İçeriğe geç

1. bölüm: Anatomi · Ders 2 / 36

Kafatası: beynin kemik kalesi

Beyin yumuşak bir dokudur ve katman katman korunur: önce beş katlı kafa derisi, sonra iki tablalı bir kemik kalkan, en içte zarlar. Bu derste o kalkanı tanıyacağız: kemiklerini, dikişlerini, tabanındaki delikleri ve bebeklikten yaşlılığa nasıl değiştiğini. Temel ile başla; Lisans ve Uzman düzeylerinde kafa tabanı sendromları, kırıklar, görüntüleme ve kafatasının cerrahi anatomisi var. Bu ders kafatası ünitesinin genel bakışıdır; her konu ünitenin sonraki altı dersinde çok daha ayrıntılı işlenecek; hazır olanlar bölüm sayfasında açılır.

Üç düzeyde okunur: Temel · Lisans · UzmanGüncelleme: Uzman incelemesi bekliyor

Sen kimsin? Dersi sana göre açalım

Sana uyan kartı seç. Ders seçimine göre kısalır ya da derinleşir; istediğin an değiştirebilirsin.

Nasıl okunur? Kenarında çizgi olmayan anlatım herkes içindir. Mavi çizgili bölümler Lisans, mor çizgili bölümler Uzman düzeyidir ve yalnızca o düzeyi seçince görünür.

Seçimin hiçbir yere kaydedilmez. Aşağı indikçe ekranın altında küçük bir düzey düğmesi kalır.

Bu derste öğreneceklerin

  • Kafatasının 22 kemiğini beyin kutusu ve yüz olarak ayırmak; hareket eden tek kemiği bilmek
  • Beyin kutusunun sekiz kemiğini üç boyutlu modelde bulmak
  • Dört büyük dikişi ve pterionu tanımak; pterionun neden önemli olduğunu açıklamak
  • Kafa derisinin beş katmanını ve kemiğin sandviç yapısını sıralamak
  • Kafatası tabanının üç çukurunu ve en önemli deliklerini tanımak
  • Bıngıldakları, kafatasının büyümesini ve kırık türlerini açıklamak
  • Kafa tabanındaki deliklerden geçen sinirleri ve damarları eşleştirmek; delik sendromlarını tanımakLisans
  • Kraniometrik noktaları ve dikişlerin kaynaşma zamanlarını bilmekLisans
  • Kraniosinostoz türlerini pozisyonel plajiyosefaliden ayırmakLisans
  • Kafa tabanı kırığının işaretlerini, BOS sızıntısının tanısını ve BT karar kurallarını uygulamakLisans
  • Göz çukuru, burun bölmesi, sinüsler ve kraniovertebral bileşkenin anatomisini klinikle ilişkilendirmekLisans
  • Pterion ve asterion çeşitliliğini ve pterional, anahtar deliği ve retrosigmoid yaklaşımların işaretlerini değerlendirmekUzman
  • Orta çukur üçgenlerini, foramen ovale girişimlerini ve endonazal koridorun işaretlerini tanımakUzman
  • Dekompresif kraniektomi ve kranioplasti kanıtlarını yorumlamakUzman
  • Kafatası iliği kanalları ve dikiş kök hücreleri üzerine güncel araştırmaları değerlendirmekUzman

1.Kafatasına genel bakış: beyin kutusu ve yüz

Beyin, vücudun en kırılgan organlarından biridir: yumuşak dokusu kemikten bir kutunun içinde durur. Bu kutuya kafatası denir. Yetişkinde kafatası 22 kemikten oluşur. Bunların 21’i birbirine sıkıca kaynaşmış, hareketsiz bir bütündür; 22. kemik olan alt çene, kafatasının hareket edebilen tek kemiğidir (OpenStax 7.2).

Kafatası iki bölüme ayrılır:

  • Beyin kutusu (nörokranyum): beyni saran sekiz kemik. Çift olanlar yan kafa (parietal) ve şakak (temporal) kemikleri; tek olanlar alın (frontal), art kafa (oksipital), kama (sfenoid) ve kalbur (etmoid) kemikleridir.
  • Yüz kemikleri (viserokranyum): üst ve alt çeneyi, burnu ve göz çukurlarını yapan 14 kemik. Altısı çifttir: üst çene, damak, elmacık, burun, gözyaşı kemikleri ve alt burun kavkası. İkisi tektir: sapan kemiği (vomer) ve alt çene.

Beyin kutusunun yuvarlak tepesine kalvarya (kafa takkesi), altındaki kemik zemine de kafatası tabanı denir. Başa ait yedi kemik daha vardır ama kafatasına sayılmaz: boynun üst kısmındaki dil kemiği (hiyoid) ve her orta kulaktaki üçer küçük kulak kemikçiği (OpenStax 7.1). Dil kemiği hiçbir kemikle eklem yapmaz; bu yüzden kafatasının parçası değildir.

Üç boyutlu sahne

Kafatasının kemikleri

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Her kemik kendi renginde: turuncu alın, mavi yan kafa, yeşil şakak, mor art kafa, kırmızı kama, sarı kalbur kemiği; yüzde pembe üst çene, kahverengi alt çene, deniz yeşili elmacık kemiği. “Ayrıştır” ile kemikleri birbirinden uzaklaştırabilir, “Yapılar” listesinden birine dokunarak adını ve görevini okuyabilirsin.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Alın kemiği: Alnı ve göz çukurlarının tavanını oluşturan kemik; frontal lobun önünü korur.
  • Yan kafa kemiği (sol): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Yan kafa kemiği (sağ): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Şakak kemiği (sol): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Şakak kemiği (sağ): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Art kafa kemiği: Kafatasının arka ve alt bölümünü oluşturan kemik; omurilik soğanı, tabanındaki büyük delikten (foramen magnum) geçerek omuriliğe devam eder.
  • Kama kemiği: Kafatası tabanının ortasında, kanatlarını açmış bir kelebeğe benzeyen kemik; hipofiz bezi üst yüzündeki çukurda oturur.
  • Kalbur kemiği: Burun boşluğunun tavanını ve yan duvarlarının üst kısmını yapan kemik; koku liflerinin geçtiği delikli bir plak taşır.
  • Alt çene kemiği: Alt çeneyi oluşturan, kafatasının tek hareketli kemiği. Alt dişleri taşır; kondili şakak kemiğiyle çene eklemini (temporomandibular eklem) yapar. Doğumda iki parçadır, ilk yılda kaynaşır.
  • Üst çene kemiği (sol): Üst çeneyi, sert damağın büyük bölümünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını oluşturan çift kemik. Üst dişleri taşır; içinde burun çevresi sinüslerinin en büyüğü (maksiller sinüs) bulunur.
  • Üst çene kemiği (sağ): Üst çeneyi, sert damağın büyük bölümünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını oluşturan çift kemik. Üst dişleri taşır; içinde burun çevresi sinüslerinin en büyüğü (maksiller sinüs) bulunur.
  • Elmacık kemiği (sol): Yanak kemiği. Göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak kemiğinin çıkıntısıyla birleşip elmacık kemerini oluşturur.
  • Elmacık kemiği (sağ): Yanak kemiği. Göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak kemiğinin çıkıntısıyla birleşip elmacık kemerini oluşturur.
  • Burun kemiği (sol): Sağ ve sol burun kemikleri birleşerek burun kemerinin kemik tabanını oluşturur.
  • Burun kemiği (sağ): Sağ ve sol burun kemikleri birleşerek burun kemerinin kemik tabanını oluşturur.
  • Gözyaşı kemiği (sol): Göz çukurunun ön iç duvarındaki küçük, dikdörtgen kemik. Gözyaşını burun boşluğuna ileten kanal buradan başlar.
  • Gözyaşı kemiği (sağ): Göz çukurunun ön iç duvarındaki küçük, dikdörtgen kemik. Gözyaşını burun boşluğuna ileten kanal buradan başlar.
  • Damak kemiği (sol): Sert damağın arka dörtte birini yapan çift kemik; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük birer parça verir.
  • Damak kemiği (sağ): Sert damağın arka dörtte birini yapan çift kemik; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük birer parça verir.
  • Sapan kemiği: Burun bölmesinin (septum) arka ve alt kısmını oluşturan üçgen biçimli tek kemik; üst kısmı kalbur kemiğinin dik plağıdır.
  • Alt burun kavkası (sol): Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan, kavkaların en büyüğü. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıyken bu ayrı bir kemiktir.
  • Alt burun kavkası (sağ): Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan, kavkaların en büyüğü. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıyken bu ayrı bir kemiktir.
Beyin kutusunun sekiz kemiği
KemikLatince adıSayıNerede, ne yapar?
Alın kemiğiOs frontaleTekAlnı yapar. İçe uzanan yassı kısmı hem göz çukurunun tavanı hem ön kafa çukurunun tabanıdır. Kaşların hemen üstünde içinde frontal sinüs bulunur.
Yan kafa kemiğiOs parietaleÇiftKafatasının üst-yan duvarının çoğunu yapar; sağ ve sol yan kafa kemikleri tepede birleşir.
Şakak kemiğiOs temporaleÇiftYan-alt duvarı yapar. Sert kayalık kısmı orta ve iç kulağı içinde taşır; kulak memesinin arkasındaki mastoid çıkıntı elle hissedilir.
Art kafa kemiğiOs occipitaleTekKafatasının arkasını ve tabanının arka kısmını yapar. Foramen magnum ve birinci boyun omuruyla eklem yapan kondiller bu kemiktedir.
Kama kemiğiOs sphenoidaleTekTabanın ortasında, kanatlarını açmış bir kelebeğe ya da yarasaya benzer. Neredeyse bütün kafatası kemikleriyle eklem yaptığı için “kilit taşı” kemiktir.
Kalbur kemiğiOs ethmoidaleTekBurun boşluğunun tavanıdır; elek gibi delikli plağından koku sinirinin lifleri geçer. Burun bölmesine ve göz çukurunun iç duvarına da katılır.

Kaynak: OpenStax 7.2; Jamil ve Callahan (2023). Sfenoid adı Yunanca “kama biçimli” anlamındaki sözcükten gelir.

Sayılarla kafatası

  • 22kemik

    Yetişkin kafatası: 8 beyin kutusu kemiği ve 14 yüz kemiği. Yalnızca alt çene hareket eder.

  • ≈6,3mm

    Kuru kafataslarında ölçülen ortalama kafatası kubbesi kalınlığı (bölgeye göre yaklaşık 5,3–7,5 mm).

  • ≈3mm

    Şakaktaki pterionun kalınlığı; şakak kemiğinin yassı kısmının ortası ortalama yalnızca ~2 mm’dir.

  • 6bıngıldak

    Yenidoğanda: bir ön, bir arka, iki sfenoid ve iki mastoid bıngıldak.

  • 12cm

    İlk yılda baş çevresinin ortalama artışı: beyin büyüdükçe kafatası da büyür.

  • ≈826mm²

    Foramen magnumun ortalama alanı: kafatasının en büyük deliği.

Kaynaklar: OpenStax 7.2; Moreira-Gonzalez ve ark. (2006); Hwang ve ark. (1999); Direk ve ark. (2022); Jones ve ark. (2026); Edwards ve ark. (2018b).

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Yüzün 14 kemiği
KemikLatince adıSayıGörevi
Üst çene kemiğiMaxillaÇiftÜst çeneyi ve üst dişleri taşır; sert damağın ön dörtte üçünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını yapar. İçinde en büyük sinüs, maksiller sinüs bulunur.
Damak kemiğiOs palatinumÇiftYatay plağı sert damağın arka dörtte biridir; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük bir katkı verir.
Elmacık kemiğiOs zygomaticumÇiftYanak kemiği: göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak çıkıntısı elmacık kemerinin ön kısmıdır.
Burun kemiğiOs nasaleÇiftİkisi birleşerek burun kemerinin kemik tabanını yapar.
Gözyaşı kemiğiOs lacrimaleÇiftGöz çukurunun ön iç duvarındaki küçük dikdörtgen kemik; gözyaşını buruna ileten kanal buradan başlar.
Alt burun kavkasıConcha nasalis inferiorÇiftBurun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan en büyük kavka. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıdır; bu ayrı bir kemiktir.
Sapan kemiğiVomerTekBurun bölmesinin arka-alt kısmı. Üst kısmını kalbur kemiğinin dik plağı, önünü bölme kıkırdağı yapar.
Alt çene kemiğiMandibulaTekAlt dişleri taşır; kondili şakak kemiğiyle çene eklemini (temporomandibular eklem) yapar. Doğumda iki yarımdır, ilk yılda kaynaşır.

Kaynak: OpenStax 7.2.

2.Kubbe ve dikişler: kemikler nasıl birleşir?

Kafatası kemikleri birbirine dikiş (sutura) denen eklemlerle bağlanır. Dikiş, iki kemiğin arasında kalan dar bir aralıktır ve bu aralığı sıkı, lifli bir bağ dokusu doldurur. Kemik kenarları kıvrıla kıvrıla birbirine geçer; bu girintili çıkıntılı çizgi kemikleri birbirine kilitler ve kafatasını sağlamlaştırır (OpenStax 7.2). Yetişkinde dikişler hareket etmeyen eklemler sayılır; bazıları yine de çok küçük kıpırdamalara izin verebilir (OpenStax 9.2).

Kafatası kubbesinde dört büyük dikiş vardır:

  • Koronal dikiş: alın kemiğini sağ ve sol yan kafa kemiklerine bağlar; başın üstünü bir kulaktan öbür kulağa doğru aşar.
  • Sagittal dikiş: iki yan kafa kemiğini tepede, tam orta hatta birleştirir.
  • Lambdoid dikiş: art kafa kemiğini yan kafa ve şakak kemiklerine bağlar. Ters V biçimiyle Yunan alfabesinin büyük lambda harfine (Λ) benzer; adı da buradan gelir.
  • Skuamöz dikiş: şakak kemiğinin yassı (skuamöz) kısmını yan kafa kemiğine bağlar.

Dikişlerin buluştuğu bazı noktaların özel adları vardır. Bunların en önemlisi pteriondur: şakakta dört kemiğin (alın, yan kafa, şakak ve kama kemiğinin büyük kanadı) buluştuğu, büyük H harfine benzeyen küçük bölge. Pterion kafatasının en zayıf yeridir ve tam iç yüzünde, kafatasını ve beyin zarlarını besleyen bir atardamarın büyük dalı geçer (OpenStax 7.2). Yerini kendi başında bulabilirsin: elmacık kemerinin yaklaşık iki parmak üstünde, elmacık kemiğinin yukarı yükselen kısmının bir başparmak arkasındadır.

Üç boyutlu sahne

Pterion: dört kemiğin buluştuğu yer

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Soldan bakıyoruz. Turuncu alın kemiği, mavi yan kafa kemiği, yeşil şakak kemiği ve kırmızı kama kemiğinin büyük kanadı, elmacık kemerinin hemen üstünde bir noktada buluşur: bu nokta pterion’dur. Arkada mavi ile mor kemiğin (art kafa) birleştiği çizgi lambdoid dikiştir.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Alın kemiği: Alnı ve göz çukurlarının tavanını oluşturan kemik; frontal lobun önünü korur.
  • Yan kafa kemiği (sol): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Yan kafa kemiği (sağ): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Şakak kemiği (sol): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Şakak kemiği (sağ): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Art kafa kemiği: Kafatasının arka ve alt bölümünü oluşturan kemik; omurilik soğanı, tabanındaki büyük delikten (foramen magnum) geçerek omuriliğe devam eder.
  • Kama kemiği: Kafatası tabanının ortasında, kanatlarını açmış bir kelebeğe benzeyen kemik; hipofiz bezi üst yüzündeki çukurda oturur.
  • Kalbur kemiği: Burun boşluğunun tavanını ve yan duvarlarının üst kısmını yapan kemik; koku liflerinin geçtiği delikli bir plak taşır.
  • Alt çene kemiği: Alt çeneyi oluşturan, kafatasının tek hareketli kemiği. Alt dişleri taşır; kondili şakak kemiğiyle çene eklemini (temporomandibular eklem) yapar. Doğumda iki parçadır, ilk yılda kaynaşır.
  • Üst çene kemiği (sol): Üst çeneyi, sert damağın büyük bölümünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını oluşturan çift kemik. Üst dişleri taşır; içinde burun çevresi sinüslerinin en büyüğü (maksiller sinüs) bulunur.
  • Üst çene kemiği (sağ): Üst çeneyi, sert damağın büyük bölümünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını oluşturan çift kemik. Üst dişleri taşır; içinde burun çevresi sinüslerinin en büyüğü (maksiller sinüs) bulunur.
  • Elmacık kemiği (sol): Yanak kemiği. Göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak kemiğinin çıkıntısıyla birleşip elmacık kemerini oluşturur.
  • Elmacık kemiği (sağ): Yanak kemiği. Göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak kemiğinin çıkıntısıyla birleşip elmacık kemerini oluşturur.
  • Burun kemiği (sol): Sağ ve sol burun kemikleri birleşerek burun kemerinin kemik tabanını oluşturur.
  • Burun kemiği (sağ): Sağ ve sol burun kemikleri birleşerek burun kemerinin kemik tabanını oluşturur.
  • Gözyaşı kemiği (sol): Göz çukurunun ön iç duvarındaki küçük, dikdörtgen kemik. Gözyaşını burun boşluğuna ileten kanal buradan başlar.
  • Gözyaşı kemiği (sağ): Göz çukurunun ön iç duvarındaki küçük, dikdörtgen kemik. Gözyaşını burun boşluğuna ileten kanal buradan başlar.
  • Damak kemiği (sol): Sert damağın arka dörtte birini yapan çift kemik; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük birer parça verir.
  • Damak kemiği (sağ): Sert damağın arka dörtte birini yapan çift kemik; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük birer parça verir.
  • Sapan kemiği: Burun bölmesinin (septum) arka ve alt kısmını oluşturan üçgen biçimli tek kemik; üst kısmı kalbur kemiğinin dik plağıdır.
  • Alt burun kavkası (sol): Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan, kavkaların en büyüğü. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıyken bu ayrı bir kemiktir.
  • Alt burun kavkası (sağ): Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan, kavkaların en büyüğü. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıyken bu ayrı bir kemiktir.
Kubbenin dikişleri
DikişLatince adıBirleştirdiği kemiklerNe zaman kaynaşır?
KoronalSutura coronalisAlın kemiği ile iki yan kafa kemiğiErişkinlikte
SagittalSutura sagittalisSağ ve sol yan kafa kemiğiErişkinlikte (bir derlemeye göre ~22 yaşta)
LambdoidSutura lambdoideaArt kafa kemiği ile yan kafa ve şakak kemikleriErişkinlikte
SkuamözSutura squamosaŞakak kemiğinin yassı kısmı ile yan kafa kemiğiEn geç kapananlardan (bir derlemeye göre ~60 yaşta)
MetopikSutura metopicaBebekteki iki alın kemiği yarımıBebeklikte: çoğunlukla ilk yıl içinde (bazı çalışmalarda 14–19. aya kadar)

Kaynaklar: OpenStax 7.2; Stanton ve ark. (2022); Vu ve ark. (2001); Pindrik ve ark. (2016). Erişkin dikişlerinin kapanma yaşı kaynaktan kaynağa ve kişiden kişiye değişir.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Kraniometrik noktalar: kafatasının adresleri
NoktaNerede?Neden önemli?
NasionAlın ve burun kemiklerini birleştiren dikişin (frontonazal dikiş) orta noktasıNasion ile bregma arası yaklaşık 12–14 cm’dir.
GlabellaAlın kemiğinin orta hattaki en ön noktasıGlabella ile opistokranion (orta hattaki en arka belirgin nokta) arası kafatasının ön-arka boyudur: erişkinde yaklaşık 17 cm.
BregmaKoronal ve sagittal dikişlerin kesiştiği noktaBebekteki ön bıngıldağın yeri. Erişkinde presantral girus (birincil motor kabuk) bregmanın yaklaşık 4,5 cm arkasındadır.
LambdaSagittal ve lambdoid dikişlerin birleştiği noktaBregma ile lambda arası, sagittal dikiş boyunca yaklaşık 13 cm’dir.
PterionAlın, yan kafa, şakak ve kama kemiklerinin buluştuğu H biçimli bölgeKafatasının en zayıf yeri; altında orta meningeal arterin ön dalı. Yenidoğanda sfenoid (ön-yan) bıngıldağın yeri.
AsterionLambdoid, parietomastoid ve oksipitomastoid dikişlerin birleştiği nokta (adı Yunanca “yıldızlı”)Transvers ve sigmoid sinüslerin birleşme yerinin yaklaşık işareti; arka çukura yandan yaklaşımda kraniotominin üst sınırı. Yenidoğanda mastoid (arka-yan) bıngıldağın yeri.
İnionDış oksipital çıkıntının ele gelen, orta hattaki tepesiİnion ile asterion arasındaki çizgi transvers sinüsün yerine karşılık gelir.

