arasında karşıya geçen lifler.
  • Korpus kallozum: İki yarımküreyi birbirine bağlayan en büyük lif köprüsü; yaklaşık 200 milyon sinir lifi içerir ve yarımküreler arasındaki ana iletişim yoludur.
  • Ön komissür: İki yarımküreyi, özellikle temporal lobları ve koku bölgelerini birbirine bağlayan küçük lif demeti.
  • İç kapsül (sol): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • İç kapsül (sağ): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • Talamus (sol): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Talamus (sağ): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Hipotalamus: Talamusun altındaki küçük bölge. Vücudun iç dengesini (homeostaz) korur; otonom sinir sistemini ve hipofiz bezi aracılığıyla hormon sistemini yönetir.
  • Mamiller cisimler: Hipotalamusun arka-alt yüzündeki iki küçük yuvarlak çıkıntı; forniks yoluyla hipokampustan bilgi alan bellek devresinin bir durağıdır.
  • Hipofiz bezi: Hipotalamusa ince bir sapla bağlı küçük bez. Hipotalamusun gönderdiği uyarıcı ve baskılayıcı hormonlara göre birçok hormon salgılar.
  • Epifiz bezi: Ara beynin arka-üst yüzündeki küçük bez. Akşam ışık azalınca daha çok melatonin hormonu salgılar; bu da uyku hâlini getirir.
  • Habenula: Epifiz bezinin hemen önünde duran, epitalamusa ait küçük yapı.
  • Arka komissür: Ara beyin ile orta beynin birleştiği yerde iki yanı birbirine bağlayan küçük lif demeti; göz bebeğinin ışık refleksi ve yukarı-aşağı bakış yollarıyla ilişkilidir.
  • Lateral genikulat cisim (sol): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Lateral genikulat cisim (sağ): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sol): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sağ): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Optik kiazma: İki görme sinirinin buluştuğu yer. Her gözde retinanın iç (burun tarafı) yarısından gelen lifler burada karşı tarafa geçer.
  • Optik traktus (sol): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Optik traktus (sağ): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.
  • Yan karıncık (sol): Her yarımkürenin içinde C harfi gibi kıvrılan, beyin-omurilik sıvısıyla dolu boşluk.
  • Yan karıncık (sağ): Her yarımkürenin içinde C harfi gibi kıvrılan, beyin-omurilik sıvısıyla dolu boşluk.
  • Karıncıklar arası delik: Yan karıncıkları üçüncü karıncığa bağlayan açıklık.
  • Üçüncü karıncık: İki talamusun arasında, orta hatta duran dar boşluk.
  • Beyin su yolu: Orta beynin içinden geçen ince kanal; üçüncü karıncığı dördüncü karıncığa bağlar.
  • Dördüncü karıncık: Beyincik ile pons ve omurilik soğanının üst bölümü arasındaki boşluk.

Üç boyutlu sahne

Orta sagital kesit: beynin iç yüzü

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Sağ yarımküre kaldırıldı; sol yarımküreye içeriden bakıyorsun. Korpus kallozum, talamus, beyin sapının üç bölümü ve beyinciğin kesit yüzü bu görünümde bir arada izlenir.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Yarımkürenin beyaz cevheri (sol): Kabuğun altında kalan, miyelinle kaplı aksonlardan oluşan beyaz bölge. Beynin bölgelerini birbirine bağlayan yolları taşır.
  • Kaudat çekirdek (sol): Yan karıncığın duvarında C harfi gibi kıvrılan çekirdek. Putamenle birlikte striatumu oluşturur; bazal çekirdeklerin bir parçası olarak hareketin başlatılmasını düzenler.
  • Putamen (sol): Bazal çekirdeklerin en dıştakisi. Kaudat çekirdekle birlikte striatumu oluşturur ve hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Globus pallidus (sol): Putamenin iç yanında duran bazal çekirdek; hareketin düzenlenmesinde rol alır.
  • Hipokampus (sol): Temporal lobun derininde, yan karıncığın alt boynuzunun tabanında uzanan yapı. Yeni bilgilerin uzun süreli belleğe kaydedilmesi için gereklidir.
  • Amigdala (sol): Hipokampusun önünde, temporal lobun derinindeki badem biçimli çekirdek kümesi. Duygusal tepkilerde, korkunun öğrenilmesinde ve duygusal anılarda rol alır.
  • Forniks (sol): Hipokampustan çıkıp kemer gibi kıvrılarak talamusa ve mamiller cisimlere uzanan beyaz cevher demeti; anıları hatırlamada rol alan bir devrenin parçasıdır.
  • Forniks komissürü: İki yandaki forniks arasında karşıya geçen lifler.
  • Korpus kallozum: İki yarımküreyi birbirine bağlayan en büyük lif köprüsü; yaklaşık 200 milyon sinir lifi içerir ve yarımküreler arasındaki ana iletişim yoludur.
  • Ön komissür: İki yarımküreyi, özellikle temporal lobları ve koku bölgelerini birbirine bağlayan küçük lif demeti.
  • İç kapsül (sol): Kaudat çekirdek ile putamen arasından geçen kalın beyaz cevher bandı. Kabuktan beyin sapına ve omuriliğe inen ana hareket yolu buradan geçer.
  • Talamus (sol): Ara beynin büyük bölümünü oluşturan çekirdek kümesi. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler, kabuğa ulaşmadan önce talamustan geçer.
  • Hipotalamus: Talamusun altındaki küçük bölge. Vücudun iç dengesini (homeostaz) korur; otonom sinir sistemini ve hipofiz bezi aracılığıyla hormon sistemini yönetir.
  • Mamiller cisimler: Hipotalamusun arka-alt yüzündeki iki küçük yuvarlak çıkıntı; forniks yoluyla hipokampustan bilgi alan bellek devresinin bir durağıdır.
  • Hipofiz bezi: Hipotalamusa ince bir sapla bağlı küçük bez. Hipotalamusun gönderdiği uyarıcı ve baskılayıcı hormonlara göre birçok hormon salgılar.
  • Epifiz bezi: Ara beynin arka-üst yüzündeki küçük bez. Akşam ışık azalınca daha çok melatonin hormonu salgılar; bu da uyku hâlini getirir.
  • Habenula: Epifiz bezinin hemen önünde duran, epitalamusa ait küçük yapı.
  • Arka komissür: Ara beyin ile orta beynin birleştiği yerde iki yanı birbirine bağlayan küçük lif demeti; göz bebeğinin ışık refleksi ve yukarı-aşağı bakış yollarıyla ilişkilidir.
  • Lateral genikulat cisim (sol): Talamusun görme istasyonu: görme yolundan gelen bilgiyi alır ve oksipital lobdaki görme kabuğuna iletir.
  • Medial genikulat cisim (sol): Talamusun işitme istasyonu: işitme bilgisini alır ve temporal lobdaki işitme kabuğuna iletir.
  • Optik kiazma: İki görme sinirinin buluştuğu yer. Her gözde retinanın iç (burun tarafı) yarısından gelen lifler burada karşı tarafa geçer.
  • Optik traktus (sol): Optik kiazmadan sonra görme liflerinin aldığı ad; talamustaki lateral genikulat cisme uzanır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.
  • Yan karıncık (sol): Her yarımkürenin içinde C harfi gibi kıvrılan, beyin-omurilik sıvısıyla dolu boşluk.
  • Karıncıklar arası delik: Yan karıncıkları üçüncü karıncığa bağlayan açıklık.
  • Üçüncü karıncık: İki talamusun arasında, orta hatta duran dar boşluk.
  • Beyin su yolu: Orta beynin içinden geçen ince kanal; üçüncü karıncığı dördüncü karıncığa bağlar.
  • Dördüncü karıncık: Beyincik ile pons ve omurilik soğanının üst bölümü arasındaki boşluk.

Kesit görüntüsüne bakarken bir sorun daha var: ekranın solu hastanın solu mudur, sağı mı? Bunun için iki kural kullanılır.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Hareketli çizim

MR’da sağ ve sol

başayaklarKesite ayak ucundan bakılır.ön (burun)Sağ (R)Sol (L)

Radyolojik gösterim: hastaya ayak ucundan bakılıyormuş gibi; hastanın sağı ekranın solundadır. Kırmızı işaret hastanın sağ yarımküresinde olduğu hâlde ekranın sol yanında görünür. Radyologlar görüntüye böyle bakar.

Radyolojik gösterimde aksiyel kesite hastanın ayak ucundan bakılır; hastanın sağı ekranın solunda görünür. Düğmeyle nörolojik gösterime geçince görüntü aynalanır.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

7.Beyni koruyanlar ve besleyenler

Beyin vücudun en korunaklı organlarından biridir. Dışarıdan içeriye doğru:

  • Kafatası: Beyni saran kemik kutuyu sekiz kemik oluşturur: alın kemiği, iki yan kafa kemiği, iki şakak kemiği, art kafa kemiği, kama kemiği ve kalbur kemiği.
  • Beyin zarları (meninksler): En dışta kalın ve sağlam sert zar (dura mater), ortada ince örümcek ağı zar (araknoid mater), en içte kıvrımların ve olukların içine kadar uzanan ince yumuşak zar (pia mater).
  • Beyin-omurilik sıvısı: Örümcek ağı zarın altındaki boşluğu doldurur ve beyni ile omuriliği bir sıvı yastık gibi sarar. Karıncıkların içinde, özel bir zar (koroid pleksus) tarafından yapılır.

Beyin çok kan ister: iki çift atardamar onu besler. Boynun iki yanından iç karotis arterler, omurların içinden yükselen vertebral arterler. Vertebral arterler birleşip baziler arteri oluşturur. İç karotis arterler ile baziler arterin dalları beynin tabanında birbirine bağlanarak bir halka oluşturur: Willis halkası. Bu konuların her biri Anatomi bölümünün sonraki derslerinde ayrıntılı işlenecek.

Üç boyutlu sahne

Kafatası ve beyin

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Kafatası kemikleri ile beyin bir arada. "Kesit" düğmesiyle ikisini birlikte kesip kemiğin beyni nasıl sardığını görebilir, "Katmanlar" ile kafatasını kapatıp altındaki beyne bakabilirsin.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.
  • Alın kemiği: Alnı ve göz çukurlarının tavanını oluşturan kemik; frontal lobun önünü korur.
  • Yan kafa kemiği (sol): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Yan kafa kemiği (sağ): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Şakak kemiği (sol): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Şakak kemiği (sağ): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Art kafa kemiği: Kafatasının arka ve alt bölümünü oluşturan kemik; omurilik soğanı, tabanındaki büyük delikten (foramen magnum) geçerek omuriliğe devam eder.
  • Kama kemiği: Kafatası tabanının ortasında, kanatlarını açmış bir kelebeğe benzeyen kemik; hipofiz bezi üst yüzündeki çukurda oturur.
  • Kalbur kemiği: Burun boşluğunun tavanını ve yan duvarlarının üst kısmını yapan kemik; koku liflerinin geçtiği delikli bir plak taşır.