Kaynaklar: Vigo ve ark. (2020); OpenStax 7.2; Uabundit ve ark. (2021); Triantafyllou ve ark. (2025c); Sharma ve ark. (2024); Cowan ve ark. (2023). Uzaklıklar yaklaşık erişkin değerleridir.

Üç boyutlu sahne

Kama kemiği: kafatasının kilit taşı

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Kama kemiğine arkadan bakıyoruz; öteki kemikler saydamlaştırıldı. Ortadaki gövdeden iki yana kanatlar açılır ve aşağıya kanat biçimli (pterigoid) çıkıntılar sarkar; bu yüzden kelebeğe ya da yarasaya benzetilir. Büyük ve küçük kanatlar arasındaki yarıklar üst orbital yarıklardır. Kama kemiği alın, yan kafa, kalbur, elmacık, şakak, art kafa, damak ve sapan kemikleriyle eklem yapar (Jamil ve Callahan, 2023). “Bakış” ile alttan ya da üstten de bakabilirsin.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Alın kemiği: Alnı ve göz çukurlarının tavanını oluşturan kemik; frontal lobun önünü korur.
  • Yan kafa kemiği (sol): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Yan kafa kemiği (sağ): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Şakak kemiği (sol): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Şakak kemiği (sağ): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Art kafa kemiği: Kafatasının arka ve alt bölümünü oluşturan kemik; omurilik soğanı, tabanındaki büyük delikten (foramen magnum) geçerek omuriliğe devam eder.
  • Kama kemiği: Kafatası tabanının ortasında, kanatlarını açmış bir kelebeğe benzeyen kemik; hipofiz bezi üst yüzündeki çukurda oturur.
  • Kalbur kemiği: Burun boşluğunun tavanını ve yan duvarlarının üst kısmını yapan kemik; koku liflerinin geçtiği delikli bir plak taşır.
  • Üst çene kemiği (sol): Üst çeneyi, sert damağın büyük bölümünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını oluşturan çift kemik. Üst dişleri taşır; içinde burun çevresi sinüslerinin en büyüğü (maksiller sinüs) bulunur.
  • Üst çene kemiği (sağ): Üst çeneyi, sert damağın büyük bölümünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını oluşturan çift kemik. Üst dişleri taşır; içinde burun çevresi sinüslerinin en büyüğü (maksiller sinüs) bulunur.
  • Elmacık kemiği (sol): Yanak kemiği. Göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak kemiğinin çıkıntısıyla birleşip elmacık kemerini oluşturur.
  • Elmacık kemiği (sağ): Yanak kemiği. Göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak kemiğinin çıkıntısıyla birleşip elmacık kemerini oluşturur.
  • Burun kemiği (sol): Sağ ve sol burun kemikleri birleşerek burun kemerinin kemik tabanını oluşturur.
  • Burun kemiği (sağ): Sağ ve sol burun kemikleri birleşerek burun kemerinin kemik tabanını oluşturur.
  • Gözyaşı kemiği (sol): Göz çukurunun ön iç duvarındaki küçük, dikdörtgen kemik. Gözyaşını burun boşluğuna ileten kanal buradan başlar.
  • Gözyaşı kemiği (sağ): Göz çukurunun ön iç duvarındaki küçük, dikdörtgen kemik. Gözyaşını burun boşluğuna ileten kanal buradan başlar.
  • Damak kemiği (sol): Sert damağın arka dörtte birini yapan çift kemik; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük birer parça verir.
  • Damak kemiği (sağ): Sert damağın arka dörtte birini yapan çift kemik; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük birer parça verir.
  • Sapan kemiği: Burun bölmesinin (septum) arka ve alt kısmını oluşturan üçgen biçimli tek kemik; üst kısmı kalbur kemiğinin dik plağıdır.
  • Alt burun kavkası (sol): Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan, kavkaların en büyüğü. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıyken bu ayrı bir kemiktir.
  • Alt burun kavkası (sağ): Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan, kavkaların en büyüğü. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıyken bu ayrı bir kemiktir.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

3.Saçtan beyne: kafa derisi ve kemiğin katmanları

Bir darbe beyne ulaşmadan önce birçok katmandan geçer. En dışta kafa derisi vardır: ensedeki kas çizgilerinden alındaki supraorbital deliğe kadar uzanan beş katlı bir örtü (Tajran ve Gosman, 2023). Katmanların İngilizce adlarının baş harfleri yan yana gelince SCALP (kafa derisi) sözcüğü çıkar; bu yüzden ezberlemesi kolaydır (Petrocelli ve ark., 2023):

  1. S – Deri.
  2. C – Sıkı bağ dokusu: 4–7 mm kalınlığında, yağ ve lifli doku içeren katman (Kemp ve ark., 2011). Ense bölgesinde oksipital atardamar, toplardamar ve sinirler bu katmanda seyreder (Germann ve Kashyap, 2023).
  3. A – Aponevroz (galea aponeurotica): alın kası ile ense kası arasında gerilmiş, sağlam ve sıkı bir lifli tabaka.
  4. L – Gevşek bağ dokusu: ameliyatlarda kafa derisinin kaldırıldığı, kazalarda da koptuğu düzlem.
  5. P – Perikranyum: kafatası kemiğinin kemik zarı (Kemp ve ark., 2011).

Kafa derisinin altında kafatası kemiği durur. Kafatasının yassı kemikleri bir sandviç gibidir: iki sert (kompakt) kemik tablası arasında süngerimsi bir katman, diploe bulunur. Dış tabla kırılsa bile sağlam kalan iç tabla beyni korumayı sürdürür (OpenStax 6.3). Diploenin içinde zengin bir toplardamar ağı vardır ve bu ağ doğrudan beynin büyük toplardamar sinüslerine bağlanır (Alarfaj ve ark., 2021). Kemiğin hemen altında, beyni saran üç zarın en dıştakisi, sert zar (dura mater) yer alır.

Hareketli çizim

Saçtan beyne katman katman

SCALPDeriSıkı bağ dokusuAponevroz (galea aponeurotica)Gevşek bağ dokusuPerikranyum (kemik zarı)Dış tablaDiploeİç tablaSert zarBeyinPerikranyum

Beş katman: S-C-A-L-P

Kafa derisi dışarıdan içeriye deri, sıkı bağ dokusu, aponevroz, gevşek bağ dokusu ve perikranyumdan oluşur; İngilizce baş harfleri SCALP (kafa derisi) sözcüğünü verir. Altta kafatası kemiği ve onun altında sert zar (dura mater) bulunur. Ense bölgesinde oksipital atardamar, toplardamar ve sinirler sıkı bağ dokusu katmanında seyreder.

Kafa derisinin beş katmanı, kemiğin iki tablası ve diploe, sert zar ve bir toplardamar sinüsü. Seçeneklerle tehlikeli katmanı, kemiğin sandviç yapısını ve kafa derisinin ayrıldığı düzlemi görebilirsin.

Katmanların ölçüleri

  • 5katman

    Kafa derisinin katmanları: S-C-A-L-P.

  • 4–7mm

    Damarların ve sinirlerin geçtiği sıkı bağ dokusu katmanının kalınlığı.

  • ≈6,3mm

    Kuru kafataslarında ortalama kemik kalınlığı; arkaya, yan kafa kemiğinin arka kısmına doğru artar.

  • 260mL

    Yenidoğanda aponevrozun altındaki boşlukta birikebilecek en fazla kan miktarı.

Kaynaklar: Petrocelli ve ark. (2023); Kemp ve ark. (2011); Moreira-Gonzalez ve ark. (2006); Lee ve ark. (2018).

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

4.Kafatasının tabanı: üç basamak ve delikler

Beynin altında kalan kemik zemine kafatası tabanı denir. İçeriden, yani yukarıdan bakınca bu zemin düz değildir: önden arkaya doğru basamak basamak derinleşen üç çukurdan oluşur ve her çukurun biçimi, içinde oturan beyin bölümünün biçimine uyar. Tabanı beş kemik yapar: alın, kalbur, kama, şakak ve art kafa kemikleri (OpenStax 7.2).

  • Ön kafa çukuru en öndeki ve en sığ çukurdur. Göz çukurlarının hemen üstündedir ve frontal lobların tabanını taşır. Ortasında elek gibi delikli kribriform plak vardır; koku sinirinin lifleri bu deliklerden geçerek hemen üstteki koku soğancıklarına ulaşır (Plou ve ark., 2023).
  • Orta kafa çukuru kama kemiğinin küçük kanatlarından şakak kemiğinin kayalık sırtlarına kadar uzanır. Çapraz duran sırtlar ona kelebek biçimi verir: ortada dar, yanlarda geniştir. Yanlardaki geniş kısımlarda temporal loblar oturur; ortadaki Türk eyerinin (sella turcica) çukurunda bezelye büyüklüğündeki hipofiz bezi durur.
  • Arka kafa çukuru en arkadaki ve en derin çukurdur; beyinciği taşır. Ortasında kafatasının en büyük deliği, foramen magnum vardır (OpenStax 7.2).

Tabanda çok sayıda delik bulunur. Kafa delikleri (foramina), kafa boşluğu ile vücudun geri kalanı arasında sinirlerin, damarların ve lenf yapılarının geçtiği kapılardır (Lipsett ve Alsayouri, 2023). Birkaç önemli örnek: görme siniri göz çukuruna optik kanaldan geçer; beyne kan taşıyan büyük atardamarlardan biri, iç karotis arter, kafatasına zikzak çizen karotis kanalından girer; işitme-denge siniri ile yüz siniri iç kulak yolundan çıkar; beyinden dönen bütün toplardamar kanı kafatasını juguler delikten terk eder (OpenStax 7.2).

Hareketli çizim

Kafatası tabanına yukarıdan bakış

Ön çukurOrtaOrtaArka çukur

Orta kafa çukuru

Önde küçük kanatlardan arkada kayalık sırtlara uzanır. Çapraz duran kayalık sırtlar ona kelebek biçimi verir: ortada dar, yanlarda geniş.

Kemikleri: Kama kemiğinin gövdesi ve büyük kanatları, şakak kemiği.

İçinde: Temporal loblar; ortada, sella turcica’nın çukurunda hipofiz bezi.

Çukurlar önden arkaya derinleşir; her biri üstünde duran beyin bölümünün biçimine uyar.

Tabanı yapan beş kemik, üç kafa çukuru, on iki delik ve iki işaret yapısı (crista galli ve Türk eyeri). Bir deliğe ya da düğmesine dokununca hangi kemikte olduğunu ve içinden neyin geçtiğini okursun.

Üç boyutlu sahne

İçeriden kafatası tabanı

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Kafatasının tepesi kaldırıldı; tabana yukarıdan bakıyoruz (görüntünün üstü yüz tarafı). Öndeki basamak ön kafa çukuru (turuncu alın ve sarı kalbur kemiği), ortadaki kelebek orta kafa çukuru (kırmızı kama ve yeşil şakak kemikleri), en derindeki arka kafa çukurudur (mor art kafa kemiği). “Kesit” sürgüsüyle düzlemi yukarı aşağı kaydırabilirsin.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Alın kemiği: Alnı ve göz çukurlarının tavanını oluşturan kemik; frontal lobun önünü korur.
  • Yan kafa kemiği (sol): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Yan kafa kemiği (sağ): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Şakak kemiği (sol): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Şakak kemiği (sağ): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Art kafa kemiği: Kafatasının arka ve alt bölümünü oluşturan kemik; omurilik soğanı, tabanındaki büyük delikten (foramen magnum) geçerek omuriliğe devam eder.
  • Kama kemiği: Kafatası tabanının ortasında, kanatlarını açmış bir kelebeğe benzeyen kemik; hipofiz bezi üst yüzündeki çukurda oturur.
  • Kalbur kemiği: Burun boşluğunun tavanını ve yan duvarlarının üst kısmını yapan kemik; koku liflerinin geçtiği delikli bir plak taşır.
Üç kafa çukuru
ÇukurSınırlarıTabanı yapan kemiklerİçinde ne var?
Ön kafa çukuruÖnde alın kemiği; arkada kama kemiğinin küçük kanatlarıAlın kemiğinin göz çukuru tavanı, kalbur kemiğinin kribriform plağı, küçük kanatlarFrontal lobların tabanı, koku soğancıkları
Orta kafa çukuruÖnde küçük kanatlar; arkada şakak kemiklerinin kayalık sırtlarıKama kemiğinin gövdesi ve büyük kanatları, şakak kemiğiTemporal loblar; ortada hipofiz bezi
Arka kafa çukuruÖnde kayalık sırtlar; tabanı ve arka duvarı art kafa kemiğiArt kafa kemiği, şakak kemiğinin kayalık kısmının arka yüzüBeyincik; ortadaki foramen magnumdan omurilik soğanı geçer

Kaynak: OpenStax 7.2; Plou ve ark. (2023). Çukurlar önden arkaya derinleşir; her biri orta hatta bir kemik çıkıntı ya da delikle sağ ve sol yarıya ayrılır.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Delikler ve içlerinden geçenler
DelikKemik ve yerİçinden geçenler
Kribriform plak delikleriKalbur kemiği; ön çukurun orta hattıKoku sinirinin (I) lifleri
Optik kanalKama kemiğinin küçük kanadıGörme siniri (II), oftalmik arter, sempatik lifler
Üst orbital yarıkKama kemiğinin büyük ve küçük kanatları arasıOrtak tendon halkasının üstünden: lakrimal ve frontal sinirler (V1), IV, üst oftalmik ven. Halkanın içinden: III’ün üst ve alt dalları, nazosiliyer sinir (V1), VI, siliyer gangliyonun sempatik kökleri
Foramen rotundumBüyük kanat; üst orbital yarığın hemen altıMaksiller sinir (V2), pterigopalatin çukura gider
Foramen ovaleBüyük kanadın arka kısmıMandibular sinir (V3), aksesuar meningeal arter, emisser venler; küçük petrozal sinir (bir derlemeye göre yalnızca bazen)
Foramen spinosumBüyük kanat; foramen ovalenin 3 mm arka-dışıOrta meningeal arter ve ven, V3’ün meningeal dalı
Karotis kanalıŞakak kemiğinin kayalık kısmıİç karotis arter ve çevresindeki sempatik ağ
Foramen lacerumKama, kayalık kısım ve art kafa kemiği arasıCanlıda kıkırdakla doludur. İç karotis arter içinden değil, üstünden geçer; kıkırdaktan derin petrozal sinir geçer. Büyük bir yapı geçirmez; yalnızca küçük meningeal dallar ve emisser venler geçer
İç kulak yoluKayalık kısmın arka yüzüYüz siniri (VII), işitme-denge siniri (VIII), labirent arteri
Juguler delikKayalık kısım ile art kafa kemiği arasıÖnden arkaya: inferior petrozal sinüs; IX, X, XI; sigmoid sinüsün devamı olan iç juguler ven
Hipoglossal kanalArt kafa kemiği; foramen magnumun ön-yan kenarıDil altı siniri (XII), çıkan farengeal arterin meningeal dalı, bir emisser ven
Foramen magnumArt kafa kemiğiOmurilik soğanı ve zarları, XI’in omurilik kökü, vertebral arterler, ön ve arka spinal arterler, tektoryal zar, alar bağlar
Stilomastoid delik (dış yüzde)Stiloid ve mastoid çıkıntılar arasıYüz sinirinin kafatasından çıkışı

Kaynaklar: OpenStax 7.2; Shumway ve ark. (2023); Rai ve Rattan (2012); Edwards ve ark. (2018a, 2018b); Prakash ve ark. (2019); Kempa ve ark. (2025); Das ve Mesfin (2026); Das ve Dalvin (2026); Muslu ve ark. (2025); Panara ve Hoffer (2023); Triantafyllou ve ark. (2025a); Das ve Al Khalili (2026); Kalthur ve ark. (2023); Ficke ve Jozsa (2026).

Üç boyutlu sahne

Orta hattan bakış: tabana oturanlar

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Kafatası ve beyin sapı orta hattan ikiye ayrıldı; sol yarıya içeriden bakıyoruz, yüz sağda. Hipofiz bezi kama kemiğinin Türk eyerinde oturur; önünde görme siniri göz çukuruna uzanır. Beyin sapı klivusun arkasında yükselir; ponsun önünde baziler arter uzanır, omurilik soğanı foramen magnumdan geçer. Beyincik, art kafa kemiğinin yaptığı arka kafa çukurunu doldurur.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Hipofiz bezi: Hipotalamusa ince bir sapla bağlı küçük bez. Hipotalamusun gönderdiği uyarıcı ve baskılayıcı hormonlara göre birçok hormon salgılar.
  • Optik kiazma: İki görme sinirinin buluştuğu yer. Her gözde retinanın iç (burun tarafı) yarısından gelen lifler burada karşı tarafa geçer.
  • Optik sinir (sol): İkinci kafa siniri: gözün retinasından çıkan liflerden oluşur ve görme bilgisini beyne taşır.
  • Orta beyin: Beyin sapının en üst bölümü. Arka yüzünde görme, işitme ve dokunma bilgisini birleştiren tepecikler bulunur; içinden beyin su yolu geçer.
  • Pons: Beyin sapının ortadaki kabarık bölümü; beyinciği beyin sapına bağlayan ana bağlantıdır. Omurilik soğanıyla birlikte solunumun ve dolaşımın düzenlenmesine katkı verir.
  • Omurilik soğanı: Beyin sapının omuriliğe bağlanan en alt bölümü. Kalp atışını, kan basıncını ve solunumu düzenleyen merkezler buradadır.
  • Beyincik: Büyük beynin arkasında ve altında duran "küçük beyin". Beyin kütlesinin yaklaşık %10'u kadardır ama nöronlarının çoğunu taşır; hareketleri düzenler ve öğrenilmiş hareketlerde rol alır.
  • Baziler arter: İki vertebral arterin birleşmesiyle oluşan, ponsun ön yüzünde uzanan atardamar; beyin sapına ve beyinciğe dallar verir.
  • Alın kemiği: Alnı ve göz çukurlarının tavanını oluşturan kemik; frontal lobun önünü korur.
  • Yan kafa kemiği (sol): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Şakak kemiği (sol): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Art kafa kemiği: Kafatasının arka ve alt bölümünü oluşturan kemik; omurilik soğanı, tabanındaki büyük delikten (foramen magnum) geçerek omuriliğe devam eder.
  • Kama kemiği: Kafatası tabanının ortasında, kanatlarını açmış bir kelebeğe benzeyen kemik; hipofiz bezi üst yüzündeki çukurda oturur.
  • Kalbur kemiği: Burun boşluğunun tavanını ve yan duvarlarının üst kısmını yapan kemik; koku liflerinin geçtiği delikli bir plak taşır.

Klinik vaka

Vaka 1: Sesi kısılan, yutkunamayan adam

62 yaşında, iki yıl önce akciğer kanseri ameliyatı geçirmiş bir adam, birkaç haftadır sesinin kısıldığını ve yutkunurken sıvıların genzine kaçtığını anlatıyor. Muayenede sesinin tonu değişmiş; sol tarafta öğürme refleksi alınamıyor ve dilinin arka kısmında solda duyu azalmış. Sol omzunu kaldırmakta ve başını sağa çevirmekte zorlanıyor. Dilini dışarı çıkarınca dil tam ortada; yüzünde güçsüzlük ve göz hareketlerinde bozukluk yok.

Hangi kafa sinirleri etkilenmiş, lezyon kafatası tabanında nerede olabilir ve dil neden etkilenmemiş?

Önce kendin düşün: hasar nerede olabilir, neden?

Vaka eğitim için kurgulanmıştır; gerçek bir hastayı anlatmaz ve tanı ya da tedavi önerisi değildir.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

Klinik vaka

Vaka 2: Kulak akıntısından sonra çift görme

9 yaşında bir çocuk iki haftadır sağ kulağından irinli akıntı ve ateşle izleniyor. Son günlerde sağ gözünün çevresinde ve alnında, zaman zaman yanağında, uykudan uyandıran şiddetli bir ağrı başlamış. Bugün yan tarafa bakınca her şeyi çift gördüğünü söylüyor. Muayenede sağ göz dışa doğru bakamıyor; öteki göz hareketleri, pupiller ve yüz kasları normal.

Enfeksiyon nereye yayılmış olabilir ve ağrı ile çift görme bu yerin anatomisiyle nasıl açıklanır?

Önce kendin düşün: hasar nerede olabilir, neden?

Vaka eğitim için kurgulanmıştır; gerçek bir hastayı anlatmaz ve tanı ya da tedavi önerisi değildir.

Kafa tabanında sık görülen çeşitlilikler
YapıÇeşitlilikSıklık ya da ölçüNeden önemli?
Karotikoklinoid bağÖn ve orta klinoid çıkıntılar arasındaki bağın kemikleşmesiHerhangi bir kemikleşme %17,47; tam delik %6,44 (ortalama çap 5 mm)Tam delik iç karotis arterin klinoid kesimini halka gibi sarar.
Sella köprüsüKlinoid çıkıntılar arasında kemik köprüOrtalama %26,54; sağlıklılarda %21,12, eşlik eden hastalığı olanlarda %33,31Bölgenin anatomisini değiştirdiği için beyin cerrahisinde önemlidir.
Vesalius deliğiBüyük kanatta ek bir emisser ven deliğiKonik ışınlı BT meta-analizinde %50,6 (çalışmalar arasında %28–73)Foramen ovale girişimlerinde yanlışlıkla girilebilir.
Pterigospinöz barLateral pterigoid lamina ile sfenoid dikeni arasında kemikleşmeTam %4,4; eksik %11,6Foramen ovaleye perkütan erişimi zorlaştırabilir.
Koku çukuru (Keros)Koku çukurunun derinliği: tip I 1–3 mm, tip II 4–7 mm, tip III 8–16 mmBir Suudi örneğinde sağda tip I %35,1, tip II %59,5, tip III %5,4Tip III’te sinüs cerrahisinde kribriform plağın dış lamelinin yaralanma riski en yüksektir.
Optik kanalUzunluk ve iki kanallı olma8–12 mm uzunluk; kafataslarının %2,57’sinde çiftKanal, görme sinirinin çevresindeki zarlar arası aralığın en dar noktasıdır.
Juguler delikSağ-sol farkı, kemik bölmelerNüfusun %75’inde sağ delik daha büyük; iç ağızda bölmeye uzanan kemik çıkıntı %41Sağ sigmoid sinüsün baskınlığıyla ilişkili olabilir; cerrahi planlamada önemlidir.
Hipoglossal kanalKanalın kemik bir bölmeyle ikiye ayrılması%20–30, çoğu tek taraflıKondil rezeksiyonu kanalı aşmamalıdır.
Foramen lacerumBiçim tipleriBir Türk BT örneğinde olağan tip sağda %70, solda %73Özellikle endoskopik endonazal kafa tabanı cerrahisinde iç karotis arter ve vidian kanala ulaşmak için kritik bir işarettir.

Kaynaklar: Triantafyllou ve ark. (2025a, 2025b); Cuschieri ve ark. (2022); Alshehri ve ark. (2026); Henry ve ark. (2020); Almushayti ve ark. (2022); Edwards ve ark. (2018a, 2018b); Zhang ve ark. (2019); Thintharua ve Chentanez (2023); Muslu ve ark. (2025).

5.Yüz, sinüsler ve kafatasının omurgaya oturuşu

Kafatasının ön ve alt kısmını yüz kemikleri yapar: üst ve alt çeneler, burun ve göz çukurları. Beyin cerrahisi açısından yüz uzak bir komşu değildir: göz çukurunun tavanı ön kafa çukurunun tabanıdır, sinüslerin bazıları kafatası tabanına dayanır.

Göz çukuru (orbita), göz küresini, onu hareket ettiren kasları ve üst göz kapağını kaldıran kası barındıran kemik yuvadır. Koni biçimlidir: arkası dar, önü geniş bir açıklıktır; gözü korumak için ön kenarları kalınlaşmıştır. İki göz çukurunun iç duvarları birbirine paraleldir, dış duvarları ise orta hattan 45° açıyla uzaklaşır; bu açılma yan görüşü genişletir. Duvarlarına yedi kemik katılır:

  • Tavan: alın kemiği.
  • Dış duvar ve tabanın dış kısmı: elmacık kemiği.
  • Tabanın iç kısmı: çoğunlukla üst çene; küçük bir parçayı damak kemiği yapar.
  • İç duvar: büyük ölçüde kalbur ve gözyaşı kemikleri.
  • Arka: kama kemiği.

Göz çukurunun arkadaki tepesinde optik kanal ve onun dışında üst orbital yarık açılır; görme siniri ve göz kaslarının sinirleri buradan girer (OpenStax 7.2).

Üç boyutlu sahne

Göz çukurunu yapan yedi kemik

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Önden bakıyoruz. Sol göz çukurunda turuncu alın kemiği tavanı, deniz yeşili elmacık kemiği dış duvarı, pembe üst çene tabanı yapar; iç duvarda sarı kalbur kemiği ve kahverengi gözyaşı kemiği, arkada kırmızı kama kemiği görülür. Damak kemiğinin göz çukuruna katkısı çok küçüktür, en arkada saklıdır.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Alın kemiği: Alnı ve göz çukurlarının tavanını oluşturan kemik; frontal lobun önünü korur.
  • Yan kafa kemiği (sol): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Yan kafa kemiği (sağ): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Şakak kemiği (sol): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Şakak kemiği (sağ): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Art kafa kemiği: Kafatasının arka ve alt bölümünü oluşturan kemik; omurilik soğanı, tabanındaki büyük delikten (foramen magnum) geçerek omuriliğe devam eder.
  • Kama kemiği: Kafatası tabanının ortasında, kanatlarını açmış bir kelebeğe benzeyen kemik; hipofiz bezi üst yüzündeki çukurda oturur.
  • Kalbur kemiği: Burun boşluğunun tavanını ve yan duvarlarının üst kısmını yapan kemik; koku liflerinin geçtiği delikli bir plak taşır.
  • Alt çene kemiği: Alt çeneyi oluşturan, kafatasının tek hareketli kemiği. Alt dişleri taşır; kondili şakak kemiğiyle çene eklemini (temporomandibular eklem) yapar. Doğumda iki parçadır, ilk yılda kaynaşır.
  • Üst çene kemiği (sol): Üst çeneyi, sert damağın büyük bölümünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını oluşturan çift kemik. Üst dişleri taşır; içinde burun çevresi sinüslerinin en büyüğü (maksiller sinüs) bulunur.
  • Üst çene kemiği (sağ): Üst çeneyi, sert damağın büyük bölümünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını oluşturan çift kemik. Üst dişleri taşır; içinde burun çevresi sinüslerinin en büyüğü (maksiller sinüs) bulunur.
  • Elmacık kemiği (sol): Yanak kemiği. Göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak kemiğinin çıkıntısıyla birleşip elmacık kemerini oluşturur.
  • Elmacık kemiği (sağ): Yanak kemiği. Göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak kemiğinin çıkıntısıyla birleşip elmacık kemerini oluşturur.
  • Burun kemiği (sol): Sağ ve sol burun kemikleri birleşerek burun kemerinin kemik tabanını oluşturur.
  • Burun kemiği (sağ): Sağ ve sol burun kemikleri birleşerek burun kemerinin kemik tabanını oluşturur.
  • Gözyaşı kemiği (sol): Göz çukurunun ön iç duvarındaki küçük, dikdörtgen kemik. Gözyaşını burun boşluğuna ileten kanal buradan başlar.
  • Gözyaşı kemiği (sağ): Göz çukurunun ön iç duvarındaki küçük, dikdörtgen kemik. Gözyaşını burun boşluğuna ileten kanal buradan başlar.
  • Damak kemiği (sol): Sert damağın arka dörtte birini yapan çift kemik; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük birer parça verir.
  • Damak kemiği (sağ): Sert damağın arka dörtte birini yapan çift kemik; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük birer parça verir.
  • Sapan kemiği: Burun bölmesinin (septum) arka ve alt kısmını oluşturan üçgen biçimli tek kemik; üst kısmı kalbur kemiğinin dik plağıdır.
  • Alt burun kavkası (sol): Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan, kavkaların en büyüğü. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıyken bu ayrı bir kemiktir.
  • Alt burun kavkası (sağ): Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan, kavkaların en büyüğü. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıyken bu ayrı bir kemiktir.

Burun boşluğu ortadan burun bölmesiyle (septum nasi) ikiye ayrılır. Bölmenin üst kısmını kalbur kemiğinin dik plağı, alt ve arka kısmını üçgen biçimli sapan kemiği (vomer), önünü esnek bölme kıkırdağı yapar. Burun boşluğunun yan duvarlarından içeri doğru kıvrık kemik çıkıntılar, kavkalar (conchae) uzanır: üst ve orta kavka kalbur kemiğinin parçasıdır, alt kavka ise ayrı bir kemiktir. Sert damak ağzın tavanı ve burun boşluğunun tabanıdır; ön dörtte üçünü üst çene kemiklerinin damak çıkıntıları, arka dörtte birini damak kemiklerinin yatay plakları yapar (OpenStax 7.2).

Sinüsler (sinus paranasales), bazı kafatası kemiklerinin içindeki hava boşluklarıdır. Hepsi burun boşluğuna açılır ve burun mukozasıyla döşelidir; kafatasını hafifletir, sese tını katarlar. Bulundukları kemiğin adını alırlar (OpenStax 7.2):

  • Frontal sinüs: alın kemiğinde, kaşların hemen üstünde; en öndeki sinüs.
  • Maksiller sinüsler: üst çene kemiklerinde, göz çukurlarının altında; en büyükleri.
  • Sfenoid sinüs: kama kemiğinin gövdesinde, Türk eyerinin hemen önünde ve altında; en arkadaki sinüs.
  • Etmoid hava hücreleri: kalbur kemiğinin iki yanında, göz çukurunun iç duvarı ile burun boşluğu arasında, ince duvarlarla ayrılmış çok sayıda küçük boşluk.

Nezle olunca mukoza şişer ve sinüslerle burun arasındaki dar geçitler tıkanabilir: sesimiz değişir, sinüsler sıvıyla dolup ağrı yapabilir. Maksiller sinüsün burna açılan ağzı iç duvarının yukarısında olduğu için zor boşalır; sinüs enfeksiyonlarında en sık tutulan sinüs budur (OpenStax 7.2).

Çene eklemi (articulatio temporomandibularis): alt çenenin oval kondili, şakak kemiğindeki çene çukuru ve hemen önündeki eklem tüberkülüyle eklem yapar; ağzı açıp kapamamızı sağlar. Dil kemiği (os hyoideum) ise boynun üst kısmında, alt çenenin alt kenarı düzeyinde duran U biçimli küçük bir kemiktir ve hiçbir kemikle eklem yapmaz. Üstte dilin tabanıdır, altta gırtlağa, arkada yutağa bağlanır; çevresindeki küçük kaslar onu yutarken ve konuşurken hareket ettirir (OpenStax 7.2).

Kafatası omurgaya nasıl oturur? Art kafa kemiğinin foramen magnumun iki yanındaki oval kondilleri birinci boyun omuruyla eklem yapar ve kafatasını omurganın üstünde taşır (OpenStax 7.2). Birinci omura atlas denir: Yunan mitolojisinde gökyüzünü omuzlarında taşıyan Atlas gibi o da kafatasını taşır. Gövdesi ve dikensi çıkıntısı yoktur; ön ve arka kemerden oluşan bir halkadır. İkinci omur aksis, başı sağa sola çevirirken dönme ekseni olduğu için bu adı alır. Gövdesinden yukarı uzanan diş biçimli çıkıntı, dens, atlasın ön kemerinin iç yüzüne oturur ve enine bağla yerinde tutulur (OpenStax 7.3).

Üç boyutlu sahne

Alttan bakış: dış kafa tabanı ve atlas

Üç boyutlu beyin hazırlanıyor

Kafatasına alttan bakıyoruz; alt çene ve aksis gizlendi, görüntünün üstü yüz tarafı. Ortadaki halka atlastır (açık mavi): art kafa kemiğinin (mor) kondilleriyle eklem yapar ve kafatasını taşır. Önde pembe üst çene ile mavi damak kemikleri sert damağı yapar; iki yanda yeşil şakak kemiklerinin çene çukurları, ortada kırmızı kama kemiği görülür. “Ayrıştır” ile atlası kafatasından ayırıp kondillerin oturduğu yüzeyleri görebilirsin.