Üç boyutlu sahne

Alttan bakış: beynin atardamarları

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Beyin yarı saydam; atardamarlar kırmızı. Alttan bakınca iç karotis arterler, baziler arter ve beynin tabanındaki Willis halkası görünür.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.
  • İç karotis arter (sol): Boynun iki yanından kafatasına giren ve beyni besleyen iki ana atardamar çiftinden biri; dalları Willis halkasına katılır.
  • İç karotis arter (sağ): Boynun iki yanından kafatasına giren ve beyni besleyen iki ana atardamar çiftinden biri; dalları Willis halkasına katılır.
  • Vertebral arter (sol): Boyun omurlarının içinden yükselen atardamar. İki vertebral arter birleşerek baziler arteri oluşturur.
  • Vertebral arter (sağ): Boyun omurlarının içinden yükselen atardamar. İki vertebral arter birleşerek baziler arteri oluşturur.
  • Baziler arter: İki vertebral arterin birleşmesiyle oluşan, ponsun ön yüzünde uzanan atardamar; beyin sapına ve beyinciğe dallar verir.
  • Ön beyin arteri (sol): İç karotis arterin dalı; yarımkürenin iç yüzüne doğru ilerler. Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Ön beyin arteri (sağ): İç karotis arterin dalı; yarımkürenin iç yüzüne doğru ilerler. Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Ön bağlantı arteri: İki ön beyin arterini birbirine bağlayan kısa atardamar; Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Orta beyin arteri (sol): İç karotis arterin en büyük dalı; dalları yarımkürenin yan yüzünün büyük bölümüne yayılır.
  • Orta beyin arteri (sağ): İç karotis arterin en büyük dalı; dalları yarımkürenin yan yüzünün büyük bölümüne yayılır.
  • Arka bağlantı arteri (sol): İç karotis arteri arka beyin arterine bağlar; Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Arka bağlantı arteri (sağ): İç karotis arteri arka beyin arterine bağlar; Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Arka beyin arteri (sol): Baziler arterin uç dalı; beynin arka ve alt bölümlerine doğru ilerler. Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Arka beyin arteri (sağ): Baziler arterin uç dalı; beynin arka ve alt bölümlerine doğru ilerler. Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Üst beyincik arteri (sol): Baziler arterin üst ucuna yakın çıkan dal; beyinciğin üst yüzüne doğru ilerler.
  • Üst beyincik arteri (sağ): Baziler arterin üst ucuna yakın çıkan dal; beyinciğin üst yüzüne doğru ilerler.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Hareketli çizim

Katmanlar ve kafa içindeki üç kanama

anevrizmaderikemiksütürsütürsert zarörümcek ağı zarBOSbeyaz cevherkabuk (gri cevher)orta meningeal arterköprü ven

Dışarıdan içeriye katmanlar

Deri, kafatası kemiği, sert zar (dura mater; kemiğe yapışık dış ve beyne bakan iç tabaka), örümcek ağı zar (araknoid), beyin-omurilik sıvısıyla dolu örümcek ağı zar altı boşluk (subaraknoid aralık; büyük damarlar buradan geçer), kıvrımların içine kadar inen yumuşak zar (pia mater) ve kabuk. Mavi çizgi bir köprü ven: kabuktan sert zardaki toplardamar sinüsüne uzanır. Kırmızı daire orta meningeal arterdir: kafatası kemiğinin hemen altında seyreder, şakak bölgesinde ince şakak kemiği onun üstünü örter.

Kafatasının yanından alınmış şematik bir kesit. Önce katmanları tanı, sonra bir kanama seç: kanın hangi aralıkta toplandığını, biçimini ve kaynağını izle.
Üç kanamanın karşılaştırması
ÖzellikEpiduralSubduralSubaraknoid
YerKemik ile sert zar arasıSert zar ile örümcek ağı zar arasıÖrümcek ağı zarın altında, BOS içinde
KaynakÇoğunlukla şakak kemiği kırığında yırtılan orta meningeal arterYırtılan köprü venlerEn sık kafa travması; travma dışı olanların yaklaşık %85’inde yırtılan bir anevrizma
BT’de biçimİki yanı dışbükey, mercek biçimliHilal biçimliOluklarda ve BOS aralığında kan
SınırlarıGenellikle sütürleri aşmaz; sert zar kıvrımlarını (orak, çadır) aşabilirSütürleri aşabilir; sert zar kıvrımlarını (orak, çadır) aşamazBOS’un dolaştığı aralık boyunca yayılır
Tipik öyküKısa bilinç kaybı, "açık aralık", sonra hızlı kötüleşme (her hastada değil)İleri yaş, kan sulandırıcı ilaç, uzun süreli alkol kullanımı, sık düşme; akut, yarı akut ya da kronikAni, "hayatımın en kötü baş ağrısı"
SayılarKafa travmalarının yaklaşık %2’sinde; %85’inde kafatası kırığı varKronik subdural kanama yılda 100 binde 17,3; 85 yaş üstü erkeklerde 100 binde 350’yi aşarİnmelerin yaklaşık %3’ü

Kaynaklar: Stalons ve ark. (2022); Shetty ve ark. (2016); Pierre ve ark. (2026); Ziu ve ark. (2023); Griswold ve ark. (2022); MedlinePlus; NHLBI (2023).

Klinik vaka

Vaka 4: Kaykaydan düşen genç

19 yaşında bir genç kaykaydan düşüp başının yan tarafını kaldırıma çarpıyor. Bir iki dakika bilinci kapalı kalıyor, sonra kalkıp arkadaşlarıyla konuşuyor; yalnızca baş ağrısından yakınıyor. İki saat sonra kusmaya başlıyor, uykuya meyli artıyor ve seslenince güçlükle uyanıyor.

Kafatasının içinde ne oluyor olabilir ve neden her dakika önemli?

Önce kendin düşün: hasar nerede olabilir, neden?

Vaka eğitim için kurgulanmıştır; gerçek bir hastayı anlatmaz ve tanı ya da tedavi önerisi değildir.

Üç boyutlu sahne

Karıncık sistemi

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Beyin yarı saydam yapıldı; içteki karıncıklar renkli. Mavi yan karıncıklar, sarı karıncıklar arası delik (Monro), turkuaz üçüncü karıncık, mor beyin su yolu (Sylvius), pembe dördüncü karıncık. BOS bu sırayla akar ve dördüncü karıncıktan subaraknoid aralığa çıkar.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Üst frontal girus (sol): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Üst frontal girus (sağ): Frontal (alın) lobun en üstteki kıvrımı. Frontal lobun ön bölümü olan prefrontal kabuk; planlama, geleceği düşünme, akıl yürütme ve kısa süreli bellekle ilişkilidir.
  • Orta frontal girus (sol): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Orta frontal girus (sağ): Frontal lobun ortadaki kıvrımı; prefrontal kabuğun bir parçasıdır.
  • Alt frontal girus (sol): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Alt frontal girus (sağ): Frontal lobun alt kıvrımı. İnsanların büyük çoğunluğunda sol yarımküredeki bu kıvrım, konuşmayı üretmeye yardım eden Broca alanını taşır.
  • Presantral girus (sol): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Presantral girus (sağ): Birincil motor kabuk bu kıvrımdadır: istemli hareket komutları buradan çıkar. Sağ yarımküredeki kıvrım ağırlıklı olarak vücudun sol yarısını, soldaki sağ yarısını yönetir.
  • Postsentral girus (sol): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Postsentral girus (sağ): Birincil bedensel duyu (somatosensoriyel) kabuğu bu kıvrımdadır: dokunma, sıcaklık ve vücudun hareketiyle ilgili bilgiler buraya ulaşır. Merkezî oluk onu presantral girustan ayırır.
  • Üst parietal lobül (sol): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Üst parietal lobül (sağ): Parietal (yan kafa) lobun üst bölümü. Parietal lob bedenden gelen duyuları birleştirir; okuma ve aritmetik gibi işlere de katkı verir.
  • Supramarjinal girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Supramarjinal girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, yan yarığın arka ucunu kemer gibi saran kıvrım.
  • Angular girus (sol): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Angular girus (sağ): Parietal lobun alt bölümünde, supramarjinal girusun arkasındaki kıvrım.
  • Üst temporal girus (sol): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Üst temporal girus (sağ): Temporal (şakak) lobun en üst kıvrımı. Kulaktan gelen bilgiyi alan birincil işitme kabuğu bu kıvrımın üst yüzündedir. Çoğu insanda sol yarımküredeki arka bölümü, dili anlamayla ilişkili Wernicke alanını içerir.
  • Orta temporal girus (sol): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Orta temporal girus (sağ): Temporal lobun ortadaki kıvrımı; lobun yan yüzünün büyük bölümünü oluşturur.
  • Alt temporal girus (sol): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Alt temporal girus (sağ): Temporal lobun alt kenarındaki kıvrım; beynin alt yüzüne doğru kıvrılır.
  • Fusiform girus (sol): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Fusiform girus (sağ): Temporal ve oksipital lobların alt yüzünde uzanan kıvrım. Yüzlere bakarken belirgin biçimde çalışan bir bölge bu kıvrımdadır.
  • Oksipital lob (sol): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • Oksipital lob (sağ): Beynin en arkasındaki lob. Gözden gelen görüntüler burada, birincil görme kabuğunda işlenir.
  • İnsula (sol): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • İnsula (sağ): Yan yarığın derinliğinde, frontal, parietal ve temporal lobların kapakçıkları altında gizlenen kabuk bölgesi. Vücudun iç durumunu algılamada (iç algı) rol alır.
  • Singulat girus (sol): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Singulat girus (sağ): Korpus kallozumun üstünde bir kuşak gibi uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sol): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Parahipokampal girus (sağ): Temporal lobun iç-alt yüzünde, hipokampusun hemen yanında uzanan kıvrım; limbik lobun bir parçasıdır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Serebral pedinkül (sol): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Serebral pedinkül (sağ): Orta beynin ön yüzündeki iki kalın sütun; kabuktan omuriliğe inen ana hareket yolu bunların içinden geçer.
  • Üst tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Üst tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki üst tümsek. Görme, işitme ve dokunma uzayını birleştirir; gözleri bir sese ya da dokunuşa çevirmede rol alır.
  • Alt tepecik (sol): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Alt tepecik (sağ): Orta beynin arka yüzündeki alt tümsek; beyin sapındaki işitme yolunun bir durağıdır.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.
  • Yan karıncık (sol): Her yarımkürenin içinde C harfi gibi kıvrılan, beyin-omurilik sıvısıyla dolu boşluk.
  • Yan karıncık (sağ): Her yarımkürenin içinde C harfi gibi kıvrılan, beyin-omurilik sıvısıyla dolu boşluk.
  • Karıncıklar arası delik: Yan karıncıkları üçüncü karıncığa bağlayan açıklık.
  • Üçüncü karıncık: İki talamusun arasında, orta hatta duran dar boşluk.
  • Beyin su yolu: Orta beynin içinden geçen ince kanal; üçüncü karıncığı dördüncü karıncığa bağlar.
  • Dördüncü karıncık: Beyincik ile pons ve omurilik soğanının üst bölümü arasındaki boşluk.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