Bu sahnedeki yapılar:

  • Alın kemiği: Alnı ve göz çukurlarının tavanını oluşturan kemik; frontal lobun önünü korur.
  • Yan kafa kemiği (sol): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Yan kafa kemiği (sağ): Kafatasının tavanını ve yan duvarlarını oluşturan çift kemik.
  • Şakak kemiği (sol): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Şakak kemiği (sağ): Kafatasının yan-alt duvarındaki çift kemik; işitme ve denge organlarını içinde taşır.
  • Art kafa kemiği: Kafatasının arka ve alt bölümünü oluşturan kemik; omurilik soğanı, tabanındaki büyük delikten (foramen magnum) geçerek omuriliğe devam eder.
  • Kama kemiği: Kafatası tabanının ortasında, kanatlarını açmış bir kelebeğe benzeyen kemik; hipofiz bezi üst yüzündeki çukurda oturur.
  • Kalbur kemiği: Burun boşluğunun tavanını ve yan duvarlarının üst kısmını yapan kemik; koku liflerinin geçtiği delikli bir plak taşır.
  • Üst çene kemiği (sol): Üst çeneyi, sert damağın büyük bölümünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını oluşturan çift kemik. Üst dişleri taşır; içinde burun çevresi sinüslerinin en büyüğü (maksiller sinüs) bulunur.
  • Üst çene kemiği (sağ): Üst çeneyi, sert damağın büyük bölümünü ve göz çukuru tabanının bir kısmını oluşturan çift kemik. Üst dişleri taşır; içinde burun çevresi sinüslerinin en büyüğü (maksiller sinüs) bulunur.
  • Elmacık kemiği (sol): Yanak kemiği. Göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak kemiğinin çıkıntısıyla birleşip elmacık kemerini oluşturur.
  • Elmacık kemiği (sağ): Yanak kemiği. Göz çukurunun dış duvarının çoğunu yapar; şakak kemiğinin çıkıntısıyla birleşip elmacık kemerini oluşturur.
  • Burun kemiği (sol): Sağ ve sol burun kemikleri birleşerek burun kemerinin kemik tabanını oluşturur.
  • Burun kemiği (sağ): Sağ ve sol burun kemikleri birleşerek burun kemerinin kemik tabanını oluşturur.
  • Gözyaşı kemiği (sol): Göz çukurunun ön iç duvarındaki küçük, dikdörtgen kemik. Gözyaşını burun boşluğuna ileten kanal buradan başlar.
  • Gözyaşı kemiği (sağ): Göz çukurunun ön iç duvarındaki küçük, dikdörtgen kemik. Gözyaşını burun boşluğuna ileten kanal buradan başlar.
  • Damak kemiği (sol): Sert damağın arka dörtte birini yapan çift kemik; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük birer parça verir.
  • Damak kemiği (sağ): Sert damağın arka dörtte birini yapan çift kemik; burun boşluğunun yan duvarına ve göz çukurunun tabanının iç kısmına küçük birer parça verir.
  • Sapan kemiği: Burun bölmesinin (septum) arka ve alt kısmını oluşturan üçgen biçimli tek kemik; üst kısmı kalbur kemiğinin dik plağıdır.
  • Alt burun kavkası (sol): Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan, kavkaların en büyüğü. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıyken bu ayrı bir kemiktir.
  • Alt burun kavkası (sağ): Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan, kavkaların en büyüğü. Üst ve orta kavkalar kalbur kemiğinin parçasıyken bu ayrı bir kemiktir.
  • Atlas (1. boyun omuru): Kafatasını taşıyan ilk boyun omuru; adını gökyüzünü omuzlarında taşıyan mitolojik Atlas’tan alır. Art kafa kemiğinin kondilleriyle eklem yapar; gövdesi ve dikensi çıkıntısı yoktur.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

6.Bebeklikten yaşlılığa: büyüyen kafatası

Yeni doğmuş bir bebeğin kafatası yetişkininkinden çok farklıdır: kemikleri henüz tam kemikleşmemiş, dikişleri kapanmamıştır (OpenStax 6.4). Kemiklerin köşelerinde zarla örtülü yumuşak aralıklar, bıngıldaklar (fonticuli) vardır. Bıngıldaklar iki işe yarar: doğumda kafatasının doğum kanalından geçerken biçim değiştirmesine, doğumdan sonra da beyin büyüdükçe kafatasının büyümesine izin verirler (OpenStax 7.5).

Yenidoğanda altı bıngıldak bulunur: bir ön, bir arka, iki sfenoid ve iki mastoid (Direk ve ark., 2022). En büyüğü, iki alın ve iki yan kafa kemiği arasındaki eşkenar dörtgen biçimli ön bıngıldaktır. Term bebeklerle yapılan bir meta-analizde ön bıngıldağın ortalama boyutu 2,58 cm bulundu; erkek bebeklerde kızlardan anlamlı olarak büyüktü (Oumer ve ark., 2021). Bıngıldaklar ilk yılda belirgin küçülür (OpenStax 9.2) ve iki yaşına kadar kaybolur (OpenStax 7.5). Ön bıngıldağın 12–18. aylar civarında kapanması beklenir (Johal ve ark., 2017), ama boyutu ve kapanma yaşı çocuktan çocuğa çok değişir (Duc ve Largo, 1986).

Doğumda beyin kutusu ve göz çukurları, çenelere ve yüzün alt kısmına göre orantısız büyüktür; kulağın arkasındaki mastoid çıkıntı henüz oluşmamıştır (OpenStax 7.5). İlk iki yılda beyin ve kafatası çok hızlı büyür (Kim ve ark., 2016): baş çevresi ilk üç ayda ayda ortalama 2 cm, 3–6. aylarda ayda 1 cm, bebekliğin son altı ayında ayda 0,5 cm artar; ilk yılın toplamı ortalama 12 cm’dir (Jones ve ark., 2026). Kafatasını büyüten, alttaki büyüyen beyindir: kubbedeki kemik büyümesinin yönünü büyük ölçüde beynin kuvvetleri belirler (Kajdic ve ark., 2018; Spazzapan ve Velnar, 2024).

Yaşlandıkça süreç tersine işler: ileri yaşta sagittal, koronal ve lambdoid dikişler kemikleşip kaynaşmaya başlar ve çizgileri giderek silinir (OpenStax 9.2).

Hareketli çizim

Bıngıldaklar nasıl kapanır?

Alın kemiğiAlın kemiğiYan kafaYan kafaArt kafaMetopik dikişKoronalSagittalLambdoidÖn bıngıldakArka bıngıldak

Doğumda: altı bıngıldak

Yenidoğanda bir ön, bir arka, iki sfenoid ve iki mastoid bıngıldak vardır. En büyüğü, iki alın ve iki yan kafa kemiği arasındaki baklava biçimli ön bıngıldaktır (term bebeklerde ortalama yaklaşık 2,6 cm). Bıngıldaklar ve henüz kaynaşmamış dikişler, doğum kanalından geçerken kafatasının biçim değiştirmesine izin verir.

Yenidoğan kafatasına yukarıdan ve yandan bak; yaşı değiştirerek bıngıldakların küçülüp kapanmasını ve yerlerinde kalan kraniometrik noktaları izle.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Kraniosinostoz, bir ya da birden çok dikişin erken kaynaşmasıdır (OpenStax 7.5). ABD’de 2100–2500 canlı doğumda 1 görülür (Stanton ve ark., 2022); erkeklerde daha sıktır (OpenStax 7.5). Olguların %85–95’i bir sendromun parçası değildir, %5–15’i sendromiktir (Spazzapan ve Velnar, 2024). Tek dikişin erken kaynaşmasına basit, birden çok dikişinkine karmaşık kraniosinostoz denir. Raşitizm ve hipotiroidi gibi sistemik hastalıklar, beyin büyümesinin yetersiz kaldığı mikrosefali ya da hidrosefali için şant takılması da dikişlerin erken kapanmasına yol açabilir; buna ikincil kraniosinostoz denir (Kajdic ve ark., 2018).

Baş biçimini Virchow yasası açıklar: kaynaşan dikişe dik yönde büyüme durur, hızla büyüyen beyin yeri başka yerde bulur ve telafi edici büyüme dikişe paralel yönde olur. Virchow bu modern kuramı 1851’de öne sürdü (Spazzapan ve Velnar, 2024). Bu yüzden baş biçimine bakarak hangi dikişin kaynaştığı çoğu zaman tahmin edilebilir.

Hareketli çizim

Hangi dikiş, hangi baş biçimi?

Ön (yüz)Arkabregmalambda

Dikişler açık

Bebeklikte dikişler açıktır; kafatası kubbesindeki kemik büyümesinin yönünü büyüyen beyin belirler. Kafatası, büyüyen beyne her yönde yer açar.

Kırmızı çizgi erken kaynaşan dikiştir. Virchow yasası: kaynaşan dikişe dik yönde büyüme durur; hızla büyüyen beyin dikişe paralel yönde yer bulur. Biçimler şematiktir.

Yukarıdan bakılan bebek başı. Bir dikiş seçince erken kaynaşan dikiş kırmızıya döner ve baş, Virchow yasasına göre biçim değiştirir. Son seçenek dikişlerin açık olduğu pozisyonel plajiyosefalidir.
Kraniosinostoz türleri
Kaynaşan dikişBaş biçimiSıklıkAyırt ettiren ipuçları
SagittalSkafosefali: uzun, dar baş; alın kabarık, ense çıkık, kaynaşan dikiş boyunca sırtEn sık tip: kaynaklara göre %40–60Erkeklerde 3,5 kat sık. Çoğu zaman muayeneyle tanınır; kaynaşan dikişi üç boyutlu BT gösterir.
MetopikTrigonosefali: üçgen alın, göz çukurları birbirine yakın (hipotelorizm)%5–30Olguların üçte biri sendromiktir; beyin ve damağın orta hat anomalileri eşlik edebilir.
Tek koronalÖn plajiyosefali: alnın iki yanı asimetrikKoronal tutulum %15–25Etkilenen yanda göz çukuru üst kenarı yükselir (grafide Harlequin işareti); kızlarda 2 kat sık.
Çift koronalBrakisefali: kısa, geniş baş; şakaklara doğru telafi büyümesi—Çoğunda bilinen bir genetik neden vardır.
Tek lambdoidArka plajiyosefali: yukarıdan yamuk (trapez) görünümEn seyrek: %5’ten azAynı yanda ense basık, karşı yanda alın ve ense kabarık; arka bıngıldak karşı yana kaymış.
Çok dikişOksisefali (dar, kule gibi yüksek baş) ya da yonca yaprağı kafatasıSeyrekSagittal ve iki lambdoid dikişin birlikte kaynaşmasına “Mercedes-Benz sinostozu” denir.

Kaynaklar: Stanton ve ark. (2022); Kajdic ve ark. (2018); Spazzapan ve Velnar (2024); Kim ve ark. (2016); OpenStax 7.5. Sıklıklar kaynaklar arasında farklıdır; aralık olarak verildi.

Klinik vaka

Vaka 3: Başı uzun ve dar bir bebek

2,5 aylık bir erkek bebeği ailesi, başının doğumdan beri uzun ve dar olduğunu, giderek belirginleştiğini söyleyerek getiriyor. Muayenede alın öne doğru kabarık, ense geriye çıkık; başın tepesinde, orta hat boyunca ele gelen sert bir kemik sırt var. Başın genişliği uzunluğuna göre belirgin dar. Ön bıngıldak açık ama küçük. Gelişim basamakları yaşına uygun, göz dibi muayenesi normal.

Hangi dikiş erken kaynaşmış olabilir, baş neden bu biçimi almıştır ve tedavide zamanlama neden önemlidir?

Önce kendin düşün: hasar nerede olabilir, neden?

Vaka eğitim için kurgulanmıştır; gerçek bir hastayı anlatmaz ve tanı ya da tedavi önerisi değildir.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

Sendromik kraniosinostozlar
SendromGenBaşlıca bulgularSıklık
ApertFGFR2 (çoğunlukla Ser252Trp ya da Pro253Arg)Çok dikişli kraniosinostoz, orta yüz geriliği, el ve ayak parmaklarının yapışıklığı (sindaktili); yeni mutasyonlarda ileri baba yaşı önemli risk etkenidir65.000–88.000 yenidoğanda yaklaşık 1
CrouzonFGFR2Tipik olarak koronal dikişler; brakisefali, orta yüz ve üst çene azgelişmişliği, sığ göz çukurlarıMilyonda yaklaşık 16 yenidoğan
MuenkeFGFR3 (belirli bir mutasyon)Birçoğunda koronal dikiş erken kaynaşır; baş biçimi bozulur, gözler aralıklı olabilir30.000 yenidoğanda 1; bütün kraniosinostozların yaklaşık %4’ü
Saethre–ChotzenTWIST1Bazı kafatası kemiklerinin erken kaynaşması; baş ve yüz biçimi etkilenir50.000 kişide 1 (tahmini)
PfeifferFGFR2; tip 1’in küçük bir kısmında FGFR1Tip 2’yi tip 3’ten yonca yaprağı biçimli kafatası ayırır100.000 kişide yaklaşık 1

Kaynaklar: Karsonovich ve Patel (2025); Azoury ve ark. (2017); Zeppieri ve ark. (2025); MedlinePlus Genetics (2017, 2019a, 2019b, 2020a, 2020b). Kaynaklar sıklıklarda tam uyuşmaz: Crouzon bir kaynakta “en sık sendrom” olarak anılırken Muenke için daha yüksek bir doğum sıklığı verilir.

7.Kırıklar, görüntüleme ve kafatası cerrahisi

Kafatası güçlüdür ama kırılmaz değildir. Beyin kutusuna gelen güçlü darbeler kırıklara, kırıklar da kafatası içinde kanamaya ve beyin hasarına yol açabilir. En sık görülen doğrusal kırıkta kırık çizgileri darbe noktasından dışa doğru yayılır. Parçalı kırıkta kemik darbe noktasında birkaç parçaya ayrılır; çökme kırığında kırılan kemik içeri doğru itilir. Karşı darbe (kontrkup) kırığında ise darbenin geldiği yer kırılmaz, kafatasının karşı tarafında kırık oluşur: kafa tabanındaki art kafa kemiği bu yolla kırılabilir; böyle bir kafa tabanı kırığı karotis kanalından geçen atardamarı yaralayabilir (OpenStax 7.2).

Kırıklar açık ya da kapalı, basit ya da bileşik, doğrusal, çökme ya da diyastatik (dikişi ayıran) olarak da sınıflanır (Angkurawaranon ve ark., 2026). Kafatası tabanını tutan kırıklara kafa tabanı kırığı denir; en çok şakak kemiğini tutarlar ama art kafa, kama ve kalbur kemiklerini ve alın kemiğinin göz çukuru tavanını da tutabilirler (Simon ve Newton, 2023).

Çocuğun kafatası daha ince ve esnektir, beyni daha az korur; bebekte başın vücut yüzeyine oranı da büyüktür (yetişkinde %9’a karşı %18). Çocuk kafa travmalarının %10–30’unda kafatası kırığı olur ve kırık, beyin içi yaralanma riskini artırır (Krishnaprasadh ve Karsonovich, 2025). Yine de yalnızca kafatası kırığı olan 7228 çocuğu kapsayan bir meta-analizde acil beyin ameliyatı gereken çocuk neredeyse yoktu ve hiçbir çocuk ölmedi (Palavani ve ark., 2023).

Hareketli çizim

Kafatası kırıklarının türleri

Doğrusal kırık

En sık görülen kafatası kırığıdır: kırık çizgileri darbe noktasından dışa doğru yayılır. Çocuk serilerinde de en sık görülen türdür. Tek başına, yer değiştirmemiş basit bir doğrusal kırık, kişi kan sulandırıcı ya da antiagregan kullanmıyorsa genellikle klinik açıdan önemli bir bulgu sayılmaz. Ama kırık şakak bölgesinden geçip altındaki orta meningeal arteri (kırmızı) yırtarsa epidural kanama gelişebilir.

Çizim şematiktir. Kafa travmasında hangi hastaya BT çekileceğine klinik karar kuralları yol gösterir.

Doğrusal, çökme ve diyastatik kırıklar, kafa tabanı kırığının dışarıdan görülen işaretleri ve bebeğe özgü “ping-pong” çökmesi.

Beyin ameliyatında kafatası nasıl açılır? Kafatasının bir parçası beyne ulaşmak için geçici olarak çıkarılırsa işlemin adı kraniotomidir. Bugün kraniotomi, önce açılan birkaç küçük deliğin (burr deliği) birleştirilmesiyle yapılır; bu teknik 19. yüzyılın sonunda Wilhelm Wagner’in tanıttığı yönteme dayanır. Kemik kapağı aynı ameliyatta yerine konmazsa işlemin adı kraniektomidir; kemiğin ikinci bir ameliyatla yerine konmasına ya da yapay bir malzemeyle onarılmasına kranioplasti denir. Çıkarılan kemik dondurularak ya da karın derisinin altında saklanabilir (Munakomi ve Hall, 2026).

Hareketli çizim

Kafatası nasıl açılır, nasıl kapanır?

1. Burr delikleri

Kafatası bugün, önce açılan birkaç küçük delik (burr hole) birleştirilerek açılır. Pterional yaklaşımda çoğu olguda iki delik yeterlidir.

Burr deliklerinden kemik kapağına, kraniotomiden dekompresif kraniektomiye, menteşeli kraniotomiden kranioplastiye adım adım.

Lisans düzeyitıp, nörobilim ve psikoloji öğrencisi için

Kafa tabanı kırığının işaretleri
İşaretNedir?Bilinmesi gerekenler
Rakun (panda) gözüGöz çevresinde morlukHemen çıkmaz, genellikle 1–3 gün gecikir. Kan, orbital septumun tarsal plağa tutunması nedeniyle göz çevresinde sınırlı kalır. Bir derlemeye göre kafa tabanı kırığı olanların %50–60’ında görülür; başka serilerde %9,5 ile %64 arasında bildirilmiştir (koyu tende morluğu görmek zorlaşabilir). İki taraflıysa ön kafa tabanı kırığını güçlü biçimde düşündürür.
Battle belirtisiMastoid çıkıntı üzerinde, kulak arkasında morlukİngiliz cerrah William Henry Battle, kafa tabanının arka kısmı kırık 17 hastada tanımladı.
Kulak zarı arkasında kan (hemotimpanum)Otoskopla görülür141 olguluk bir seride incelenen 128 şakak kemiği kırığı hastasının %78’inde vardı; yalnızca izlemle 3–4 haftada kendiliğinden kayboldu.
Burundan ya da kulaktan BOSBerrak, sulu akıntıErişkinde kafa tabanı kırıklarının %2–25’inde görülür. Kulak zarı sağlamsa kulaktan gelen sıvı östaki borusundan buruna akabilir.
Kafa siniri felciKoku (I), göz hareketleri (III, IV, VI), yüz (VII)Bir Hint serisinde %15,8; en sık yüz siniri tutulmuştu, oysa literatürde en sık koku sinirinin etkilendiği bildirilir. Koku kaybı plaktan geçen liflerin kopmasıyla ya da koku soğancığının ezilmesiyle olur.

Kaynaklar: Das ve Munakomi (2023); Becker ve ark. (2026); Ricciardiello ve ark. (2021); Alhathlol ve ark. (2026); Jain ve ark. (2024); Proskynitopoulos ve ark. (2016); Gomez ve Pickup (2023); Sivanandapanicker ve ark. (2018). Belirtiler genellikle ilk 48 saatte çıkar; varlıkları kırığı her zaman kanıtlamaz, yoklukları da dışlamaz. Altın standart yüksek çözünürlüklü BT’dir (Sivanandapanicker ve ark., 2018).