Hareketli çizim

Monro–Kellie ilkesi ve basınç–hacim eğrisi

beyinkanBOSkafatası: hacmi sabitnormal 7–1522: tedavi eşiği (kafa travması)40: yaşamı tehdit eder0204060KİB (mmHg)eklenen hacim →

Kafa içi basıncı (KİB)

11 mmHg

Beyin perfüzyon basıncı = 90 − KİB

79 mmHg

Evre

Dengeleme

Kitle büyürken beyin-omurilik sıvısı ve toplardamar kanı yerinden itilerek kafatasının dışına çıkar ve yer açar. Toplam hacim değişmediği için basınç pek artmaz.

Eğri şematiktir; gerçek eğri kişiden kişiye değişir. Örnekte ortalama arter basıncı 90 mmHg alındı. Ağır kafa travması geçiren yetişkinde perfüzyon basıncı için önerilen hedef aralık 60–70 mmHg’dir.

Kaydırıcıyla kafatasına hacim ekle ya da kitleyi kendiliğinden büyüt. BOS ve kan nasıl yer açıyor, basınç ne zaman hızla yükseliyor, beyin perfüzyon basıncı nasıl düşüyor?

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Üç boyutlu sahne

Willis halkası: ön ve arka dolaşım

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Yalnızca atardamarlar, alttan bakış; ön taraf ekranın üstünde. Kırmızı: iç karotisten beslenen ön dolaşım (ön ve orta beyin arterleri). Mor: vertebral ve baziler arterden beslenen arka dolaşım. Sarı: iki sistemi birbirine bağlayan ön ve arka bağlantı arterleri. Halkanın parçaları öne çıkarıldı; besleyen büyük arterler soluk.

Bu sahnedeki yapılar:

  • İç karotis arter (sol): Boynun iki yanından kafatasına giren ve beyni besleyen iki ana atardamar çiftinden biri; dalları Willis halkasına katılır.
  • İç karotis arter (sağ): Boynun iki yanından kafatasına giren ve beyni besleyen iki ana atardamar çiftinden biri; dalları Willis halkasına katılır.
  • Vertebral arter (sol): Boyun omurlarının içinden yükselen atardamar. İki vertebral arter birleşerek baziler arteri oluşturur.
  • Vertebral arter (sağ): Boyun omurlarının içinden yükselen atardamar. İki vertebral arter birleşerek baziler arteri oluşturur.
  • Baziler arter: İki vertebral arterin birleşmesiyle oluşan, ponsun ön yüzünde uzanan atardamar; beyin sapına ve beyinciğe dallar verir.
  • Ön beyin arteri (sol): İç karotis arterin dalı; yarımkürenin iç yüzüne doğru ilerler. Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Ön beyin arteri (sağ): İç karotis arterin dalı; yarımkürenin iç yüzüne doğru ilerler. Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Ön bağlantı arteri: İki ön beyin arterini birbirine bağlayan kısa atardamar; Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Orta beyin arteri (sol): İç karotis arterin en büyük dalı; dalları yarımkürenin yan yüzünün büyük bölümüne yayılır.
  • Orta beyin arteri (sağ): İç karotis arterin en büyük dalı; dalları yarımkürenin yan yüzünün büyük bölümüne yayılır.
  • Arka bağlantı arteri (sol): İç karotis arteri arka beyin arterine bağlar; Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Arka bağlantı arteri (sağ): İç karotis arteri arka beyin arterine bağlar; Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Arka beyin arteri (sol): Baziler arterin uç dalı; beynin arka ve alt bölümlerine doğru ilerler. Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Arka beyin arteri (sağ): Baziler arterin uç dalı; beynin arka ve alt bölümlerine doğru ilerler. Willis halkasının bir parçasıdır.
  • Üst beyincik arteri (sol): Baziler arterin üst ucuna yakın çıkan dal; beyinciğin üst yüzüne doğru ilerler.
  • Üst beyincik arteri (sağ): Baziler arterin üst ucuna yakın çıkan dal; beyinciğin üst yüzüne doğru ilerler.

Klinik vaka

Vaka 5: Kahvaltıda düşen çay bardağı

71 yaşında bir kadın kahvaltıda birden sağ elindeki çay bardağını düşürüyor. Torunu, ağzının sağ köşesinin düştüğünü ve konuşurken çok zorlandığını fark ediyor: kısa, kesik sözcüklerle derdini anlatmaya çalışıyor. Söyleneni büyük ölçüde anlıyor. Sağ kolu belirgin güçsüz, sağ bacağı daha az etkilenmiş. Alnını iki yanda da kırıştırabiliyor.

Hasar beynin hangi yanında ve hangi atardamarın alanında olabilir?

Önce kendin düşün: hasar nerede olabilir, neden?

Vaka eğitim için kurgulanmıştır; gerçek bir hastayı anlatmaz ve tanı ya da tedavi önerisi değildir.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Lisans düzeyitıp öğrencileri için

Ulusal Çekirdek Eğitim Programı (UÇEP 2020) ile ilişkisi

Bu dersin temel bilgisi, UÇEP 2020’deki şu çekirdek hastalık ve klinik problemlerin anlaşılmasında kullanılır (Sinir–Davranış sistemi; harfler mezun hekimden beklenen öğrenme düzeyidir):

  • 127. Guillain-Barré sendromu (ÖnT)
  • 138. Hidrosefali (ÖnT)
  • 154. İnme (A-K-İ)
  • 156. İntrakraniyal kanamalar (A)
  • 164. Kafa içi basınç artması sendromu (A)
  • 166. Kafa travması (A)
  • 224. Multipl skleroz (ÖnT)
  • 227. Nöral tüp defektleri (T-K)
  • 291. Spinal kord bası sendromu (ÖnT)

A: acil durumu tanımlayıp ilk tedaviyi yapabilmeli · ÖnT: ön tanı koyup uzmana yönlendirebilmeli · T: tanı koyup tedavi hakkında bilgi sahibi olmalı · TT: tanı koyup tedavi edebilmeli · İ: izlem yapabilmeli · K: korunma önlemlerini uygulayabilmeli.