Kimlere kafa BT’si? NICE 2023 ölçütlerinden seçmeler
Kim?Ne zaman?Ölçütler
16 yaş ve üstüÖlçüt saptandıktan sonra 1 saat içindeAcilde ilk değerlendirmede GKS ≤ 12; travmadan 2 saat sonra GKS < 15; açık ya da çökme kırık şüphesi; kafa tabanı kırığı işareti (hemotimpanum, panda gözü, kulak ya da burundan BOS, Battle belirtisi); travma sonrası nöbet; odak nörolojik bulgu; birden fazla kusma
16 yaş ve üstü, bilinç kaybı ya da bellek kaybı olanTravmadan sonra 8 saat içinde65 yaş ve üstü; kanama ya da pıhtılaşma bozukluğu; tehlikeli mekanizma (araç çarpan yaya ya da bisikletli, araçtan fırlama, 1 m ya da 5 basamaktan yüksekten düşme); travmadan hemen önceki olaylar için 30 dakikadan uzun bellek kaybı
16 yaş altıÖlçüt saptandıktan sonra 1 saat içindeKaza dışı yaralanma şüphesi; travma sonrası nöbet; acilde GKS < 14 (1 yaş altında çocuk GKS’si < 15); 2 saatte GKS < 15; açık ya da çökme kırık şüphesi ya da gergin bıngıldak; kafa tabanı kırığı işareti; odak bulgu; 1 yaş altında başta 5 cm’den büyük morluk, şişlik ya da kesi
16 yaş altıBirden fazla ölçüt varsa 1 saat içinde; yalnızca biri varsa en az 4 saat gözlemTanıklı 5 dakikadan uzun bilinç kaybı; anormal uykululuk; 3 ya da daha fazla kusma; tehlikeli mekanizma; 5 dakikadan uzun bellek kaybı; kanama ya da pıhtılaşma bozukluğu

Kaynak: NICE (2023), NG232 öneri 1.5.8–1.5.12. NICE, önemli beyin yaralanmasını tanımak için düz kafa grafisinin kullanılmamasını ve MR’ın ilk tetkik olmamasını önerir. Kan sulandırıcı ya da antiagregan kullananlar için ayrı bir öneri vardır.

Klinik vaka

Vaka 4: Öne eğilince burnundan su damlayan motosikletli

24 yaşında bir motosiklet sürücüsü kaskın siperliği kırılarak yüzüstü düşüyor. Acilde bilinci açık, GKS 15. Ertesi gün iki gözünün çevresinde de morluk beliriyor; göz kürelerinde yaralanma yok. Öne eğildiğinde sağ burun deliğinden berrak, sulu bir sıvının damladığını fark ediyor. Kokuları alamadığını söylüyor.

Kırık büyük olasılıkla nerededir, sıvının BOS olduğu nasıl doğrulanır ve ilk yaklaşım ne olmalıdır?

Önce kendin düşün: hasar nerede olabilir, neden?

Vaka eğitim için kurgulanmıştır; gerçek bir hastayı anlatmaz ve tanı ya da tedavi önerisi değildir.

Uzman düzeyihekim, beyin cerrahı ve araştırmacı için

Klinik vaka

Vaka 5: Beşinci gün kayan yüz

41 yaşında bir adam merdivenden düşüp başının sol yanını çarpıyor. Sol kulağından kan geliyor; otoskopide sol kulak zarının arkasında kan var ve sol kulağıyla daha az duyuyor. Başvuruda yüz kasları simetrik. Beşinci gün sol gözünü tam kapatamadığını ve gülerken ağzının sağa kaydığını fark ediyor; sol alnını da kırıştıramıyor. Yüksek çözünürlüklü BT’de sol şakak kemiğinde, kayalık kısmın uzun eksenine paralel bir kırık görülüyor; iç kulak kapsülü sağlam.

Kırık nasıl sınıflanır, yüz siniri neden etkilenmiştir ve felcin günler sonra başlaması ne anlama gelir?

Önce kendin düşün: hasar nerede olabilir, neden?

Vaka eğitim için kurgulanmıştır; gerçek bir hastayı anlatmaz ve tanı ya da tedavi önerisi değildir.

Dekompresif kraniektomi: büyük randomize çalışmalar
ÇalışmaHastalarKarşılaştırmaBaşlıca sonuçlar
DECRA (2011; 12. ay sonuçları 2020)155 erişkin; yaygın ağır beyin yaralanması, birinci basamak tedaviye dirençli kafa içi basınç artışı (1 saatte 15 dakikadan uzun > 20 mmHg)Erken iki taraflı frontotemporoparietal kraniektomi ya da standart tedavi6. ayda ölüm benzer (%19 ve %18); kraniektomide kötü sonuç riski yüksek (OR 2,21), ama başlangıçtaki pupil farkı düzeltilince fark kalmadı. 12. ayda kötü sonuç %59’a karşı %48 (anlamlı değil); kraniektomi bitkisel durumda yaşayanları artırdı.
RESCUEicp (2016)408 hasta, 10–65 yaş; dirençli kafa içi basınç artışı (> 25 mmHg)Son basamak kraniektomi ya da tıbbi tedaviye devam6. ayda ölüm %26,9’a karşı %48,9; bitkisel durum %8,5’e karşı %2,1. 12. ayda ölüm %30,4’e karşı %52,0; önceden belirlenmiş analizde iyi sonuç (üst düzey ağır engellilik ya da daha iyisi) %45,4’e karşı %32,4. Yan etkiler cerrahi grupta daha sık (%16,3’e karşı %9,2).
RESCUE-ASDH (2023)Akut subdural hematomu boşaltılan travma hastalarıKraniotomi (kemik yerine konur) ya da kraniektomi; kemik kapağının ön-arka çapı ≥ 11 cm (ortanca 13 cm)12. ayda ölüm %30,2’ye karşı %32,2; engellilik ve yaşam kalitesi benzer. 2 hafta içinde ek ameliyat kraniotomide daha sık (%14,6’ya karşı %6,9); yara sorunları kraniektomide daha sık (%3,9’a karşı %12,2).
Jiang ve ark. (uzlaşı metninde aktarılan)Ağır kafa travması12 × 15 cm standart kraniektomi ya da 8 × 6 cm sınırlı kraniektomiÖlüm büyük kraniektomide daha düşük (%26,2’ye karşı %35,1).

Kaynaklar: Cooper ve ark. (2011, 2020); Hutchinson ve ark. (2016, 2019, 2023). RESCUEicp’nin 6. ay ölüm oranı uzlaşı metninde %49,9 olarak aktarılır; burada birincil yayındaki %48,9 kullanıldı.

Lisans düzeyitıp öğrencileri için

Ulusal Çekirdek Eğitim Programı (UÇEP 2020) ile ilişkisi

Bu dersin temel bilgisi, UÇEP 2020’deki şu çekirdek hastalık ve klinik problemlerin anlaşılmasında kullanılır (Sinir–Davranış sistemi; harfler mezun hekimden beklenen öğrenme düzeyidir):

  • 138. Hidrosefali (ÖnT)
  • 164. Kafa içi basınç artması sendromu (A)
  • 165. Kafa içi yer kaplayan lezyonlar (ÖnT)
  • 166. Kafa travması (A)

A: acil durumu tanımlayıp ilk tedaviyi yapabilmeli · ÖnT: ön tanı koyup uzmana yönlendirebilmeli · T: tanı koyup tedavi hakkında bilgi sahibi olmalı · TT: tanı koyup tedavi edebilmeli · İ: izlem yapabilmeli · K: korunma önlemlerini uygulayabilmeli.

Sözlük

Kafatası · Cranium
Başın kemik iskeleti: yetişkinde 8 beyin kutusu kemiği ve 14 yüz kemiği, toplam 22 kemik.
Nörokranyum (beyin kutusu) · Neurocranium
Beyni saran sekiz kemik: alın, iki yan kafa, iki şakak, art kafa, kama ve kalbur kemikleri.
Viserokranyum (yüz kemikleri) · Viscerocranium
Yüzü, çeneleri, burnu ve göz çukurlarını yapan 14 kemik.
Kalvarya · Calvaria
Beyin kutusunun yuvarlak üst kısmı, kafa takkesi.
Alın kemiği · Os frontale
Alnı, göz çukurunun tavanını ve ön kafa çukurunun tabanını yapan tek kemik.
Yan kafa kemiği · Os parietale
Kafatasının üst-yan duvarının çoğunu yapan çift kemik.
Şakak kemiği · Os temporale
Yan-alt duvarı yapan çift kemik; kayalık kısmında orta ve iç kulak bulunur.
Art kafa kemiği · Os occipitale
Kafatasının arkasını ve arka tabanını yapan tek kemik; foramen magnum bu kemiktedir.
Kama kemiği · Os sphenoidale
Tabanın ortasındaki kelebek biçimli “kilit taşı” kemik; neredeyse bütün kafatası kemikleriyle eklem yapar.
Kalbur kemiği · Os ethmoidale
Burun boşluğunun tavanını yapan, elek gibi delikli plağından koku liflerinin geçtiği tek kemik.
Üst çene kemiği · Maxilla
Üst dişleri taşıyan, sert damağın ön dörtte üçünü yapan çift yüz kemiği; içinde maksiller sinüs vardır.
Alt çene kemiği · Mandibula
Kafatasının hareket eden tek kemiği; kondili şakak kemiğiyle çene eklemini yapar.
Elmacık kemiği · Os zygomaticum
Yanak kemiği; göz çukurunun dış duvarının çoğunu ve elmacık kemerinin ön kısmını yapar.
Sapan kemiği · Vomer
Burun bölmesinin arka-alt kısmını yapan üçgen biçimli tek kemik.
Dil kemiği · Os hyoideum
Boynun üst kısmındaki U biçimli kemik; hiçbir kemikle eklem yapmadığı için kafatasına sayılmaz.
Sella turcica (Türk eyeri) · Sella turcica
Kama kemiğinin gövdesindeki eyer biçimli çukur; tabanındaki hipofiz çukurunda hipofiz bezi oturur.
Klinoid çıkıntılar · Processus clinoidei
Türk eyerinin çevresindeki ön, orta ve arka kemik çıkıntıları; ön klinoid kavernöz sinüsün tavanını örter.
Klivus · Clivus
Arka klinoid çıkıntıdan foramen magnuma inen eğik kemik yüzey; kama gövdesi ve art kafa kemiğinin taban kısmından oluşur.
Kayalık kısım (petröz kemik) · Pars petrosa
Şakak kemiğinin orta ve iç kulağı taşıyan sert kısmı; orta ve arka kafa çukurlarını ayıran sırtı yapar.
Mastoid çıkıntı · Processus mastoideus
Kulak memesinin arkasında elle hissedilen şakak kemiği çıkıntısı; içinde hava hücreleri vardır.
Kondil (art kafa) · Condylus occipitalis
Foramen magnumun iki yanındaki oval çıkıntılar; atlasla eklem yaparak kafatasını omurgaya oturtur.
Atlas · Atlas
Birinci boyun omuru; gövdesi olmayan bir halkadır ve kafatasını taşır.
Aksis · Axis
İkinci boyun omuru; densi atlasın ön kemerine oturur ve baş çevrilirken dönme eksenidir.
Kemikleşme · Ossificatio
Kemik oluşumu. Zar içi (intramembranöz) kemikleşmede kemik doğrudan mezenşimden, kıkırdak içi (endokondral) kemikleşmede kıkırdak taslağından gelişir.
Dikiş (sütür) · Sutura
Kafatası kemikleri arasındaki, sıkı lifli bağ dokusuyla dolu hareketsiz eklem.
Koronal dikiş · Sutura coronalis
Alın kemiğini iki yan kafa kemiğine bağlayan dikiş.
Sagittal dikiş · Sutura sagittalis
İki yan kafa kemiğini tepede, orta hatta birleştiren dikiş.
Lambdoid dikiş · Sutura lambdoidea
Art kafa kemiğini yan kafa ve şakak kemiklerine bağlayan, lambda (Λ) biçimli dikiş.
Skuamöz dikiş · Sutura squamosa
Şakak kemiğinin yassı kısmını yan kafa kemiğine bağlayan dikiş.
Metopik dikiş · Sutura metopica
Bebekte iki alın kemiği yarımı arasındaki dikiş; çoğunlukla ilk yılda kaynaşır.
Metopizm
Metopik dikişin erişkinlikte de açık kalması; adli olgularda kırıkla karıştırılabilir.
Sinostoz
Kemiklerin kemik dokuyla birbirine kaynaşması.
Wormian kemikleri
Dikişlerde ve bıngıldaklarda bulunabilen küçük ek kemikçikler.
Pterion
Alın, yan kafa, şakak ve kama kemiklerinin buluştuğu H biçimli bölge; kafatasının en zayıf yeri.
Asterion
Lambdoid, parietomastoid ve oksipitomastoid dikişlerin buluştuğu nokta; transvers-sigmoid sinüs bileşkesinin yaklaşık işareti.
Bregma
Koronal ve sagittal dikişlerin kesiştiği nokta; bebekte ön bıngıldağın yeri.
Lambda
Sagittal ve lambdoid dikişlerin birleştiği nokta.
Nasion
Alın ve burun kemiklerini birleştiren dikişin orta noktası.
İnion
Dış oksipital çıkıntının ele gelen, orta hattaki tepesi.
Kraniometrik nokta
Kafatası yüzeyinde ölçüm ve cerrahi planlama için kullanılan tanımlı nokta.
Kafa derisi (SCALP)
Deri, sıkı bağ dokusu, aponevroz, gevşek bağ dokusu ve perikranyumdan oluşan beş katlı örtü.
Galea aponeurotica · Galea aponeurotica
Alın kası ile ense kası arasında gerilmiş sağlam lifli tabaka; kafa derisinin üçüncü katmanı.
Perikranyum · Pericranium
Kafatası kemiğinin kemik zarı (periost); kafa derisinin en iç katmanı.
Emisser ven · Vena emissaria
Kafa derisi damarlarını kafa içindeki sert zar sinüslerine bağlayan kapakçıksız toplardamar.
Diploe · Diploë
Kafatası kemiğinin iki sert tablası arasındaki süngerimsi kemik ve ilik katmanı.
Subgaleal kanama
Aponevroz ile kemik zarı arasındaki boşlukta kan birikmesi; yenidoğanda ağır kan kaybına yol açabilir.
Hounsfield birimi (HU)
BT’de doku yoğunluğunun ölçüsü: su 0, hava −1000 HU; kemik yaklaşık 1000 HU’ya çıkar.
Kafa çukurları · Fossae cranii
Kafatası tabanının önden arkaya derinleşen üç basamağı: ön, orta ve arka kafa çukuru.
Kribriform plak · Lamina cribrosa
Kalbur kemiğinin koku liflerinin geçtiği delikli plağı; kafatası tabanının en ince kısmı.
Crista galli · Crista galli
Kribriform plaktan yükselen “horoz ibiği” çıkıntı; beyin orağının ön tutunma yeri.
Optik kanal · Canalis opticus
Görme sinirini, oftalmik arteri ve sempatik lifleri göz çukuruna geçiren kanal.
Üst orbital yarık · Fissura orbitalis superior
Kama kemiğinin kanatları arasındaki yarık; III, IV, VI ve V1 göz çukuruna buradan girer.
Foramen rotundum · Foramen rotundum
Maksiller sinirin (V2) geçtiği yuvarlak delik.
Foramen ovale · Foramen ovale
Mandibular sinirin (V3) geçtiği oval delik; trigeminal girişimlerde Meckel mağarasına giriş yolu.
Foramen spinosum · Foramen spinosum
Orta meningeal arterin kafatasına girdiği küçük delik.
Foramen lacerum · Foramen lacerum
Canlıda kıkırdakla kapalı delik; iç karotis arter içinden değil üstünden geçer.
Karotis kanalı · Canalis caroticus
İç karotis arterin kafatasına girdiği, kayalık kısımdaki zikzak kanal.
İç kulak yolu · Meatus acusticus internus
Yüz siniri, işitme-denge siniri ve labirent arterinin geçtiği kanal.
Juguler delik · Foramen jugulare
IX, X, XI ve iç juguler venin geçtiği delik; beynin bütün toplardamar kanı buradan çıkar.
Hipoglossal kanal · Canalis nervi hypoglossi
Dil altı sinirinin (XII) kafatasından çıktığı kanal.
Foramen magnum · Foramen magnum
Art kafa kemiğindeki, omurilik soğanının geçtiği kafatasının en büyük deliği.
Stilomastoid delik · Foramen stylomastoideum
Yüz sinirinin kafatasından çıktığı, stiloid ile mastoid çıkıntı arasındaki delik.
Vesalius deliği · Foramen venosum
Her kafatasında bulunmayan, pterigoid ağı kavernöz sinüse bağlayan emisser venin deliği.
Kavernöz sinüs · Sinus cavernosus
Türk eyerinin iki yanındaki toplardamar boşluğu; içinden iç karotis arter ve VI. sinir, duvarından III, IV, V1, V2 geçer.
Meckel mağarası · Cavum trigeminale
Orta çukurda beşinci kafa sinirinin gangliyonunun bulunduğu zar cebi.
Dorello kanalı
VI. sinirin petröz apekste Gruber bağının altından geçtiği dar geçit.
Arkuat eminens · Eminentia arcuata
Şakak kemiğinin ön yüzündeki kabartı; orta çukur cerrahisinde işaret olarak kullanılır.
Kawase üçgeni
Büyük petrozal sinir, kayalık sırt, V3 ve arkuat eminensin sınırladığı orta çukur bölgesi; ön petrozektominin koridoru.
Basion ve opisthion
Foramen magnumun ön ve arka kenarlarının orta noktaları.
Chiari malformasyonu tip 1
Beyincik tonsillerinin foramen magnumdan en az 5 mm aşağı inmesi.
Göz çukuru · Orbita
Göz küresini ve kaslarını barındıran, yedi kemiğin yaptığı koni biçimli yuva.
Burun bölmesi · Septum nasi
Burun boşluğunu ikiye ayıran bölme: kalbur kemiğinin dik plağı, sapan kemiği ve bölme kıkırdağı.
Kavka (konka) · Concha nasalis
Burun boşluğunun yan duvarından içeri kıvrılan kemik çıkıntı; üst ve orta kavka kalbur kemiğinindir, alt kavka ayrı bir kemiktir.
Sert damak · Palatum durum
Ağzın tavanı, burun boşluğunun tabanı; üst çene ve damak kemiklerinden oluşur.
Sinüsler · Sinus paranasales
Frontal, maksiller, sfenoid sinüsler ve etmoid hücreleri: burun boşluğuna açılan, mukozayla döşeli hava boşlukları.
Çene eklemi · Articulatio temporomandibularis
Alt çenenin kondili ile şakak kemiğinin çene çukuru arasındaki eklem.
Keros sınıflaması
Koku çukurunun derinliğine göre üç tip (1–3, 4–7, 8–16 mm); endoskopik sinüs cerrahisinde risk değerlendirmesi.
Nazoseptal flep
Burun bölmesi mukozasından hazırlanan, sfenopalatin arterin dalıyla beslenen ve kafa tabanı deliklerini kapatan saplı doku.
Bıngıldak (fontanel) · Fonticulus
Bebek kafatasında kemiklerin köşeleri arasında kalan zarla örtülü yumuşak aralık; altı tanedir ve çoğunlukla iki yaşına kadar kapanır.
Kraniosinostoz
Bir ya da birden çok kafatası dikişinin erken kaynaşması.
Virchow yasası
Erken kaynaşan dikişe dik yönde büyümenin durması ve telafi büyümesinin dikişe paralel olması.
Skafosefali
Sagittal sinostozda görülen uzun, dar baş biçimi.
Trigonosefali
Metopik sinostozda görülen üçgen alın.
Plajiyosefali
Başın asimetrik basıklığı; dikiş kaynaşmasına (sinostoz) ya da yatış biçimine (pozisyonel) bağlı olabilir.
Sefalik indeks
Başın en geniş yerinin glabella–opistokranion uzaklığına oranının 100 katı.
Çökme kırığı
Kemik parçalarının çevredeki kemiğin düzeyinin altına, beyne doğru itildiği kırık.
Diyastatik kırık
Bir dikişi ayıran kırık.
Kafa tabanı kırığı
Kafatası tabanını tutan kırık; en sık şakak kemiğini tutar.
Rakun (panda) gözü
Kafa tabanı kırığında 1–3 gün sonra göz çevresinde beliren morluk.
Battle belirtisi
Kafa tabanı kırığında mastoid çıkıntı üzerinde, kulak arkasında görülen morluk.
Beta-2 transferrin
Yalnızca BOS, perilenf ve göz içi sıvılarında bulunan protein; BOS sızıntısını doğrulamada altın standart.
Büyüyen kafatası kırığı
Bebekte diyastatik kırık ve sert zar yırtığıyla zamanla genişleyen kırık; leptomeningeal kist de denir.
Burr deliği
Kafatasına açılan küçük delik; kraniotomide delikler birleştirilerek kemik kapağı kaldırılır.
Kraniotomi
Beyne ulaşmak için kafatasının bir parçasının geçici olarak çıkarılması; kemik kapağı yerine konur.
Kraniektomi
Kemik kapağının yerine konmadığı işlem; dekompresif kraniektomide şişen beyne yer açılır.
Kranioplasti
Kafatası defektinin hastanın kendi kemiği ya da yapay bir malzemeyle onarılması.
Trefine sendromu
Kafatası defektine bağlı, kranioplastiyle düzelen nörolojik kötüleşme.
Pterional yaklaşım
Pterion merkezli frontotemporal kraniotomi; beyin cerrahisinde en çok kullanılan yaklaşım.
Retrosigmoid yaklaşım
Sigmoid sinüsün arkasından arka kafa çukuruna yapılan yan kraniotomi.
Trepanasyon
Kafatasına kazıma, kesme ya da delme ile açıklık oluşturulması; tarihöncesinden beri yapılır.