Sözlük

Merkezî sinir sistemi (MSS)
Beyin ve omurilik.
Çevresel sinir sistemi (ÇSS)
Merkezî sinir sisteminin dışında kalan sinirler ve gangliyonlar.
Nöron
Sinir sisteminin sinyal taşıyan, hesaplama ve haberleşme yapan temel hücresi.
Glia
Nöronları destekleyen, besleyen ve koruyan hücreler.
Akson
Nöronun sinyali başka hücrelere ileten uzun uzantısı.
Miyelin
Birçok aksonu saran, yağdan zengin yalıtkan kılıf; beyaz cevhere rengini verir.
Oligodendrosit
Merkezî sinir sisteminde miyelin yapan glia hücresi.
Schwann hücresi
Çevresel sinir sisteminde miyelin yapan glia hücresi; sinir kabartısından gelişir.
Afferent (getirici)
Sinyali merkezî sinir sistemine doğru taşıyan; çoğunlukla duyu lifleri.
Efferent (götürücü)
Sinyali merkezî sinir sisteminden kaslara ve bezlere taşıyan.
İşlevsel bileşenler
Sinir liflerinin genel/özel, somatik/visseral ve afferent/efferent ayrımlarına göre yedi sınıfı (GSA, GVA, SSA, SVA, GSE, GVE, SVE).
Somatik sinir sistemi
Bilinçli algıyı ve iskelet kaslarının hareketini yöneten bölüm.
Otonom sinir sistemi
Kalp kasını, düz kasları ve bezleri istem dışı yöneten bölüm.
Sempatik sistem
Otonom sistemin "savaş ya da kaç" kolu; preganglionik nöronları T1–L2 bölümlerindedir.
Parasempatik sistem
Otonom sistemin "dinlen ve sindir" kolu; III, VII, IX, X. kafa sinirleri ve S2–S4 ile çıkar.
Preganglionik nöron
Gövdesi merkezî sinir sisteminde olan, aksonu otonom gangliyona giden nöron.
Postganglionik nöron
Gövdesi otonom gangliyonda olan, aksonu organa giden nöron.
Zincir gangliyonu · Ganglion trunci sympathici
Omurganın iki yanında dizilen sempatik (paravertebral) gangliyon.
Kolateral gangliyon
Prevertebral sempatik gangliyon: çölyak, üst ve alt mezenterik gangliyon.
Asetilkolin (ACh)
Bütün preganglionik liflerin ve parasempatik postganglionik liflerin salgıladığı haberci madde.
Noradrenalin
Sempatik postganglionik liflerin çoğunun salgıladığı haberci madde.
Nikotinik almaç
Otonom gangliyon nöronlarında asetilkolini karşılayan almaç.
Muskarinik almaç
Parasempatik hedef organlarda ve ter bezlerinde asetilkolini karşılayan almaç.
Adrenerjik almaç
Noradrenalin ve adrenalini karşılayan α ve β almaçları.
Kromafin hücre
Böbrek üstü bezi medullasında, kana adrenalin ve noradrenalin veren, işlevce postganglionik nörona denk hücre.
Enterik sinir sistemi
Sindirim kanalının duvarındaki miyenterik (Auerbach) ve submukozal (Meissner) sinir ağları.
Arka (dorsal) kök · Radix posterior
Omurilik sinirinin duyu liflerini taşıyan kökü; gangliyonu duyu nöronlarının gövdelerini içerir.
Ön (ventral) kök · Radix anterior
Omurilik sinirinin hareket liflerini taşıyan kökü.
At kuyruğu · Cauda equina
Omuriliğin bittiği yerin altında uzanan sinir kökleri demeti.
Konus medullaris · Conus medullaris
Omuriliğin sivri alt ucu; yetişkinde çoğunlukla L1–L2 hizasında.
Filum terminale · Filum terminale
Konus medullaristen kuyruk sokumuna uzanan ince bağ dokusu şeridi.
Dermatom
Tek bir arka kök gangliyonundan gelen liflerin beslediği deri alanı.
Refleks yayı
Almaç, getirici lif, birleştirme merkezi, götürücü lif ve etkileyiciden oluşan refleks yolu.
Monosinaptik refleks
Duyu lifi ile hareket nöronu arasında tek sinaps olan refleks; örneğin germe refleksi.
Üst motor nöron
Kabuktan ve beyin sapından omuriliğe ya da kafa siniri çekirdeklerine inen hareket nöronu; hasarında spastisite, hiperrefleksi ve Babinski belirtisi görülür.
Alt motor nöron
Ön boynuzdan ya da kafa siniri çekirdeğinden kasa giden nöron; hasarında gevşek felç, atrofi ve fasikülasyon görülür.
Babinski belirtisi
Ayak tabanı çizilince başparmağın yukarı kalkması; ilk 2 yaştan sonra üst motor nöron hasarını gösterir.
Kauda ekina sendromu
Sağrı köklerinin baskısıyla mesane, bağırsak, eyer bölgesi duyusu ve cinsel işlevin bozulması; cerrahi bir acildir.
Horner sendromu
Göze giden sempatik yolun hasarıyla aynı yanda pitoz, miyozis ve (bazen) yüzde terleme azlığı.
Gri cevher · Substantia grisea
Nöron gövdelerinin ve dendritlerin yoğun olduğu bölge.
Beyaz cevher · Substantia alba
Miyelinli aksonların yoğun olduğu bölge.
Çekirdek · Nucleus
Merkezî sinir sisteminde nöron gövdelerinin oluşturduğu küme.
Gangliyon · Ganglion
Çevresel sinir sisteminde nöron gövdelerinin oluşturduğu küme.
Yol · Tractus
Merkezî sinir sisteminde akson demeti.
Büyük beyin · Cerebrum
İki yarımküreden oluşan, beynin en büyük bölümü.
Ara beyin · Diencephalon
Talamus ve hipotalamusu içeren, büyük beynin altındaki bölüm.
Beyin sapı · Truncus encephali
Orta beyin, pons ve omurilik soğanı; beyni omuriliğe bağlar.
Beyincik · Cerebellum
Hareketi düzenleyen, büyük beynin arkasında ve altında duran bölüm.
Sinir borusu · Tubus neuralis
Embriyoda beyni ve omuriliği oluşturan içi boş boru.
Nöropor
Sinir borusunun ön ve arka uçtaki, yaklaşık 25. ve 27. günde kapanan açıklıkları.
Alar plak · Lamina alaris
Sinir borusunun sırt yarısı; duyu bilgisini işleyen nöronları yapar.
Bazal plak · Lamina basalis
Sinir borusunun karın yarısı; hareket nöronlarını yapar.
Sulkus limitans · Sulcus limitans
Alar ve bazal plağı ayıran oluk.
Sinir kabartısı · Crista neuralis
Sinir borusunun kenarlarından ayrılıp göç eden hücreler; çevresel sinir sisteminin büyük bölümünü yapar.
Anensefali
Sinir borusunun ön ucunun kapanmamasıyla beynin ve kafatasının büyük bölümünün oluşmaması.
Spina bifida
Sinir borusunun arka bölümünün kapanmamasıyla oluşan doğumsal kusur; en ağır biçimi miyelomeningosel.
Girus · Gyrus
Beyin kabuğundaki kabarık kıvrım.
Sulkus · Sulcus
İki kıvrım arasındaki oluk.
Uzunlamasına yarık · Fissura longitudinalis cerebri
İki yarımküreyi ayıran derin yarık.
Lateral oluk (Sylvius yarığı) · Sulcus lateralis
Temporal lobu frontal ve parietal loblardan ayıran derin oluk.
Merkezî oluk (Rolando oluğu) · Sulcus centralis
Frontal lobu parietal lobdan ayıran oluk.
İnsula · Insula
Lateral oluğun derininde gizli kalan kabuk bölgesi.
Heschl girusu · Gyrus temporalis transversus
Üst temporal girusun lateral oluğa bakan üst yüzündeki enine kıvrım; birincil işitme kabuğu buradadır.
Kalkarin yarık · Sulcus calcarinus
Oksipital lobun iç yüzündeki yarık; birincil görme kabuğu iki yanındadır.
Neokorteks
Kabuk yüzeyinin %90’dan fazlasını oluşturan altı katmanlı kabuk (izokorteks).
Allokorteks
Hipokampus ve birincil koku kabuğu gibi 2–3 katmanlı kabuk.
Betz hücresi
Birincil hareket kabuğunun V. katmanındaki dev piramidal nöron.
Brodmann alanı
Brodmann’ın 1909’da hücre dizilimine göre ayırdığı kabuk alanlarından biri; örneğin 4 hareket, 17 görme.
Afazi
Dilin üretilmesinde ya da anlaşılmasında edinilmiş bozukluk.
Broca afazisi
Kısa ve zorlanarak kurulan cümlelerle akıcı olmayan konuşma; anlama görece korunur.
Wernicke afazisi
Akıcı ama anlamı az konuşma ve anlamada güçlük.
Yarı-uzay ihmali
Bedenin ve çevrenin bir yarısını görmezden gelme; daha çok sağ yarımküre hasarından sonra.
Homonim hemianopi
İki gözde görme alanının aynı yarısının kaybı.
El düğmesi
Presantral girusun eli yöneten, aksiyel MR’da omega ya da epsilon biçiminde görünen bölümü.
Uyanık kraniyotomi
Hastanın ameliyat sırasında uyandırılarak dil ve hareket işlevlerinin sınandığı beyin ameliyatı.
Komissür lifleri
İki yarımküre arasında karşıya geçen lifler; çoğu korpus kallozumdan geçer.
Bağlantı (asosiyasyon) lifleri
Aynı yarımkürenin bölgelerini birbirine bağlayan lifler.
Projeksiyon lifleri
Kabuk ile alttaki yapılar arasında uzanan lifler; iç kapsülden geçer.
Korpus kallozum · Corpus callosum
İki yarımküreyi bağlayan, yaklaşık 200 milyon aksonlu en büyük komissür: rostrum, genu, gövde ve splenium.
Kavisli demet · Fasciculus arcuatus
Temporal lobun arka bölümünü Broca alanına bağlayan bağlantı demeti.
Kanca biçimli demet · Fasciculus uncinatus
Temporal kutbu ön lobun alt yüzüne bağlayan demet.
İç kapsül · Capsula interna
Kaudat çekirdek, talamus ve lentiform çekirdek arasından geçen projeksiyon lifleri tabakası: ön bacak, diz, arka bacak.
Laküner enfarkt
İnce delici bir arterin tıkanmasıyla oluşan küçük beyin enfarktı.
Fraksiyonel anizotropi (FA)
Suyun yayılımının ne kadar tek yöne yöneldiğini gösteren, 0 ile 1 arasında değişen DTI ölçüsü.
Traktografi
Difüzyon MR verisinden beyaz cevher demetlerini üç boyutlu olarak çıkarma yöntemi.
Korpus kallozotomi
İlaçla durmayan epilepside korpus kallozumun kesilmesi.
Rostral / kaudal
Burna doğru / kuyruğa doğru. Beyinde öne ve arkaya, omurilikte yukarı ve aşağı.
Dorsal / ventral
Sırta doğru / karına doğru. Beyinde yukarı ve aşağı, omurilikte arkaya ve öne.
Medial / lateral
Orta hatta doğru / yana doğru.
İpsilateral / kontralateral
Aynı taraf / karşı taraf.
Çaprazlaşma (dekusasyon) · Decussatio
Bir yolun liflerinin orta hattı geçip karşı yana gitmesi.
Piramidal çaprazlaşma · Decussatio pyramidum
Kortikospinal liflerin yaklaşık %90’ının omurilik soğanının alt ucunda karşıya geçtiği yer.
Brown-Séquard sendromu
Omuriliğin yarı kesisinde aynı yanda felç ve konum duyusu kaybı, karşı yanda ağrı ve ısı duyusu kaybı.
AC–PC çizgisi
Ön komissür ile arka komissürü birleştiren, stereotaksinin başvuru çizgisi.
Talairach ve MNI uzayı
Beyin görüntülerinin karşılaştırıldığı standart koordinat sistemleri; başlangıç noktası ön komissürdür.
Derin beyin uyarımı
Subtalamik çekirdek, globus pallidus internus ya da talamusa yerleştirilen elektrotla sürekli uyarım.
Sagital düzlem
Sağı soldan ayıran düzlem; orta hattan geçene orta sagital (median) denir.
Koronal düzlem
Önü arkadan ayıran düzlem; frontal düzlem de denir.
Aksiyel düzlem
Üstü alttan ayıran düzlem; horizontal ya da transvers düzlem de denir.
Radyolojik gösterim
Kesit görüntüsünde hastanın sağının ekranın solunda gösterildiği kural.
Hounsfield birimi (HU)
BT’de doku yoğunluğunun birimi; yoğun dokular yüksek, sıvılar düşük değer alır. Kemik 1000’in üstündedir.
FLAIR
BOS sinyalinin bastırıldığı T2 benzeri MR sekansı; karıncık yanındaki lezyonları belirginleştirir.
Difüzyon ağırlıklı görüntüleme (DWI)
Akut enfarktı dakikalar içinde parlak alan olarak gösteren MR sekansı.
Beyin zarları · Meninges
Beyni ve omuriliği saran üç zar: sert zar, örümcek ağı zar ve yumuşak zar.
Dural venöz sinüs · Sinus durae matris
Sert zarın iki tabakası arasında, beynin toplardamar kanını toplayan kanal.
Beyin orağı · Falx cerebri
Sert zarın iki yarımküre arasına inen kıvrımı.
Beyincik çadırı · Tentorium cerebelli
Sert zarın büyük beyin ile beyincik arasına uzanan kıvrımı.
Orta meningeal arter · Arteria meningea media
Foramen spinosumdan kafatasına giren, yırtılınca epidural kanama yapan atardamar.
Köprü ven
Beyin yüzeyinden sert zardaki sinüslere uzanan ince duvarlı toplardamar; yırtılınca subdural kanama yapar.
Epidural kanama
Kemik ile sert zar arasında, çoğunlukla arteriyel, mercek biçimli kanama.
Subdural kanama
Sert zar ile örümcek ağı zar arasında, köprü venlerden kaynaklanan hilal biçimli kanama.
Subaraknoid kanama
Örümcek ağı zarın altında, BOS içine olan kanama; travma dışında çoğunlukla anevrizma yırtılmasından.
Anevrizma
Atardamar duvarındaki balon biçimli genişleme; en sık türü kese biçimli (sakküler) anevrizma.
Beyin-omurilik sıvısı
Karıncıklarda yapılan, beyni ve omuriliği yastık gibi saran sıvı; günde yaklaşık 500 mL.
Koroid pleksus · Plexus choroideus
Karıncıklarda BOS’un büyük bölümünü yapan damarlı yapı.
Karıncıklar arası delik (Monro) · Foramen interventriculare
Yan karıncığı üçüncü karıncığa bağlayan delik.
Beyin su yolu (Sylvius) · Aqueductus mesencephali
Üçüncü karıncığı dördüncü karıncığa bağlayan, orta beyindeki kanal.
Araknoid granülasyon · Granulationes arachnoideae
BOS’un üst sagital sinüse geçtiği örümcek ağı zar çıkıntıları.
Hidrosefali
Karıncıklarda beyin-omurilik sıvısının birikmesi.
Normal basınçlı hidrosefali
Yürüme bozukluğu, bilişsel güçlük ve idrar kaçırma üçlüsüyle giden, yetişkinde en sık hidrosefali biçimi.
Kafa içi basıncı (KİB)
Kafatası içindeki basınç; yetişkinde yatarken yaklaşık 7–15 mmHg.
Beyin perfüzyon basıncı
Ortalama arter basıncı ile kafa içi basıncı arasındaki fark.
Monro–Kellie ilkesi
Sabit hacimli kafatasında beyin, kan ve BOS’tan biri artarsa ötekilerin azalması gerektiği ilkesi.
Herniasyon
Basınç farkıyla beyin dokusunun bir bölmeden ötekine itilmesi.
Cushing üçlüsü
Ağır hipertansiyon, bradikardi ve düzensiz solunum; beyin sapı sıkışmasının geç belirtisi.
Otoregülasyon
Kan basıncı değişse de beyin kan akımının sabit tutulması.
Willis halkası · Circulus arteriosus cerebri
Beynin tabanında ön ve arka dolaşımı birbirine bağlayan yedi parçalı atardamar halkası.
Sınır bölgesi (watershed)
İki ana arter alanı arasında kalan, birbirine bağlanmayan uç bölge.
Kan-beyin engeli
Beyin kılcallarındaki endotel hücrelerinin sıkı bağlantılarıyla kurulan seçici engel.
Çevre karıncık organları
Area postrema, subfornikal organ, median eminens, arka hipofiz ve epifiz gibi tipik kan-beyin engeli olmayan bölgeler.

Kendini dene

Temel düzeyinde 12 soru. Üst düzeylerde 24 soru daha var; dersin başındaki kartlardan ya da ekranın altındaki düğmeden düzeyi değiştirerek açabilirsin. Her sorunun yanında düzeyi yazar.

  1. 1. Aşağıdakilerden hangisi merkezî sinir sisteminin bir parçasıdır?

    Temel
  2. 2. Beyin sapı hangi üç bölümden oluşur?

    Temel
  3. 3. Koku dışındaki bütün duyusal bilgiler beyin kabuğuna ulaşmadan önce nereden geçer?

    Temel
  4. 4. Beyaz cevher neden beyaz görünür?

    Temel
  5. 5. Tehlike anında sempatik sistem öne çıkınca göz bebeğine ne olur?

    Temel
  6. 6. Lateral oluk hangi lobu ötekilerden ayırır?

    Temel
  7. 7. Beyni saran kemik kutuyu (beyin kafatasını) kaç kemik oluşturur?

    Temel
  8. 8. Beyni sağ ve sol diye ayıran düzlem hangisidir?

    Temel
  9. 9. Beyin-omurilik sıvısı nerede yapılır?

    Temel
  10. 10. İnme neden acil bir durumdur?

    Temel
  11. 11. Nöronları destekleyen, besleyen ve koruyan hücrelere ne denir?

    Temel
  12. 12. Willis halkası nerededir?

    Temel

0 / 12 soru cevaplandı.

Cevapların hiçbir yere kaydedilmez; sayfayı kapatınca silinir.