Kendini dene

Temel düzeyinde 12 soru. Üst düzeylerde 24 soru daha var; dersin başındaki kartlardan ya da ekranın altındaki düğmeden düzeyi değiştirerek açabilirsin. Her sorunun yanında düzeyi yazar.

  1. 1. Yetişkin kafatası kaç kemikten oluşur?

    Temel
  2. 2. Koronal dikiş hangi kemikleri birbirine bağlar?

    Temel
  3. 3. Pterion için hangisi doğrudur?

    Temel
  4. 4. Kafa derisinin “tehlikeli katmanı” hangisidir?

    Temel
  5. 5. Kafatası kemiğinin iki sert tablası arasındaki süngerimsi katmanın adı nedir?

    Temel
  6. 6. Beyincik kafatası tabanının hangi bölümünde oturur?

    Temel
  7. 7. Koku sinirinin lifleri kafatasına hangi yapıdan girer?

    Temel
  8. 8. Hipofiz bezi kafatasının neresinde oturur?

    Temel
  9. 9. Yenidoğanda kaç bıngıldak bulunur?

    Temel
  10. 10. En büyük sinüs hangisidir?

    Temel
  11. 11. Başını çarpan birinin burnundan ya da kulağından berrak sıvı gelmesi neyi düşündürür?

    Temel
  12. 12. Kraniotomi ile kraniektomi arasındaki fark nedir?

    Temel

0 / 12 soru cevaplandı.

Cevapların hiçbir yere kaydedilmez; sayfayı kapatınca silinir.

Kaynaklar

  1. Alarfaj, A., Sankar, T., Bhargava, R., Tyler, J., Walji, A., Fox, R., Sagga, A., Ishaque, A., & Aronyk, K. (2021). Magnetic resonance imaging analysis of human skull diploic venous anatomy. Surgical Neurology International, 12, 249. doi.org/10.25259/SNI_532_2020
  2. Alhathlol, H., Alsharef, F. K., Almedemgh, K. I., Binmushayt, T. H., Alkhreigi, S., Alharbi, M., Almutairi, M. F., Alkhaibary, A., & Aloraidi, A. (2026). Cerebrospinal fluid leak following traumatic skull base fractures: Predictors and outcomes. Surgical Neurology International, 17, 204. doi.org/10.25259/SNI_178_2026
  3. Almushayti, Z. A., Almutairi, A. N., Almushayti, M. A., Alzeadi, H. S., Alfadhel, E. A., & AlSamani, A. N. (2022). Evaluation of the Keros classification of olfactory fossa by CT scan in Qassim region. Cureus, 14(2), e22378. doi.org/10.7759/cureus.22378
  4. Alshehri, A. H. A., Alsaeed, A. A., Al-Serhani, H. S., Assiri, H. A., Alqarni, A., Alassiri, S., Alamri, M., Egido-Moreno, S., & López-López, J. (2026). Cone beam computed tomography (CBCT) prevalence and morphometry of foramen Vesalius: A systematic review, meta-analysis, and update of the literature. Journal of Clinical Medicine, 15(6), 2195. doi.org/10.3390/jcm15062195
  5. Anderson, B. W., Kortz, M. W., Black, A. C., & Al Kharazi, K. A. (2023). Anatomy, head and neck, skull. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/29763009
  6. Angkurawaranon, S., Chatchavan, S., Iangkoonchorn, T., Singlor, T., Jarunnarumol, N., & Inkeaw, P. (2026). Development and validation of a deep learning model for automatic detection of depressed skull fractures from CT scans. BMC Medical Imaging, 26(1), 409. doi.org/10.1186/s12880-026-02496-9
  7. Atreya, A., Shrestha, R., Bhandari, K., Malla, S. K., Acharya, S., & Menezes, R. G. (2023). Morphometric analysis of the foramen magnum in sex estimation: An additional 3DCT study from Nepal on a larger sample. Health Science Reports, 6(1), e999. doi.org/10.1002/hsr2.999
  8. Azoury, S. C., Reddy, S., Shukla, V., & Deng, C.-X. (2017). Fibroblast growth factor receptor 2 (FGFR2) mutation related syndromic craniosynostosis. International Journal of Biological Sciences, 13(12), 1479–1488. doi.org/10.7150/ijbs.22373
  9. Bajwa, M., Srinivasan, D., Nishikawa, H., Rodrigues, D., Solanki, G., & White, N. (2013). Normal fusion of the metopic suture. Journal of Craniofacial Surgery, 24(4), 1201–1205. doi.org/10.1097/SCS.0b013e31829975c6
  10. Becker, A., Metheny, H., & Trotter, B. (2026). Battle sign (Archived). In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30725789
  11. Betts, J. G., Young, K. A., Wise, J. A., Johnson, E., Poe, B., Kruse, D. H., Korol, O., Johnson, J. E., Womble, M., & DeSaix, P. (2022). Anatomy and physiology 2e (Bölüm 6.3, 6.4, 7.1, 7.2, 7.3, 7.5, 9.2, 13.4). OpenStax. openstax.org/books/anatomy-and-physiology-2e/pages/7-2-the-skull
  12. Bisen, Y. T., Korde, P., Dighe, O., Iratwar, S., & Bisen, G. (2023). Decompressive craniectomy in the management of low Glasgow Coma Score patients with extradural hematoma: A review of literature and guidelines. Cureus, 15(1), e33790. doi.org/10.7759/cureus.33790
  13. Braut, T., Maršić, M., Ravlić, I., Maržić, D., Marijić, B., Malvić, G., Vrebac, I., & Velepič, M. (2021). Posttraumatic Vernet syndrome without fracture: A case report and short literature review. Medicine, 100(43), e27618. doi.org/10.1097/MD.0000000000027618
  14. Brioschi, S., Wang, W.-L., Peng, V., Wang, M., Shchukina, I., Greenberg, Z. J., Bando, J. K., Jaeger, N., Czepielewski, R. S., Swain, A., Mogilenko, D. A., Beatty, W. L., Bayguinov, P., Fitzpatrick, J. A. J., Schuettpelz, L. G., Fronick, C. C., Smirnov, I., Kipnis, J., Shapiro, V. S., . . . Colonna, M. (2021). Heterogeneity of meningeal B cells reveals a lymphopoietic niche at the CNS borders. Science, 373(6553), eabf9277. doi.org/10.1126/science.abf9277
  15. Brunner, A., Rainer, M., Pongratz, U., Leber, K., Fehér, M., Micko, A., & Wolfsberger, S. (2025). Minimally invasive supraorbital vs. traditional pterional approaches in unruptured aneurysm surgery: Evaluating risks and results. Brain Sciences, 15(12), 1315. doi.org/10.3390/brainsci15121315
  16. Buchanan, E. P., Xue, Y., Xue, A. S., Olshinka, A., & Lam, S. (2017). Multidisciplinary care of craniosynostosis. Journal of Multidisciplinary Healthcare, 10, 263–270. doi.org/10.2147/JMDH.S100248
  17. Bullock, M. R., Chesnut, R., Ghajar, J., Gordon, D., Hartl, R., Newell, D. W., Servadei, F., Walters, B. C., Wilberger, J., & Surgical Management of Traumatic Brain Injury Author Group. (2006). Surgical management of depressed cranial fractures. Neurosurgery, 58(3 Suppl), S56–S60. doi.org/10.1227/01.NEU.0000210367.14043.0E
  18. Cacciaguerra, G., Palermo, M., Marino, L., Rapisarda, F. A. S., Pavone, P., Falsaperla, R., Ruggieri, M., & Marino, S. (2021). The evolution of the role of imaging in the diagnosis of craniosynostosis: A narrative review. Children, 8(9), 727. doi.org/10.3390/children8090727
  19. Candy, N. G., Van Der Veken, J., & Van Velthoven, V. (2024). 'What's in a name', a systematic review of the pterional craniotomy for aneurysm surgery and its many modifications with a proposal for simplified nomenclature. Acta Neurochirurgica, 166(1), 11. doi.org/10.1007/s00701-024-05888-4
  20. Chaisuksunt, V., Kwathai, L., Namonta, K., Rungruang, T., Apinhasmit, W., & Chompoopong, S. (2012). Occurrence of the foramen of Vesalius and its morphometry relevant to clinical consideration. The Scientific World Journal, 2012, 817454. doi.org/10.1100/2012/817454
  21. Chavez-Herrera, V. R., Campero, Á., Ballesteros-Herrera, D., Sandoval-Bonilla, B. A., Perez-Carrillo, C. A., Soto-Rubio, D. T., Valladares-Pérez, E. J., González-Zavala, P. A., Castillejo-Adalid, L. A., & Rodríguez-Hernández, J. J. (2023). Microsurgical and illustrative anatomy of the cavernous sinus, middle fossa, and paraclival triangles: A straightforward, comprehensive review. Surgical and Radiologic Anatomy, 45(4), 389–400. doi.org/10.1007/s00276-023-03105-y
  22. Cheng, Y., Zhang, S., Chen, Y., & Zhao, G. (2015). Safe corridor to access clivus for endoscopic trans-sphenoidal surgery: A radiological and anatomical study. PLoS ONE, 10(9), e0137962. doi.org/10.1371/journal.pone.0137962
  23. Choi, J. I., & Kim, S. D. (2022). Pediatric minor traumatic brain injury: Growing skull fracture, traumatic cerebrospinal fluid leakage, concussion. Journal of Korean Neurosurgical Society, 65(3), 348–353. doi.org/10.3340/jkns.2021.0280
  24. Choi, J. W., Lim, S. Y., & Shin, H. J. (2016). Craniosynostosis in growing children: Pathophysiological changes and neurosurgical problems. Journal of Korean Neurosurgical Society, 59(3), 197–203. doi.org/10.3340/jkns.2016.59.3.197
  25. Choucha, A., Sagenly, M., De Simone, M., Mansourt, A., Krouma, M., Łaczak, P., Morofuji, Y., & Beucler, N. (2026). Villaret syndrome: A systematic review. Asian Journal of Neurosurgery, 21(3), 452–462. doi.org/10.1055/s-0046-1817058
  26. Conti, A., Gambadauro, N. M., Mantovani, P., Picciano, C. P., Rosetti, V., Magnani, M., Lucerna, S., Tuleasca, C., Cortelli, P., & Giannini, G. (2023). A brief history of stereotactic atlases: Their evolution and importance in stereotactic neurosurgery. Brain Sciences, 13(5), 830. doi.org/10.3390/brainsci13050830
  27. Cooper, D. J., Rosenfeld, J. V., Murray, L., Arabi, Y. M., Davies, A. R., D'Urso, P., Kossmann, T., Ponsford, J., Seppelt, I., Reilly, P., Wolfe, R., DECRA Trial Investigators, & Australian and New Zealand Intensive Care Society Clinical Trials Group. (2011). Decompressive craniectomy in diffuse traumatic brain injury. New England Journal of Medicine, 364(16), 1493–1502. doi.org/10.1056/NEJMoa1102077
  28. Cooper, D. J., Rosenfeld, J. V., Murray, L., Arabi, Y. M., Davies, A. R., Ponsford, J., Seppelt, I., Reilly, P., Wiegers, E., Wolfe, R., & DECRA Trial Investigators and the Australian and New Zealand Intensive Care Society Clinical Trials Group. (2020). Patient outcomes at twelve months after early decompressive craniectomy for diffuse traumatic brain injury in the randomized DECRA clinical trial. Journal of Neurotrauma, 37(5), 810–816. doi.org/10.1089/neu.2019.6869
  29. Cowan, P. T., Sandhu, G., & Adigun, O. O. (2023). Anatomy, head and neck: Asterion. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30725899
  30. Cugurra, A., Mamuladze, T., Rustenhoven, J., Dykstra, T., Beroshvili, G., Greenberg, Z. J., Baker, W., Papadopoulos, Z., Drieu, A., Blackburn, S., Kanamori, M., Brioschi, S., Herz, J., Schuettpelz, L. G., Colonna, M., Smirnov, I., & Kipnis, J. (2021). Skull and vertebral bone marrow are myeloid cell reservoirs for the meninges and CNS parenchyma. Science, 373(6553), eabf7844. doi.org/10.1126/science.abf7844
  31. Cuschieri, A., Cuschieri, S., & Zammit, C. (2022). Sella turcica bridging: A systematic review. Surgical and Radiologic Anatomy, 44(3), 381–389. doi.org/10.1007/s00276-021-02873-9
  32. Das, J. M., & Al Khalili, Y. (2026). Jugular foramen syndrome. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31751061
  33. Das, J. M., & Dalvin, M. (2026). Anatomy, head and neck, deep petrosal nerve. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30521238
  34. Das, J. M., & Mesfin, F. B. (2026). Anatomy, head and neck: Foramen spinosum. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30571053
  35. Das, J. M., & Munakomi, S. (2023). Raccoon sign. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31194384
  36. Delye, H., Clijmans, T., Mommaerts, M. Y., Sloten, J. V., & Goffin, J. (2015). Creating a normative database of age-specific 3D geometrical data, bone density, and bone thickness of the developing skull: A pilot study. Journal of Neurosurgery: Pediatrics, 16(6), 687–702. doi.org/10.3171/2015.4.PEDS1493
  37. DenOtter, T. D., & Schubert, J. (2023). Hounsfield unit. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31613501
  38. Direk, M., Makharoblıdze, K., Polat, B. G., Özdemir, A. A., & Okuyaz, Ç. (2022). The neurodevelopmental profile of healthy children with premature anterior fontanel closure. Turkish Journal of Medical Sciences, 52(4), 934–941. doi.org/10.55730/1300-0144.5393
  39. Duc, G., & Largo, R. H. (1986). Anterior fontanel: Size and closure in term and preterm infants. Pediatrics, 78(5), 904–908. doi.org/10.1542/peds.78.5.904
  40. Dulak, D., & Naqvi, I. A. (2023). Neuroanatomy, cranial nerve 7 (facial) (Archived). In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30252375
  41. Edris, O. M. K., Adam, A. B., Albadawi, E. A., ALGhabban, A. M., Alqarni, R. S. M., Owaydhah, W. H., Alharthi, O. A., Khattab, E., Alharbi, F., & Elhassan, Y. H. (2026). Temporal bone fractures on high-resolution CT: Bridging radiologic detail with otologic anatomy and surgical implications. Diagnostics, 16(5), 718. doi.org/10.3390/diagnostics16050718
  42. Edwards, B., Wang, J. M., Iwanaga, J., Loukas, M., & Tubbs, R. S. (2018a). Cranial nerve foramina part I: A review of the anatomy and pathology of cranial nerve foramina of the anterior and middle fossa. Cureus, 10(2), e2172. doi.org/10.7759/cureus.2172
  43. Edwards, B., Wang, J. M., Iwanaga, J., Loukas, M., & Tubbs, R. S. (2018b). Cranial nerve foramina: Part II — A review of the anatomy and pathology of cranial nerve foramina of the posterior cranial fossa. Cureus, 10(4), e2500. doi.org/10.7759/cureus.2500
  44. Ficke, J., & Jozsa, F. (2026). Anatomy, head and neck: Foramen magnum. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30252297
  45. Frisk, H., Jensdottir, M., Coronado, L., Conrad, M., Hager, S., Arvidsson, L., Bartek, J., Burström, G., El-Hajj, V. G., Edström, E., Elmi-Terander, A., & Persson, O. (2024). Automatic image registration provides superior accuracy compared with surface matching in cranial navigation. Sensors, 24(22), 7341. doi.org/10.3390/s24227341
  46. García-Barrios, A., Cisneros, A. I., Obon, J., Crovetto, R., Benito, J., & Whyte, J. (2021). Anatomical study between the correlation of the arcuate eminence and the superior semicircular canal. Surgical and Radiologic Anatomy, 43(11), 1845–1850. doi.org/10.1007/s00276-021-02834-2
  47. Germann, A. M., & Kashyap, V. (2023). Anatomy, head and neck, occipital bone, artery, vein, and nerve. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31082137
  48. Gidley, P. W., Passer, J. Z., Page, J. C., & DeMonte, F. (2021). Middle cranial fossa approach for acoustic neuroma. Neurosurgical Focus: Video, 5(2), V12. doi.org/10.3171/2021.7.FOCVID21124
  49. Gomez, J., & Pickup, S. (2023). Cribriform plate fractures. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/32965863
  50. Graham, C., Gurnani, B., & Mohseni, M. (2023). Abducens nerve palsy. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/29489275
  51. Grzonkowska, M., Baumgart, M., Kułakowski, M., & Szpinda, M. (2023). Quantitative anatomy of the primary ossification center of the squamous part of temporal bone in the human fetus. PLOS ONE, 18(12), e0295590. doi.org/10.1371/journal.pone.0295590
  52. Hadad, G., Bassagasteguy, L., Carrau, R. L., Mataza, J. C., Kassam, A., Snyderman, C. H., & Mintz, A. (2006). A novel reconstructive technique after endoscopic expanded endonasal approaches: Vascular pedicle nasoseptal flap. The Laryngoscope, 116(10), 1882–1886. doi.org/10.1097/01.mlg.0000234933.37779.e4
  53. Henry, B. M., Pękala, P. A., Frączek, P. A., Pękala, J. R., Natsis, K., Piagkou, M., Tomaszewski, K. A., & Tomaszewska, I. M. (2020). Prevalence, morphology, and morphometry of the pterygospinous bar: A meta-analysis. Surgical and Radiologic Anatomy, 42(5), 497–507. doi.org/10.1007/s00276-019-02305-9
  54. Herisson, F., Frodermann, V., Courties, G., Rohde, D., Sun, Y., Vandoorne, K., Wojtkiewicz, G. R., Masson, G. S., Vinegoni, C., Kim, J., Kim, D.-E., Weissleder, R., Swirski, F. K., Moskowitz, M. A., & Nahrendorf, M. (2018). Direct vascular channels connect skull bone marrow and the brain surface enabling myeloid cell migration. Nature Neuroscience, 21(9), 1209–1217. doi.org/10.1038/s41593-018-0213-2
  55. Hibi, A., Cusimano, M. D., Bilbily, A., Krishnan, R. G., & Tyrrell, P. N. (2023). Automated screening of computed tomography using weakly supervised anomaly detection. International Journal of Computer Assisted Radiology and Surgery, 18(11), 2001–2012. doi.org/10.1007/s11548-023-02965-4
  56. Hou, C., Cai, H., Ye, J., Liu, Y., Ma, C., Chen, T., Wang, H., Luo, W., Yang, L., Hu, Z., Ke, Y., Zhou, D., Hu, J., & Wang, T. (2025). The timing of cranioplasty and the risk of postoperative complications: A systematic review and meta-analysis. eClinicalMedicine, 88, 103492. doi.org/10.1016/j.eclinm.2025.103492
  57. Hu, W., Zhou, J., Liu, Z. M., Li, Y., Cai, Q. F., Hu, X. M., & Yu, Y. B. (2023). Computed tomography study of the retrosigmoid craniotomy keyhole approach using surface landmarks. International Journal of Clinical Practice, 2023, 5407912. doi.org/10.1155/2023/5407912
  58. Huang, Y., Huang, Y., Mo, Y., & Jin, H. (2024). Collet–Sicard syndrome caused by a paraganglioma in the region of the jugular foramen on one side: A case report and review. SAGE Open Medical Case Reports, 12, 2050313X241249613. doi.org/10.1177/2050313X241249613
  59. Huff, T., Weisbrod, L. J., & Daly, D. T. (2024). Neuroanatomy, cranial nerve 5 (trigeminal). In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/29489263
  60. Hutchinson, P. J., Adams, H., Mohan, M., Devi, B. I., Uff, C., Hasan, S., Mee, H., Wilson, M. H., Gupta, D. K., Bulters, D., Zolnourian, A., McMahon, C. J., Stovell, M. G., Al-Tamimi, Y. Z., Tewari, M. K., Tripathi, M., Thomson, S., Viaroli, E., Belli, A., . . . RESCUE-ASDH Trial Collaborators. (2023). Decompressive craniectomy versus craniotomy for acute subdural hematoma. New England Journal of Medicine, 388(24), 2219–2229. doi.org/10.1056/NEJMoa2214172
  61. Hutchinson, P. J., Kolias, A. G., Tajsic, T., Adeleye, A., Aklilu, A. T., Apriawan, T., Bajamal, A. H., Barthélemy, E. J., Devi, B. I., Bhat, D., Bulters, D., Chesnut, R., Citerio, G., Cooper, D. J., Czosnyka, M., Edem, I., El-Ghandour, N. M. F., Figaji, A., Fountas, K. N., . . . Servadei, F. (2019). Consensus statement from the International Consensus Meeting on the Role of Decompressive Craniectomy in the Management of Traumatic Brain Injury. Acta Neurochirurgica, 161(7), 1261–1274. doi.org/10.1007/s00701-019-03936-y
  62. Hutchinson, P. J., Kolias, A. G., Timofeev, I. S., Corteen, E. A., Czosnyka, M., Timothy, J., Anderson, I., Bulters, D. O., Belli, A., Eynon, C. A., Wadley, J., Mendelow, A. D., Mitchell, P. M., Wilson, M. H., Critchley, G., Sahuquillo, J., Unterberg, A., Servadei, F., Teasdale, G. M., . . . RESCUEicp Trial Collaborators. (2016). Trial of decompressive craniectomy for traumatic intracranial hypertension. New England Journal of Medicine, 375(12), 1119–1130. doi.org/10.1056/NEJMoa1605215
  63. Hwang, K., Kim, J. H., & Baik, S. H. (1999). The thickness of the skull in Korean adults. Journal of Craniofacial Surgery, 10(5), 395–399. doi.org/10.1097/00001665-199909000-00004
  64. Ikhuoriah, T., Oboh, D., Abramowitz, C., Musheyev, Y., & Cohen, R. (2022). Olfactory groove meningioma: A case report with typical clinical and radiologic features in a 74-year-old Nigerian male. Radiology Case Reports, 17(12), 4492–4497. doi.org/10.1016/j.radcr.2022.08.077
  65. Ita, M. I., Weisbrod, L. J., & Rizvi, M. B. (2024). Brachycephaly. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/33620786
  66. Jain, H., Ranjan, S., & Ganesh, K. (2024). Clinical signs of base of skull fracture in the South Indian population. Asian Journal of Neurosurgery, 19(3), 484–489. doi.org/10.1055/s-0044-1787778
  67. Jamil, R. T., & Callahan, A. L. (2023). Anatomy, sphenoid bone. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31335028
  68. Jiang, X., Iseki, S., Maxson, R. E., Sucov, H. M., & Morriss-Kay, G. M. (2002). Tissue origins and interactions in the mammalian skull vault. Developmental Biology, 241(1), 106–116. doi.org/10.1006/dbio.2001.0487
  69. Johal, J., Iwanaga, J., Loukas, M., & Tubbs, R. S. (2017). Anterior fontanelle wormian bone/fontanellar bone: A review of this rare anomaly with case illustration. Cureus, 9(7), e1443. doi.org/10.7759/cureus.1443
  70. Jones, S. G., Karsonovich, T., & Samanta, D. (2026). Macrocephaly. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/32809621
  71. Jung, G., Xavier, J., Reisert, H., Goynatsky, M., Keymakh, M., Buckner-Wolfson, E., Kim, T., Fatemi, R., Alavi, S. A. N., Pasuizaca, A., Shah, P., Liriano, G., & Kobets, A. J. (2024). Clinical features and management of skull base fractures in the pediatric population: A systematic review. Children, 11(5), 564. doi.org/10.3390/children11050564
  72. Jurgaitis, J., Jukna, Š., & Terbetas, G. (2024). Anatomical landmarks for transverse-sigmoid sinus junction: A cadaveric study. Cureus, 16(4), e59278. doi.org/10.7759/cureus.59278
  73. Kajdic, N., Spazzapan, P., & Velnar, T. (2018). Craniosynostosis – Recognition, clinical characteristics, and treatment. Bosnian Journal of Basic Medical Sciences, 18(2), 110–116. doi.org/10.17305/bjbms.2017.2083
  74. Kalthur, S. G., Padmashali, S., Bhattarai, C., & Gupta, C. (2023). Surgical anatomy of hypoglossal canal for various skull base surgeries. Surgical and Radiologic Anatomy, 45(5), 537–543. doi.org/10.1007/s00276-023-03126-7
  75. Karabağ, G., Zeybek, V., Küpeli, A., Yavuz, M. S., Aşırdizer, M., Tatlısumak, E., & Teyin, A. (2026). Prevalence and morphological classification of persistent metopic suture in adult autopsy cases: A forensic anatomical study from Western Türkiye. Diagnostics, 16(3), 415. doi.org/10.3390/diagnostics16030415
  76. Karsonovich, T., Jayaraman, D. K., & Munakomi, S. (2026). Growing skull fracture. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/36943960
  77. Karsonovich, T., & Patel, B. C. (2025). Apert syndrome. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30085535
  78. Kemp, W. J., Tubbs, R. S., & Cohen-Gadol, A. A. (2011). The innervation of the scalp: A comprehensive review including anatomy, pathology, and neurosurgical correlates. Surgical Neurology International, 2, 178. doi.org/10.4103/2152-7806.90699
  79. Kempa, A., Sinou, N., Sinou, N., Filippou, D., & Shihada, A. (2025). Anatomical variations of the foramen ovale and trigeminal neuralgia. Cureus, 17(11), e97572. doi.org/10.7759/cureus.97572
  80. Khairat, A., Margetis, K., & Waseem, M. (2025). Epidural hematoma. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30085524
  81. Kim, H. J., Roh, H. G., & Lee, I. W. (2016). Craniosynostosis: Updates in radiologic diagnosis. Journal of Korean Neurosurgical Society, 59(3), 219–226. doi.org/10.3340/jkns.2016.59.3.219
  82. Kim, Y. I., Cheong, J. W., & Yoon, S. H. (2012). Clinical comparison of the predictive value of the simple skull x-ray and 3 dimensional computed tomography for skull fractures of children. Journal of Korean Neurosurgical Society, 52(6), 528–533. doi.org/10.3340/jkns.2012.52.6.528
  83. Klein, B. M., & Bordoni, B. (2023). Anatomy, head and neck, emissary veins. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/33085343
  84. Kohler, R., Pucci, M., Landis, B., Senn, P., Poletti, P. A., Scolozzi, P., Toso, S., Becker, M., & Platon, A. (2024). Temporal bone fractures and related complications in pediatric and adult cranio-facial trauma: A comparison of MDCT findings in the acute emergency setting. Tomography, 10(5), 727–737. doi.org/10.3390/tomography10050056