Kaynaklar

  1. AlRayahi, J., AlDasuqi, K., AlSubhi, M., Mubarak, W., & Al Walid, O. (2026). Radiogenomics of congenital brain malformations: Linking embryology, genetics, and imaging. Neuroradiology, 68(5), 1213–1233. doi.org/10.1007/s00234-026-03916-x
  2. American Spinal Injury Association. (2008). International standards for the classification of spinal cord injury: Key sensory points. asia-spinalinjury.org/wp-content/uploads/2016/02/Key_Sensory_Points.pdf
  3. Azevedo, F. A. C., Carvalho, L. R. B., Grinberg, L. T., Farfel, J. M., Ferretti, R. E. L., Leite, R. E. P., Jacob Filho, W., Lent, R., & Herculano-Houzel, S. (2009). Equal numbers of neuronal and nonneuronal cells make the human brain an isometrically scaled-up primate brain. Journal of Comparative Neurology, 513(5), 532–541. doi.org/10.1002/cne.21974
  4. Betts, J. G., Young, K. A., Wise, J. A., Johnson, E., Poe, B., Kruse, D. H., Korol, O., Johnson, J. E., Womble, M., & DeSaix, P. (2022). Anatomy and physiology 2e (Bölüm 1.6, 12.1, 12.2, 13.1–13.4, 14.2, 14.3, 15.1, 15.2, 16.1, 16.2, 16.4, 20.5, 23.1). OpenStax. openstax.org/books/anatomy-and-physiology-2e/pages/13-1-the-embryologic-perspective
  5. Biga, L. M., Bronson, S., Dawson, S., Harwell, A., Hopkins, R., Kaufmann, J., LeMaster, M., Matern, P., Morrison-Graham, K., Oja, K., Quick, D., Runyeon, J., & OpenStax. (2025). Anatomy & physiology 2e (Bölüm 13.3: Spinal and cranial nerves). Oregon State University. open.oregonstate.education/anatomy2e/chapter/spinal-cranial-nerves/
  6. BioNumbers. (t.y.). Thickness of cerebral cortex (BNID 110098). Harvard Medical School. bionumbers.hms.harvard.edu/bionumber.aspx?id=110098
  7. Bothwell, S. W., Janigro, D., & Patabendige, A. (2019). Cerebrospinal fluid dynamics and intracranial pressure elevation in neurological diseases. Fluids and Barriers of the CNS, 16(1), 9. doi.org/10.1186/s12987-019-0129-6
  8. Buloz-Osorio, E., Ortega-Sánchez, M., Royo-Salvador, M. B., & Rodríguez-Baeza, A. (2025). Morphological analysis of the filum terminale and detailed description of the distal filum terminale externum: A cadaveric study. Frontiers in Neuroanatomy, 19, 1547165. doi.org/10.3389/fnana.2025.1547165
  9. Bustamante, P. F. O., Cadamuro, F. M., Taccone, F. S., Kurtz, P., & Romano, T. G. (2026). Computed tomography signs of intracranial hypertension: What intensivists should know. Critical Care Science, 38, e20260027. doi.org/10.62675/2965-2774.20260027
  10. Buyanova, I. S., & Arsalidou, M. (2021). Cerebral white matter myelination and relations to age, gender, and cognition: A selective review. Frontiers in Human Neuroscience, 15, 662031. doi.org/10.3389/fnhum.2021.662031
  11. Canac, N., Jalaleddini, K., Thorpe, S. G., Thibeault, C. M., & Hamilton, R. B. (2020). Review: Pathophysiology of intracranial hypertension and noninvasive intracranial pressure monitoring. Fluids and Barriers of the CNS, 17(1), 40. doi.org/10.1186/s12987-020-00201-8
  12. Caputi, F., Spaziante, R., de Divitiis, E., & Nashold, B. S. (1995). Luigi Rolando and his pioneering efforts to relate structure to function in the nervous system. Journal of Neurosurgery, 83(5), 933–937. doi.org/10.3171/jns.1995.83.5.0933
  13. Catani, M. (2017). A little man of some importance. Brain, 140(11), 3055–3061. doi.org/10.1093/brain/awx270
  14. Chan, A. Y., Rolston, J. D., Lee, B., Vadera, S., & Englot, D. J. (2019). Rates and predictors of seizure outcome after corpus callosotomy for drug-resistant epilepsy: A meta-analysis. Journal of Neurosurgery, 130(4), 1193–1202. doi.org/10.3171/2017.12.JNS172331
  15. Chopra, A., Klassen, B. T., & Stead, M. (2013). Current clinical application of deep-brain stimulation for essential tremor. Neuropsychiatric Disease and Treatment, 9, 1859–1865. doi.org/10.2147/NDT.S32342
  16. Collice, M., Collice, R., & Riva, A. (2008). Who discovered the sylvian fissure? Neurosurgery, 63(4), 623–628. doi.org/10.1227/01.NEU.0000327693.86093.3F
  17. Conti, A., Gambadauro, N. M., Mantovani, P., Picciano, C. P., Rosetti, V., Magnani, M., Lucerna, S., Tuleasca, C., Cortelli, P., & Giannini, G. (2023). A brief history of stereotactic atlases: Their evolution and importance in stereotactic neurosurgery. Brain Sciences, 13(5), 830. doi.org/10.3390/brainsci13050830
  18. Copp, A. J., Adzick, N. S., Chitty, L. S., Fletcher, J. M., Holmbeck, G. N., & Shaw, G. M. (2015). Spina bifida. Nature Reviews Disease Primers, 1, 15007. doi.org/10.1038/nrdp.2015.7
  19. Dafny, N. (2020). Overview of the nervous system (Bölüm 2, Ders 1). In Neuroscience Online: An electronic textbook for the neurosciences. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s2/chapter01.html
  20. Dafny, N. (2026). Anatomy of the spinal cord (Bölüm 2, Ders 3). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s2/chapter03.html
  21. Dafny, N. (t.y.). Pain tracts and sources (Bölüm 2, Ders 7). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s2/chapter07.html
  22. Damasceno, B. P. (2009). Normal pressure hydrocephalus: Diagnostic and predictive evaluation. Dementia & Neuropsychologia, 3(1), 8–15. doi.org/10.1590/S1980-57642009DN30100003
  23. Dash, P. (t.y.). Blood brain barrier and cerebral metabolism (Bölüm 4, Ders 11). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s4/chapter11.html
  24. de Castro, I. P., Martins, L. M., & Tufi, R. (2010). Mitochondrial quality control and neurological disease: An emerging connection. Expert Reviews in Molecular Medicine, 12, e12. doi.org/10.1017/S1462399410001456
  25. De Witt Hamer, P. C., Robles, S. G., Zwinderman, A. H., Duffau, H., & Berger, M. S. (2012). Impact of intraoperative stimulation brain mapping on glioma surgery outcome: A meta-analysis. Journal of Clinical Oncology, 30(20), 2559–2565. doi.org/10.1200/JCO.2011.38.4818
  26. Diek, D., Smidt, M. P., & Mesman, S. (2022). Molecular organization and patterning of the medulla oblongata in health and disease. International Journal of Molecular Sciences, 23(16), 9260. doi.org/10.3390/ijms23169260
  27. Dougherty, P. (t.y.). Central control of the autonomic nervous system and thermoregulation (Bölüm 4, Ders 3). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s4/chapter03.html
  28. Dragoi, V. (t.y.). Visual processing: Cortical pathways (Bölüm 2, Ders 15). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s2/chapter15.html
  29. Emmi, A., Porzionato, A., Contran, M., De Rose, E., Macchi, V., & De Caro, R. (2021). 3D reconstruction of the morpho-functional topography of the human vagal trigone. Frontiers in Neuroanatomy, 15, 663399. doi.org/10.3389/fnana.2021.663399
  30. Essayed, W. I., Zhang, F., Unadkat, P., Cosgrove, G. R., Golby, A. J., & O’Donnell, L. J. (2017). White matter tractography for neurosurgical planning: A topography-based review of the current state of the art. NeuroImage: Clinical, 15, 659–672. doi.org/10.1016/j.nicl.2017.06.011
  31. Feigin, V. L., Brainin, M., Norrving, B., Martins, S. O., Pandian, J., Lindsay, P., Grupper, M. F., & Rautalin, I. (2025). World Stroke Organization: Global stroke fact sheet 2025. International Journal of Stroke, 20(2), 132–144. doi.org/10.1177/17474930241308142
  32. Fleming, M. A., Ehsan, L., Moore, S. R., & Levin, D. E. (2020). The enteric nervous system and its emerging role as a therapeutic target. Gastroenterology Research and Practice, 2020, 8024171. doi.org/10.1155/2020/8024171
  33. Foreman, B., & Claassen, J. (2012). Quantitative EEG for the detection of brain ischemia. Critical Care, 16(2), 216. doi.org/10.1186/cc11230
  34. Gala, F. B., & Aswani, Y. (2016). Imaging in spinal posterior epidural space lesions: A pictorial essay. Indian Journal of Radiology and Imaging, 26(3), 299–315. doi.org/10.4103/0971-3026.190406
  35. Gerdes, F. U., Klein, G., Nadjmi, M., & Schaltenbrand, G. (1975). [X-ray studies of the brain as a basis for stereotaxy]. Journal of Neurology, 210(3), 183–190. doi.org/10.1007/BF00316245
  36. Glasser, M. F., Coalson, T. S., Robinson, E. C., Hacker, C. D., Harwell, J., Yacoub, E., Ugurbil, K., Andersson, J., Beckmann, C. F., Jenkinson, M., Smith, S. M., & Van Essen, D. C. (2016). A multi-modal parcellation of human cerebral cortex. Nature, 536(7615), 171–178. doi.org/10.1038/nature18933
  37. Goldstein, A., Covington, B. P., Mahabadi, N., & Mesfin, F. B. (2023). Neuroanatomy, corpus callosum. In StatPearls. StatPearls Publishing. www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK448209/
  38. Grinberg, L. T., Rueb, U., & Heinsen, H. (2011). Brainstem: Neglected locus in neurodegenerative diseases. Frontiers in Neurology, 2, 42. doi.org/10.3389/fneur.2011.00042
  39. Griswold, D. P., Fernandez, L., & Rubiano, A. M. (2022). Traumatic subarachnoid hemorrhage: A scoping review. Journal of Neurotrauma, 39(1–2), 35–48. doi.org/10.1089/neu.2021.0007
  40. Henery, C. C., & Mayhew, T. M. (1989). The cerebrum and cerebellum of the fixed human brain: Efficient and unbiased estimates of volumes and cortical surface areas. Journal of Anatomy, 167, 167–180. europepmc.org/article/MED/2630531
  41. Henley, C. (2021). Foundations of neuroscience (Bölüm: Anatomical terminology; External brain anatomy; Brainstem and spinal cord; Spinal control of movement). Michigan State University Libraries. openbooks.lib.msu.edu/neuroscience/chapter/anatomical-terminology/
  42. Herculano-Houzel, S. (2009). The human brain in numbers: A linearly scaled-up primate brain. Frontiers in Human Neuroscience, 3, 31. doi.org/10.3389/neuro.09.031.2009
  43. Herculano-Houzel, S. (2011). Scaling of brain metabolism with a fixed energy budget per neuron: Implications for neuronal activity, plasticity and evolution. PLoS ONE, 6(3), e17514. doi.org/10.1371/journal.pone.0017514
  44. Hindenes, L. B., Håberg, A. K., Johnsen, L. H., Mathiesen, E. B., Robben, D., & Vangberg, T. R. (2020). Variations in the circle of Willis in a large population sample using 3D TOF angiography: The Tromsø Study. PLOS ONE, 15(11), e0241373. doi.org/10.1371/journal.pone.0241373
  45. Hladky, S. B., & Barrand, M. A. (2024). Regulation of brain fluid volumes and pressures: Basic principles, intracranial hypertension, ventriculomegaly and hydrocephalus. Fluids and Barriers of the CNS, 21(1), 57. doi.org/10.1186/s12987-024-00532-w
  46. Hurford, R., Sekhar, A., Hughes, T. A. T., & Muir, K. W. (2020). Diagnosis and management of acute ischaemic stroke. Practical Neurology, 20(4), 304–316. doi.org/10.1136/practneurol-2020-002557
  47. Ishikawa, K., Mizutani, K., & Toda, M. (2026). Anatomical and developmental insights into the dura mater: Implications for neurosurgery and endovascular therapy. Surgical Neurology International, 17, 306. doi.org/10.25259/SNI_472_2026
  48. Javed, K., Reddy, V., & Das, J. M. (2023). Neuroanatomy, posterior cerebral arteries. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30860709
  49. Joost, S., Kaddatz, H., Vankriekelsvenne, E., & Brandenburg, L.-O. (2026). The meninges as a neuroimmune interface: Structure, barriers and roles in CNS disease. Fluids and Barriers of the CNS, 23(1), 43. doi.org/10.1186/s12987-026-00795-5
  50. Kanagalingam, S., & Miller, N. R. (2015). Horner syndrome: Clinical perspectives. Eye and Brain, 7, 35–46. doi.org/10.2147/EB.S63633
  51. Kanno, A., & Mikuni, N. (2015). Evaluation of language function under awake craniotomy. Neurologia Medico-Chirurgica, 55(5), 367–373. doi.org/10.2176/nmc.ra.2014-0395
  52. Kekere, V., & Alsayouri, K. (2023). Anatomy, head and neck, dura mater. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31424885
  53. Khan Suheb, M. Z., & Bordoni, B. (2026). Anatomy, head and neck: Cerebral blood flow. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30844161
  54. Khartabil, Z., Kala, D., Prysiazhniuk, Y., & Otáhal, J. (2026). Neurovascular coupling and cerebrovascular reactivity: Physiology, lifespan development, pathophysiology, and clinical relevance. Frontiers in Physiology, 17, 1728065. doi.org/10.3389/fphys.2026.1728065
  55. Khasawneh, A. H., Garling, R. J., & Harris, C. A. (2018). Cerebrospinal fluid circulation: What do we know and how do we know it? Brain Circulation, 4(1), 14–18. doi.org/10.4103/bc.bc_3_18
  56. Kim, H.-J., Seong, M., & Kim, Y. (2020). Normal anatomy of cranial nerves III–XII on magnetic resonance imaging. Journal of the Korean Society of Radiology, 81(3), 501–529. doi.org/10.3348/jksr.2020.81.3.501
  57. Kim, K. T. (2022). Lumbar puncture: Considerations, procedure, and complications. Encephalitis, 2(4), 93–97. doi.org/10.47936/encephalitis.2022.00045
  58. Kiss-Bodolay, D., Al Awadhi, A., Lövblad, K.-O., Momjian, S., Kiss, J. Z., & Schaller, K. (2024). The Fork sign: A new cortical landmark in the human brain. Brain Communications, 6(6), fcae398. doi.org/10.1093/braincomms/fcae398
  59. Knierim, J. (t.y.). Spinal reflexes and descending motor pathways (Bölüm 3, Ders 2). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s3/chapter02.html
  60. Knierim, J. (t.y.). Motor cortex (Bölüm 3, Ders 3). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s3/chapter03.html
  61. Knierim, J. (2020). Cerebellum (Bölüm 3, Ders 5). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s3/chapter05.html
  62. Knierim, J. (t.y.). Disorders of the motor system (Bölüm 3, Ders 6). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s3/chapter06.html
  63. Koleva, M., & De Jesus, O. (2023). Hydrocephalus. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/32809710
  64. Korse, N. S., Veldman, A. B., Peul, W. C., & Vleggeert-Lankamp, C. L. A. (2017). The long term outcome of micturition, defecation and sexual function after spinal surgery for cauda equina syndrome. PLoS ONE, 12(4), e0175987. doi.org/10.1371/journal.pone.0175987
  65. Lancaster, J. L., Tordesillas-Gutiérrez, D., Martinez, M., Salinas, F., Evans, A., Zilles, K., Mazziotta, J. C., & Fox, P. T. (2007). Bias between MNI and Talairach coordinates analyzed using the ICBM-152 brain template. Human Brain Mapping, 28(11), 1194–1205. doi.org/10.1002/hbm.20345
  66. Lavy, C., Marks, P., Dangas, K., & Todd, N. (2022). Cauda equina syndrome—a practical guide to definition and classification. International Orthopaedics, 46(2), 165–169. doi.org/10.1007/s00264-021-05273-1
  67. Lebel, C., & Beaulieu, C. (2011). Longitudinal development of human brain wiring continues from childhood into adulthood. Journal of Neuroscience, 31(30), 10937–10947. doi.org/10.1523/JNEUROSCI.5302-10.2011
  68. Lee, J. Y. (2019). Normal and disordered formation of the cerebral cortex: Normal embryology, related molecules, types of migration, migration disorders. Journal of Korean Neurosurgical Society, 62(3), 265–271. doi.org/10.3340/jkns.2019.0098
  69. Lee, S., Park, J. S., Ryu, H., Min, J. H., Kang, C., You, Y., & Lee, B. K. (2026). Serial changes in CSF volume proportion on brain CT and 6-month neurologic outcomes after cardiac arrest. Journal of Clinical Medicine, 15(18), 6978. doi.org/10.3390/jcm15186978
  70. Li, Y., Li, M., Zhang, X., Yang, S., Fan, H., Qin, W., Yang, L., Yuan, J., & Hu, W. (2017). Clinical features and the degree of cerebrovascular stenosis in different types and subtypes of cerebral watershed infarction. BMC Neurology, 17(1), 166. doi.org/10.1186/s12883-017-0947-6
  71. Li, K., & Malhotra, P. A. (2015). Spatial neglect. Practical Neurology, 15(5), 333–339. doi.org/10.1136/practneurol-2015-001115
  72. Libreros-Jiménez, H. M., Manzo, J., Rojas-Durán, F., Aranda-Abreu, G. E., García-Hernández, L. I., Coria-Ávila, G. A., Herrera-Covarrubias, D., Pérez-Estudillo, C. A., Toledo-Cárdenas, M. R., & Hernández-Aguilar, M. E. (2024). On the cranial nerves. NeuroSci, 5(1), 8–38. doi.org/10.3390/neurosci5010002
  73. Lin-Wei, O., Xian, L. L. S., Shen, V. T. W., Chuan, C. Y., Halim, S. A., Ghani, A. R. I., Idris, Z., & Abdullah, J. M. (2021). Deep tendon reflex: The tools and techniques. What surgical neurology residents should know. Malaysian Journal of Medical Sciences, 28(2), 48–62. doi.org/10.21315/mjms2021.28.2.5
  74. Maamouri, R., Ferchichi, M., Houmane, Y., Gharbi, Z., & Cheour, M. (2023). Neuro-ophthalmological manifestations of Horner’s syndrome: Current perspectives. Eye and Brain, 15, 91–100. doi.org/10.2147/EB.S389630
  75. Mamadaliev, D. M., Saito, R., Motomura, K., Ohka, F., Scalia, G., Umana, G. E., Conti, A., & Chaurasia, B. (2024). Awake craniotomy for gliomas in the non-dominant right hemisphere: A comprehensive review. Cancers, 16(6), 1161. doi.org/10.3390/cancers16061161
  76. Manera, A. L., Dadar, M., Fonov, V., & Collins, D. L. (2020). CerebrA, registration and manual label correction of Mindboggle-101 atlas for MNI-ICBM152 template. Scientific Data, 7(1), 237. doi.org/10.1038/s41597-020-0557-9
  77. Mangiardi, M., Bonura, A., Iaccarino, G., Alessiani, M., Bravi, M. C., Crupi, D., Pezzella, F. R., Fabiano, S., Pampana, E., Stilo, F., Alfano, G., & Anticoli, S. (2023). The pathophysiology of collateral circulation in acute ischemic stroke. Diagnostics, 13(14), 2425. doi.org/10.3390/diagnostics13142425
  78. Margetis, K., Das, J. M., & Biagioni, M. C. (2026). Idiopathic normal pressure hydrocephalus. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31194404
  79. Margetis, K., & Sánchez-Manso, J. C. (2025). Neuroanatomy, middle cerebral artery. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30252258
  80. Margetis, K., Weisbrod, L. J., & Launico, M. V. (2025). Neuroanatomy, cerebrospinal fluid. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/29262203
  81. Matos Casano, H. A., Benjamin, R., & Ciofoaia, G. A. (2026). Anterior cerebral artery stroke. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30726018
  82. MedlinePlus. (2024). Epidural hematoma. National Library of Medicine. medlineplus.gov/ency/article/001412.htm
  83. MedlinePlus. (2024). Shingles. National Library of Medicine. medlineplus.gov/ency/article/000858.htm
  84. MedlinePlus. (2025). Subarachnoid hemorrhage. National Library of Medicine. medlineplus.gov/ency/article/000701.htm
  85. MedlinePlus. (2026). Normal pressure hydrocephalus. National Library of Medicine. medlineplus.gov/ency/article/000752.htm
  86. MedlinePlus. (2026). Subdural hematoma. National Library of Medicine. medlineplus.gov/ency/article/000713.htm
  87. MedlinePlus Genetics. (2019). Anencephaly. National Library of Medicine. medlineplus.gov/genetics/condition/anencephaly/
  88. Mehrotra, P., Tseropoulos, G., Bronner, M. E., & Andreadis, S. T. (2020). Adult tissue-derived neural crest-like stem cells: Sources, regulatory networks, and translational potential. Stem Cells Translational Medicine, 9(3), 328–341. doi.org/10.1002/sctm.19-0173
  89. Miyata, S. (2022). Glial functions in the blood-brain communication at the circumventricular organs. Frontiers in Neuroscience, 16, 991779. doi.org/10.3389/fnins.2022.991779
  90. MRC Vitamin Study Research Group. (1991). Prevention of neural tube defects: Results of the Medical Research Council Vitamin Study. The Lancet, 338(8760), 131–137. europepmc.org/article/MED/1677062
  91. Munakomi, S., & Das, J. M. (2026). Brain herniation. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31194403
  92. Mustafa, M. A., Richardson, G. E., Gillespie, C. S., Islim, A. I., Wilby, M., Clark, S., Srikandarajah, N., & Demetriades, A. K. (2023). Definition and surgical timing in cauda equina syndrome—An updated systematic review. PLOS ONE, 18(5), e0285006. doi.org/10.1371/journal.pone.0285006
  93. National Heart, Lung, and Blood Institute. (2023). Stroke: Causes and risk factors. National Institutes of Health. www.nhlbi.nih.gov/health/stroke/causes
  94. National Institute on Deafness and Other Communication Disorders. (2025). Aphasia. National Institutes of Health. www.nidcd.nih.gov/health/aphasia
  95. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2025). Brain basics: Know your brain. National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/public-education/brain-basics/brain-basics-know-your-brain
  96. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2025). Multiple sclerosis (MS). National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/multiple-sclerosis
  97. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2026). Brachial plexus injury. National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/brachial-plexus-injuries
  98. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2026). Brown-Sequard syndrome. National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/brown-sequard-syndrome
  99. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2026). Cerebral aneurysms. National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/cerebral-aneurysms
  100. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2026). Deep brain stimulation (DBS). National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/deep-brain-stimulation-dbs
  101. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2026). Epilepsy and seizures. National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/epilepsy-and-seizures
  102. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2026). Guillain-Barré syndrome. National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/guillain-barre-syndrome
  103. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2026). Hydrocephalus. National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/hydrocephalus
  104. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2026). Spina bifida. National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/spina-bifida
  105. National Institute of Neurological Disorders and Stroke. (2026). Stroke overview. National Institutes of Health. www.ninds.nih.gov/health-information/stroke/stroke-overview
  106. Neuroanatomy Online (J. H. Byrne & N. Dafny, Yön.). (t.y.). Laboratuvar 1, 2, 4, 5, 6, 9 ve 10. Department of Neurobiology and Anatomy, McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroanatomy/
  107. NiBabel developers. (t.y.). Coordinate systems and affines. In NiBabel documentation. nipy.org/nibabel/coordinate_systems.html
  108. NiBabel developers. (t.y.). Radiological vs neurological conventions. In NiBabel documentation. nipy.org/nibabel/neuro_radio_conventions.html
  109. NobelPrize.org. (1981). Press release: The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1981. Nobel Prize Outreach. www.nobelprize.org/prizes/medicine/1981/press-release/
  110. Nouri, A., Gondar, R., Schaller, K., & Meling, T. (2021). Chronic subdural hematoma (cSDH): A review of the current state of the art. Brain & Spine, 1, 100300. doi.org/10.1016/j.bas.2021.100300
  111. Patil, A., Goldust, M., & Wollina, U. (2022). Herpes zoster: A review of clinical manifestations and management. Viruses, 14(2), 192. doi.org/10.3390/v14020192
  112. Paul, L. K., Corsello, C., Kennedy, D. P., & Adolphs, R. (2014). Agenesis of the corpus callosum and autism: A comprehensive comparison. Brain, 137(6), 1813–1829. doi.org/10.1093/brain/awu070
  113. Peterson, E. C., Wang, Z., & Britz, G. (2011). Regulation of cerebral blood flow. International Journal of Vascular Medicine, 2011, 823525. doi.org/10.1155/2011/823525
  114. Pham, V. T., Logothetis, I., Thaveenthiran, P., Vajda, S., Jithoo, R., Mathew, J., & Mouzakis, K. (2026). AI-based approaches for the identification and quantification of traumatic brain injury in computed tomography imaging: Systematic review. JMIR AI, 5, e87794. doi.org/10.2196/87794
  115. Pierre, L., Julien, C., Margetis, K., & Kondamudi, N. P. (2026). Subdural hematoma. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30422565
  116. Pinto, V. L., & Adeyinka, A. (2025). Increased intracranial pressure. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/29489250
  117. Pop-Busui, R. (2010). Cardiac autonomic neuropathy in diabetes: A clinical perspective. Diabetes Care, 33(2), 434–441. doi.org/10.2337/dc09-1294
  118. Ravi, K. S., Divasha, Hassan, S. B., Pasi, R., Mittra, S., & Kumar, R. (2021). Neural tube defects: Different types and brief review of neurulation process and its clinical implication. Journal of Family Medicine and Primary Care, 10(12), 4383–4390. doi.org/10.4103/jfmpc.jfmpc_904_21
  119. Rosner, J., Reddy, V., & Lui, F. (2023). Neuroanatomy, circle of Willis. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30521282
  120. Rusche, T., Kaufmann, J., & Voges, J. (2021). Nucleus accumbens projections: Validity and reliability of fiber reconstructions based on high-resolution diffusion-weighted MRI. Human Brain Mapping, 42(18), 5888–5910. doi.org/10.1002/hbm.25657
  121. Saker, E., Henry, B. M., Tomaszewski, K. A., Loukas, M., Iwanaga, J., Oskouian, R. J., & Tubbs, R. S. (2016). The human central canal of the spinal cord: A comprehensive review of its anatomy, embryology, molecular development, variants, and pathology. Cureus, 8(12), e927. doi.org/10.7759/cureus.927
  122. Salazar Noguera, E. M., Pineda Sic, R., & Escoto Solis, F. (2015). Intramedullary spinal cord neurocysticercosis presenting as Brown-Séquard syndrome. BMC Neurology, 15, 1. doi.org/10.1186/s12883-014-0245-5
  123. Sancha-Velasco, A., Uceda-Heras, A., & García-Cabezas, M. Á. (2023). Cortical type: A conceptual tool for meaningful biological interpretation of high-throughput gene expression data in the human cerebral cortex. Frontiers in Neuroanatomy, 17, 1187280. doi.org/10.3389/fnana.2023.1187280
  124. Sandroni, C., Cronberg, T., & Sekhon, M. (2021). Brain injury after cardiac arrest: Pathophysiology, treatment, and prognosis. Intensive Care Medicine, 47(12), 1393–1414. doi.org/10.1007/s00134-021-06548-2
  125. Saver, J. L. (2006). Time is brain—quantified. Stroke, 37(1), 263–266. doi.org/10.1161/01.STR.0000196957.55928.ab
  126. Schizodimos, T., Soulountsi, V., Iasonidou, C., & Kapravelos, N. (2020). An overview of management of intracranial hypertension in the intensive care unit. Journal of Anesthesia, 34(5), 741–757. doi.org/10.1007/s00540-020-02795-7
  127. Shafique, S., & Rayi, A. (2023). Anatomy, head and neck, subarachnoid space. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/32491453
  128. Shah, K. B., Hayman, L. A., Chavali, L. S., Hamilton, J. D., Prabhu, S. S., Wangaryattawanich, P., Kumar, V. A., & Kumar, A. J. (2015). Glial tumors in Brodmann area 6: Spread pattern and relationships to motor areas. RadioGraphics, 35(3), 793–803. doi.org/10.1148/rg.2015140207
  129. Shekari, E., & Nozari, N. (2023). A narrative review of the anatomy and function of the white matter tracts in language production and comprehension. Frontiers in Human Neuroscience, 17, 1139292. doi.org/10.3389/fnhum.2023.1139292
  130. Shetty, T., Raince, A., Manning, E., & Tsiouris, A. J. (2016). Imaging in chronic traumatic encephalopathy and traumatic brain injury. Sports Health, 8(1), 26–36. doi.org/10.1177/1941738115588745
  131. Shi, H., Prayer, F., Kienast, P., Khalaveh, F., Nasel, C., Binder, J., Watzenboeck, M. L., Weber, M., Prayer, D., & Kasprian, G. (2024). Multiparametric prenatal imaging characterization of fetal brain edema in Chiari II malformation might help to select candidates for fetal surgery. European Radiology, 34(10), 6384–6395. doi.org/10.1007/s00330-024-10729-0
  132. Simha, A., Irodi, A., & David, S. (2012). Magnetic resonance imaging for the ophthalmologist: A primer. Indian Journal of Ophthalmology, 60(4), 301–310. doi.org/10.4103/0301-4738.98711
  133. Simões-Costa, M., & Bronner, M. E. (2013). Insights into neural crest development and evolution from genomic analysis. Genome Research, 23(7), 1069–1080. doi.org/10.1101/gr.157586.113
  134. Singh, A., Bonnell, G., De Prey, J., Buchwald, N., Eskander, K., Kincaid, K. J., & Wilson, C. A. (2023). Small-vessel disease in the brain. American Heart Journal Plus, 27, 100277. doi.org/10.1016/j.ahjo.2023.100277
  135. Siwicka-Gieroba, D., Robba, C., Gołacki, J., Badenes, R., & Dabrowski, W. (2022). Cerebral oxygen delivery and consumption in brain-injured patients. Journal of Personalized Medicine, 12(11), 1763. doi.org/10.3390/jpm12111763
  136. Soares, J. M., Marques, P., Alves, V., & Sousa, N. (2013). A hitchhiker’s guide to diffusion tensor imaging. Frontiers in Neuroscience, 7, 31. doi.org/10.3389/fnins.2013.00031
  137. Sperry, R. W. (1981). Some effects of disconnecting the cerebral hemispheres [Nobel konuşması]. NobelPrize.org. www.nobelprize.org/prizes/medicine/1981/sperry/lecture/
  138. Stalons, M., Priemer, D. S., & Knollmann-Ritschel, B. E. C. (2022). Educational case: Cranial hemorrhage and traumatic brain injury. Academic Pathology, 9(1), 100028. doi.org/10.1016/j.acpath.2022.100028
  139. Tedyanto, E. H., Tini, K., & Pramana, N. A. K. (2022). Magnetic resonance imaging in acute ischemic stroke. Cureus, 14(7), e27224. doi.org/10.7759/cureus.27224
  140. Tıp Dekanları Konseyi. (2020). Mezuniyet öncesi tıp eğitimi ulusal çekirdek eğitim programı (UÇEP 2020). Yükseköğretim Kurulu. tip.bakircay.edu.tr/Yuklenenler/TIP%20FAK%C3%9CLTES%C4%B0/mezuniyet_oncesi_tip_egitimi_cek.pdf
  141. Tumani, H., Petereit, H. F., Gerritzen, A., Gross, C. C., Huss, A., Isenmann, S., ve ark. (2020). S1 guidelines “lumbar puncture and cerebrospinal fluid analysis” (abridged and translated version). Neurological Research and Practice, 2, 8. doi.org/10.1186/s42466-020-0051-z
  142. Uda, T., Kunihiro, N., Umaba, R., Koh, S., Kawashima, T., Ikeda, S., Ishimoto, K., & Goto, T. (2021). Surgical aspects of corpus callosotomy. Brain Sciences, 11(12), 1608. doi.org/10.3390/brainsci11121608
  143. Ungvari, A., Kállai, A., Stankovics, L., Lendvai-Emmert, D., Gulej, R., Pal, E., Patai, R., Csik, B., Fekete, M., Lipecz, Á., Csípő, T., Benyó, Z., Csiszar, A., & Toth, P. (2025). Age-related alterations of cerebral autoregulation. Life, 15(11), 1669. doi.org/10.3390/life15111669
  144. Unnithan, A. K. A., & Das, J. M. (2025). Hemorrhagic stroke overview. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/32644599
  145. Venkat, P., Chopp, M., & Chen, J. (2016). New insights into coupling and uncoupling of cerebral blood flow and metabolism in the brain. Croatian Medical Journal, 57(3), 223–228. doi.org/10.3325/cmj.2016.57.223
  146. Venkataraman, P., Tadi, P., & Lui, F. (2024). Lacunar syndromes. In StatPearls. StatPearls Publishing. www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK534206/
  147. von Bartheld, C. S., Bahney, J., & Herculano-Houzel, S. (2016). The search for true numbers of neurons and glial cells in the human brain: A review of 150 years of cell counting. Journal of Comparative Neurology, 524(18), 3865–3895. doi.org/10.1002/cne.24040
  148. Wagner, M., Jurcoane, A., & Hattingen, E. (2013). The U sign: Tenth landmark to the central region on brain surface reformatted MR imaging. AJNR American Journal of Neuroradiology, 34(2), 323–326. doi.org/10.3174/ajnr.A3205
  149. Wilson, M. H. (2016). Monro-Kellie 2.0: The dynamic vascular and venous pathophysiological components of intracranial pressure. Journal of Cerebral Blood Flow & Metabolism, 36(8), 1338–1350. doi.org/10.1177/0271678X16648711
  150. Wright, A. (2025). Higher cortical functions: Language (Bölüm 4, Ders 8). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s4/chapter08.html
  151. Wright, A. (2020). Higher cortical functions: Association and executive processing (Bölüm 4, Ders 9). In Neuroscience Online. McGovern Medical School at UTHealth. nba.uth.tmc.edu/neuroscience/m/s4/chapter09.html
  152. Wulf, M. J., & Tom, V. J. (2023). Consequences of spinal cord injury on the sympathetic nervous system. Frontiers in Cellular Neuroscience, 17, 999253. doi.org/10.3389/fncel.2023.999253
  153. Yim, S. H., Kim, J. H., Han, Z. A., Jeon, S., Cho, J. H., Kim, G. S., Choi, S. A., & Lee, J. H. (2013). Distribution of the corticobulbar tract in the internal capsule. Journal of the Neurological Sciences, 334(1–2), 63–68. doi.org/10.1016/j.jns.2013.07.015
  154. Yousry, T. A., Schmid, U. D., Alkadhi, H., Schmidt, D., Peraud, A., Buettner, A., & Winkler, P. (1997). Localization of the motor hand area to a knob on the precentral gyrus: A new landmark. Brain, 120(1), 141–157. doi.org/10.1093/brain/120.1.141
  155. Zilles, K. (2018). Brodmann: A pioneer of human brain mapping—His impact on concepts of cortical organization. Brain, 141(11), 3262–3278. doi.org/10.1093/brain/awy273
  156. Zilles, K., & Amunts, K. (2010). Centenary of Brodmann’s map—conception and fate. Nature Reviews Neuroscience, 11(2), 139–145. doi.org/10.1038/nrn2776
  157. Ziu, E., Khan Suheb, M. Z., & Mesfin, F. B. (2023). Subarachnoid hemorrhage. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/28722987

Üç boyutlu model hakkında

Model: BodyParts3D, © The Database Center for Life Science licensed under CC Attribution 4.0 International (Japonya Yaşam Bilimleri Veri Merkezi; kaynak, lisans). Yalnızca beyin, damar, kafatası ve yüz kemikleri, dil kemiği ile ilk iki boyun omuru alındı; eksenleri ve merkezi değiştirildi, dosyalar sitede hızlı açılsın diye sıkıştırıldı. Türkçe adlar, renkler ve açıklamalar Ölçekhane’nindir.

Model, yetişkin bir erkeğin üç boyutlu bütün vücut modelinden alınmış bir başvuru modelidir (Mitsuhashi ve ark., 2009). Her beyin biraz farklıdır; kıvrımların biçimi kişiden kişiye değişir. Bu sayfalar eğitim içindir, tanı ya da tedavi için kullanılmaz.

Mitsuhashi, N., Fujieda, K., Tamura, T., Kawamoto, S., Takagi, T., & Okubo, K. (2009). BodyParts3D: 3D structure database for anatomical concepts. Nucleic Acids Research, 37(Database issue), D782–D785. doi.org/10.1093/nar/gkn613

Düzey