  85. Kolabas, Z. I., Kuemmerle, L. B., Perneczky, R., Förstera, B., Ulukaya, S., Ali, M., Kapoor, S., Bartos, L. M., Büttner, M., Caliskan, O. S., Rong, Z., Mai, H., Höher, L., Jeridi, D., Molbay, M., Khalin, I., Deligiannis, I. K., Negwer, M., Roberts, K., . . . Erturk, A. (2023). Distinct molecular profiles of skull bone marrow in health and neurological disorders. Cell, 186(17), 3706–3725.e29. doi.org/10.1016/j.cell.2023.07.009
  86. Krishnaprasadh, D., & Karsonovich, T. (2025). Pediatric skull fractures. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/29489156
  87. Kular, S., & Karsonovich, T. (2025). Chiari malformation type 1. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/32119496
  88. Kuppermann, N., Holmes, J. F., Dayan, P. S., Hoyle, J. D., Atabaki, S. M., Holubkov, R., Nadel, F. M., Monroe, D., Stanley, R. M., Borgialli, D. A., Badawy, M. K., Schunk, J. E., Quayle, K. S., Mahajan, P., Lichenstein, R., Lillis, K. A., Tunik, M. G., Jacobs, E. S., Callahan, J. M., . . . Pediatric Emergency Care Applied Research Network (PECARN). (2009). Identification of children at very low risk of clinically-important brain injuries after head trauma: A prospective cohort study. The Lancet, 374(9696), 1160–1170. doi.org/10.1016/S0140-6736(09)61558-0
  89. Kushner, D. S., Verano, J. W., & Titelbaum, A. R. (2018). Trepanation procedures/outcomes: Comparison of prehistoric Peru with other ancient, medieval, and American Civil War cranial surgery. World Neurosurgery, 114, 245–251. doi.org/10.1016/j.wneu.2018.03.143
  90. Kuybu, O., & Dossani, R. H. (2023). Cavernous sinus syndromes. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30422571
  91. Lee, S. J., Kim, J. K., & Kim, S. J. (2018). The clinical characteristics and prognosis of subgaleal hemorrhage in newborn. Korean Journal of Pediatrics, 61(12), 387–391. doi.org/10.3345/kjp.2018.06800
  92. Lee, T. K., Lim, S. H., Jeong, J., Park, S. J., Kim, Y. J., Moon, K. S., Kim, I. Y., Jung, S., & Jung, T. Y. (2024). Leksell frame-based stereotactic biopsy for infratentorial tumor: Practical tips and considerations. Journal of Korean Neurosurgical Society, 67(2), 249–256. doi.org/10.3340/jkns.2023.0108
  93. Lillie, E. M., Urban, J. E., Lynch, S. K., Weaver, A. A., & Stitzel, J. D. (2016). Evaluation of skull cortical thickness changes with age and sex from computed tomography scans. Journal of Bone and Mineral Research, 31(2), 299–307. doi.org/10.1002/jbmr.2613
  94. Lipsett, B. J., & Alsayouri, K. (2023). Anatomy, head and neck, skull foramen. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31536228
  95. Lipsett, B. J., Reddy, V., & Steanson, K. (2023). Anatomy, head and neck: Fontanelles. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31194354
  96. Liu, H., Xu, L., & Zhao, W. (2022). Puncture approaches and guidance techniques of radiofrequency thermocoagulation through foramen ovale for primary trigeminal neuralgia: Systematic review and meta-analysis. Frontiers in Surgery, 9, 1024619. doi.org/10.3389/fsurg.2022.1024619
  97. Lu, C. Y., Wang, Y. H., Chen, H. L., Goh, Y. X., Chiu, I. M., Hou, Y. Y., Kuo, K. H., & Lin, W. C. (2025). Artificial intelligence application in skull bone fracture with segmentation approach. Journal of Imaging Informatics in Medicine, 38(1), 31–46. doi.org/10.1007/s10278-024-01156-0
  98. Luzzi, S., Giotta Lucifero, A., Bruno, N., Baldoncini, M., Campero, A., & Galzio, R. (2022). Pterional approach. Acta Biomedica, 92(S4), e2021346. doi.org/10.23750/abm.v92iS4.12775
  99. Marupudi, N. I., Reisen, B., Rozzelle, A., & Sood, S. (2022). Endoscopy in craniosynostosis surgery: Evolution and current trends. Journal of Pediatric Neurosciences, 17(Suppl 1), S44–S53. doi.org/10.4103/jpn.jpn_47_22
  100. Maruyama, R., Yatomi, M., Yuunaiyama, D., Nishimura, H., & Tsukahara, K. (2025). Subdural abscess suspected to have developed from acute sinusitis via the foramen cecum: A case report. Cureus, 17(1), e77214. doi.org/10.7759/cureus.77214
  101. Mawji, A., Vollman, A. R., Hatfield, J., McNeil, D. A., & Sauvé, R. (2013). The incidence of positional plagiocephaly: A cohort study. Pediatrics, 132(2), 298–304. doi.org/10.1542/peds.2012-3438
  102. Mazzitelli, J. A., Pulous, F. E., Smyth, L. C. D., Kaya, Z., Rustenhoven, J., Moskowitz, M. A., Kipnis, J., & Nahrendorf, M. (2023). Skull bone marrow channels as immune gateways to the central nervous system. Nature Neuroscience, 26(12), 2052–2062. doi.org/10.1038/s41593-023-01487-1
  103. MedlinePlus Genetics. (2017). Pfeiffer syndrome. National Library of Medicine. medlineplus.gov/genetics/condition/pfeiffer-syndrome/
  104. MedlinePlus Genetics. (2019a). Apert syndrome. National Library of Medicine. medlineplus.gov/genetics/condition/apert-syndrome/
  105. MedlinePlus Genetics. (2019b). Muenke syndrome. National Library of Medicine. medlineplus.gov/genetics/condition/muenke-syndrome/
  106. MedlinePlus Genetics. (2020a). Crouzon syndrome. National Library of Medicine. medlineplus.gov/genetics/condition/crouzon-syndrome/
  107. MedlinePlus Genetics. (2020b). Saethre-Chotzen syndrome. National Library of Medicine. medlineplus.gov/genetics/condition/saethre-chotzen-syndrome/
  108. Minghinelli, F. E., Marquez, Y. B., Pipolo, D. O., Recalde, R. J., Mantese, B., & Rugilo, C. (2023). "Ping-pong" fracture: An exclusive entity of neonates and infants? A case analysis and literature review. Surgical Neurology International, 14, 170. doi.org/10.25259/SNI_211_2023
  109. Moreira-Gonzalez, A., Papay, F. E., & Zins, J. E. (2006). Calvarial thickness and its relation to cranial bone harvest. Plastic and Reconstructive Surgery, 117(6), 1964–1971. doi.org/10.1097/01.prs.0000209933.78532.a7
  110. Mosteiro, A., Codes, M., Tafuto, R., Manfrellotti, R., Torales, J., Enseñat, J., Di Somma, A., & Prats-Galino, A. (2024). Transorbital approach to the cavernous sinus: An anatomical study of the related cranial nerves. Frontiers in Neuroanatomy, 18, 1367533. doi.org/10.3389/fnana.2024.1367533
  111. Munakomi, S., & Hall, W. A. (2026). Craniotomy. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/32809757
  112. Murlimanju, B. V., Saralaya, V. V., Somesh, M. S., Prabhu, L. V., Krishnamurthy, A., Chettiar, G. K., & Pai, M. M. (2015). Morphology and topography of the parietal emissary foramina in South Indians: An anatomical study. Anatomy & Cell Biology, 48(4), 292–298. doi.org/10.5115/acb.2015.48.4.292
  113. Musa, M. J., & Zeppieri, M. (2026). Foster Kennedy syndrome. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/35881754
  114. Muslu, M., Karaca, Ö., Kökçe, A., & Acer, N. (2025). A computed tomography-based morphometric assessment of the foramen lacerum in a Turkish population using the 3D Slicer method. Medicina, 61(5), 943. doi.org/10.3390/medicina61050943
  115. Natali, A. L., Reddy, V., & Leo, J. T. (2024). Neuroanatomy, middle meningeal arteries. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30137830
  116. Natera-Rodriguez, D. E., Harty, E., & Grande, A. (2026). Historical vignette on trepanation: The evolution of opening the skull. Cureus, 18(10), e117427. doi.org/10.7759/cureus.117427
  117. National Institute for Health and Care Excellence. (2023). Head injury: Assessment and early management (NICE guideline NG232). www.nice.org.uk/guidance/ng232/chapter/Recommendations
  118. Ngnitewe Massa, R., Minutello, K., & Mesfin, F. B. (2023). Neuroanatomy, cavernous sinus. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/29083662
  119. Oumer, M., Tazebew, A., & Alemayehu, M. (2021). Anterior fontanel size among term newborns: A systematic review and meta-analysis. Public Health Reviews, 42, 1604044. doi.org/10.3389/phrs.2021.1604044
  120. Özdemir, M., & Das, J. M. (2023). Skull imaging. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/32310582
  121. Palavani, L. B., Bertani, R., de Barros Oliveira, L., Batista, S., Verly, G., Andreão, F. F., Ferreira, M. Y., & Paiva, W. S. (2023). A systematic review and meta-analysis on the management and outcome of isolated skull fractures in pediatric patients. Children, 10(12), 1913. doi.org/10.3390/children10121913
  122. Panara, K., & Hoffer, M. (2023). Anatomy, head and neck, ear internal auditory canal (internal auditory meatus, internal acoustic canal) (Archived). In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31335008
  123. Petrocelli, M., Togo, G., Ricci, S., Zeneli, F., Cutrupi, S., Baietti, A., Bonavolontà, P., Califano, L., Vaira, L. A., Scarpa, A., Di Stadio, A., & Salzano, G. (2023). Dermal substitutes and skin grafts in the reconstruction of post-traumatic total scalp avulsion: A case series. Journal of Clinical Medicine, 12(6), 2167. doi.org/10.3390/jcm12062167
  124. Pindrik, J., Molenda, J., Uribe-Cardenas, R., Dorafshar, A. H., & Ahn, E. S. (2016). Normative ranges of anthropometric cranial indices and metopic suture closure during infancy. Journal of Neurosurgery: Pediatrics, 18(6), 667–673. doi.org/10.3171/2016.5.PEDS14336
  125. Plou, P., Serioli, S., Leonel, L. C. P. C., Alexander, A. Y., Agosti, E., Vilany, L., Graepel, S., Choby, G., Pinheiro-Neto, C. D., & Peris-Celda, M. (2023). Surgical anatomy and approaches of the anterior cranial fossa from a transcranial and endonasal perspective. Cancers, 15(9), 2587. doi.org/10.3390/cancers15092587
  126. Popoola, O. I., Okon, I. I., Maidan, A., Kasimieh, O., Lucero-Prisno, D. E., Razouqi, Y., Arsal, S. A., Iqbal, U., & Chaurasia, B. (2026). Syndrome of the trephined: From pathophysiology to cranioplasty — an updated narrative review. Brain & Spine, 6, 106252. doi.org/10.1016/j.bas.2026.106252
  127. Prakash, K. G., Saniya, K., Honnegowda, T. M., Ramkishore, H. S., & Nautiyal, A. (2019). Morphometric and anatomic variations of foramen ovale in human skull and its clinical importance. Asian Journal of Neurosurgery, 14(4), 1134–1137. doi.org/10.4103/ajns.ajns_243_19
  128. Proskynitopoulos, P. J., Stippler, M., & Kasper, E. M. (2016). Post-traumatic anosmia in patients with mild traumatic brain injury (mTBI): A systematic and illustrated review. Surgical Neurology International, 7(Suppl 10), S263–S275. doi.org/10.4103/2152-7806.181981
  129. Pulous, F. E., Cruz-Hernández, J. C., Yang, C., Kaya, Z., Paccalet, A., Wojtkiewicz, G., Capen, D., Brown, D., Wu, J. W., Schloss, M. J., Vinegoni, C., Richter, D., Yamazoe, M., Hulsmans, M., Momin, N., Grune, J., Rohde, D., McAlpine, C. S., Panizzi, P., . . . Nahrendorf, M. (2022). Cerebrospinal fluid can exit into the skull bone marrow and instruct cranial hematopoiesis in mice with bacterial meningitis. Nature Neuroscience, 25(5), 567–576. doi.org/10.1038/s41593-022-01060-2
  130. Qudsieh, S. M. A., Al Barbarawi, M. M., Altal, O. F., Barbarawi, A. M. A., Al-Zoubi, R. M., & Al Zoubi, M. S. (2024). Depressed "ping pong" skull fractures in the newborns: A cohort study. Health Science Reports, 7(9), e2283. doi.org/10.1002/hsr2.2283
  131. Rai, S., & Rattan, V. (2012). Traumatic superior orbital fissure syndrome: Review of literature and report of three cases. National Journal of Maxillofacial Surgery, 3(2), 222–225. doi.org/10.4103/0975-5950.111392
  132. Ratilal, B. O., Costa, J., Pappamikail, L., & Sampaio, C. (2015). Antibiotic prophylaxis for preventing meningitis in patients with basilar skull fractures. Cochrane Database of Systematic Reviews, 2015(4), CD004884. doi.org/10.1002/14651858.CD004884.pub4
  133. Ricciardiello, F., Mazzone, S., Longo, G., Russo, G., Piccirillo, E., Sequino, G., Cavaliere, M., Accardo, N., Oliva, F., Salomone, P., Perrella, M., Zeccolini, F., Romano, D., Di Maro, F., Viola, P., Cifali, R., Muto, F., & Galli, J. (2021). Our experience on temporal bone fractures: Retrospective analysis of 141 cases. Journal of Clinical Medicine, 10(2), 201. doi.org/10.3390/jcm10020201
  134. Richtsmeier, J. T., & Flaherty, K. (2013). Hand in glove: Brain and skull in development and dysmorphogenesis. Acta Neuropathologica, 125(4), 469–489. doi.org/10.1007/s00401-013-1104-y
  135. Ringstad, G., & Eide, P. K. (2022). Molecular trans-dural efflux to skull bone marrow in humans with CSF disorders. Brain, 145(4), 1464–1472. doi.org/10.1093/brain/awab388
  136. Rodriguez Rubio, R., Xie, W., Vigo, V., Lee, A., Tomasi, O. S., El-Sayed, I. H., & Abla, A. (2021). Immersive surgical anatomy of the retrosigmoid approach. Cureus, 13(6), e16068. doi.org/10.7759/cureus.16068
  137. Samandar, A. F., Alnaim, M. F., Qari, S., AlTamimi, J., Ahmed, K., Alharbi, F., Alhazmi, A. M., Sindi, E., Nukaly, H. Y., Selate, R. A., & Alnoman, H. A. (2026). Complications of alloplastic graft materials used in cranioplasty: Systematic review and network meta-analysis. Medical Science Monitor, 32, e950551. doi.org/10.12659/MSM.950551
  138. Schmit, C., Keller, F., Gottfried, T., Hartl, R., Stecher, L., Tröger, A., Santer, M., Innerhofer, V., Radhawa, A., Schmutzhard, J., Hofauer, B., & Runge, A. (2025). The diagnosis, management, and outcomes of Gradenigo syndrome in children: A scoping review of the literature. Diagnostics, 15(17), 2193. doi.org/10.3390/diagnostics15172193
  139. Sharma, R., Vaibhav, V., Meshram, R., Khorwal, G., Singh, B., & Bhardwaj, Y. (2024). Morphometric evaluation of sutural patterns at the pterion and asterion in dry Indian skulls: Surgical relevance. Cureus, 16(2), e54466. doi.org/10.7759/cureus.54466
  140. Shumway, C. L., Motlagh, M., & Wade, M. (2023). Anatomy, head and neck, orbit bones. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30285385
  141. Simon, L. V., & Newton, E. J. (2023). Basilar skull fractures. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/29261908
  142. Sivanandapanicker, J., Nagar, M., Kutty, R., Sunilkumar, B. S., Peethambaran, A., Rajmohan, B. P., Asher, P., Shinihas, V. P., Mohandas, K., Jain, S., & Sharma, S. (2018). Analysis and clinical importance of skull base fractures in adult patients with traumatic brain injury. Journal of Neurosciences in Rural Practice, 9(3), 370–375. doi.org/10.4103/jnrp.jnrp_38_18
  143. Solomou, G., Sunny, J., Mohan, M., Hossain, I., Kolias, A. G., & Hutchinson, P. J. (2024). Decompressive craniectomy in trauma: What you need to know. Journal of Trauma and Acute Care Surgery, 97(4), 490–496. doi.org/10.1097/TA.0000000000004357
  144. Spazzapan, P., & Velnar, T. (2024). Isolated sagittal craniosynostosis: A comprehensive review. Diagnostics, 14(4), 435. doi.org/10.3390/diagnostics14040435
  145. Spyrantis, A., Woebbecke, T., Rueß, D., Constantinescu, A., Gierich, A., Luyken, K., Visser-Vandewalle, V., Herrmann, E., Gessler, F., Czabanka, M., Treuer, H., Ruge, M., & Freiman, T. M. (2022). Accuracy of robotic and frame-based stereotactic neurosurgery in a phantom model. Frontiers in Neurorobotics, 16, 762317. doi.org/10.3389/fnbot.2022.762317
  146. Stanton, E., Urata, M., Chen, J.-F., & Chai, Y. (2022). The clinical manifestations, molecular mechanisms and treatment of craniosynostosis. Disease Models & Mechanisms, 15(4), dmm049390. doi.org/10.1242/dmm.049390
  147. Stiell, I. G., Wells, G. A., Vandemheen, K., Clement, C., Lesiuk, H., Laupacis, A., McKnight, R. D., Verbeek, R., Brison, R., Cass, D., Eisenhauer, M. E., Greenberg, G., & Worthington, J. (2001). The Canadian CT Head Rule for patients with minor head injury. The Lancet, 357(9266), 1391–1396. doi.org/10.1016/S0140-6736(00)04561-X
  148. Szczepanek, E., Toppich, J., Ostrowski, P., Bonczar, M., Nasser, A., Dziedzic, M., Walocha, J., & Koziej, M. (2024). The complete anatomy of the anterior ethmoidal artery: A meta-analysis with implications for sinus and skull base surgery. Journal of Clinical Medicine, 13(6), 1695. doi.org/10.3390/jcm13061695
  149. Tajran, J., & Gosman, A. A. (2023). Anatomy, head and neck, scalp. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/31855392
  150. Thintharua, P., & Chentanez, V. (2023). Morphological analysis and morphometry of the occipital condyle and its relationship to the foramen magnum, jugular foramen, and hypoglossal canal: Implications for craniovertebral junction surgery. Anatomy & Cell Biology, 56(1), 61–68. doi.org/10.5115/acb.22.105
  151. Torabi, S. J., Abiri, A., Chen, X., Senel, M., Hsu, F. P. K., Lupták, A., Khine, M., & Kuan, E. C. (2024). Multimodal diagnosis of cerebrospinal fluid rhinorrhea: State of the art review and emerging concepts. Laryngoscope Investigative Otolaryngology, 9(3), e1272. doi.org/10.1002/lio2.1272
  152. Triantafyllou, G., Paschopoulos, I., Papadopoulos-Manolarakis, P., Karangeli, N., Demetriou, F., Tsakotos, G., & Piagkou, M. (2025a). Morphological variability of the jugular foramen: A comprehensive anatomical-imaging study emphasizing its compartmentalization. Neurosurgical Review, 48(1), 527. doi.org/10.1007/s10143-025-03681-0
  153. Triantafyllou, G., Paschopoulos, I., Luzzi, S., Tsakotos, G., Papadopoulos-Manolarakis, P., Galzio, R., & Piagkou, M. (2025b). Prevalence and morphology of ossified caroticoclinoid ligament: An updated systematic review with meta-analysis. Diagnostics, 15(4), 440. doi.org/10.3390/diagnostics15040440
  154. Triantafyllou, G., Karangeli, N., Duparc, F., Piagkou, M., Galzio, R., Tsakotos, G., Botis, G., Kalamatianos, T., & Luzzi, S. (2025c). Unveiling pterion variability: A meta-analytic approach to enhance neurosurgical precision. Surgical and Radiologic Anatomy, 47(1), 66. doi.org/10.1007/s00276-025-03571-6
  155. Twigg, S. R. F., & Wilkie, A. O. M. (2015). A genetic-pathophysiological framework for craniosynostosis. American Journal of Human Genetics, 97(3), 359–377. doi.org/10.1016/j.ajhg.2015.07.006
  156. Uabundit, N., Chaiyamoon, A., Iamsaard, S., Yurasakpong, L., Nantasenamat, C., Suwannakhan, A., & Phunchago, N. (2021). Classification and morphometric features of pterion in Thai population with potential sex prediction. Medicina, 57(11), 1282. doi.org/10.3390/medicina57111282
  157. Uğuz Gençer, C., Yörük, M. D., Karakoyun, Z. N., Tetiker, H., & Koşar, M. İ. (2026). A hidden tunnel at the skull base: A descriptive anatomical study of the mastoid foramen in dry skulls. Medicine, 105(29), e49745. doi.org/10.1097/MD.0000000000049745
  158. Unnithan, A. K. A., & Sina, R. E. (2025). Plagiocephaly. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/33232004
  159. van Wijk, R. M., van Vlimmeren, L. A., Groothuis-Oudshoorn, C. G. M., Van der Ploeg, C. P. B., IJzerman, M. J., & Boere-Boonekamp, M. M. (2014). Helmet therapy in infants with positional skull deformation: Randomised controlled trial. BMJ, 348, g2741. doi.org/10.1136/bmj.g2741
  160. Vigo, V., Cornejo, K., Nunez, L., Abla, A., & Rodriguez Rubio, R. (2020). Immersive surgical anatomy of the craniometric points. Cureus, 12(6), e8643. doi.org/10.7759/cureus.8643
  161. Vu, H. L., Panchal, J., Parker, E. E., Levine, N. S., & Francel, P. (2001). The timing of physiologic closure of the metopic suture: A review of 159 patients using reconstructed 3D CT scans of the craniofacial region. Journal of Craniofacial Surgery, 12(6), 527–532. doi.org/10.1097/00001665-200111000-00005
  162. Wang, X., Shen, T., Yang, S., Lan, J., Xu, Y., Wang, M., Zhang, J., & Han, X. (2021). A deep learning algorithm for automatic detection and classification of acute intracranial hemorrhages in head CT scans. NeuroImage: Clinical, 32, 102785. doi.org/10.1016/j.nicl.2021.102785
  163. Werner, M. T., Yeoh, D., Fastenberg, J. H., Chaskes, M. B., Pollack, A. Z., Boockvar, J. A., Langer, D. J., D'Amico, R. S., Ellis, J. A., Miles, B. A., & Tong, C. C. L. (2023). Reconstruction of the anterior skull base using the nasoseptal flap: A review. Cancers, 16(1), 169. doi.org/10.3390/cancers16010169
  164. Yu, M., Ma, L., Yuan, Y., Ye, X., Montagne, A., He, J., Ho, T.-V., Wu, Y., Zhao, Z., Sta Maria, N., Jacobs, R., Urata, M., Wang, H., Zlokovic, B. V., Chen, J.-F., & Chai, Y. (2021). Cranial suture regeneration mitigates skull and neurocognitive defects in craniosynostosis. Cell, 184(1), 243–256.e18. doi.org/10.1016/j.cell.2020.11.037
  165. Zeppieri, M., Karsonovich, T., & Patel, B. C. (2025). Crouzon syndrome. In StatPearls. StatPearls Publishing. europepmc.org/article/MED/30085540
  166. Zhang, X., Lee, Y., Olson, D., & Fleischman, D. (2019). Evaluation of optic canal anatomy and symmetry using CT. BMJ Open Ophthalmology, 4(1), e000302. doi.org/10.1136/bmjophth-2019-000302
  167. Zhao, H., Feng, J., Ho, T.-V., Grimes, W., Urata, M., & Chai, Y. (2015). The suture provides a niche for mesenchymal stem cells of craniofacial bones. Nature Cell Biology, 17(4), 386–396. doi.org/10.1038/ncb3139

Üç boyutlu model hakkında

Model: BodyParts3D, © The Database Center for Life Science licensed under CC Attribution 4.0 International (Japonya Yaşam Bilimleri Veri Merkezi; kaynak, lisans). Yalnızca beyin, damar, kafatası ve yüz kemikleri, dil kemiği ile ilk iki boyun omuru alındı; eksenleri ve merkezi değiştirildi, dosyalar sitede hızlı açılsın diye sıkıştırıldı. Türkçe adlar, renkler ve açıklamalar Ölçekhane’nindir.

Model, yetişkin bir erkeğin üç boyutlu bütün vücut modelinden alınmış bir başvuru modelidir (Mitsuhashi ve ark., 2009). Her beyin biraz farklıdır; kıvrımların biçimi kişiden kişiye değişir. Bu sayfalar eğitim içindir, tanı ya da tedavi için kullanılmaz.

Mitsuhashi, N., Fujieda, K., Tamura, T., Kawamoto, S., Takagi, T., & Okubo, K. (2009). BodyParts3D: 3D structure database for anatomical concepts. Nucleic Acids Research, 37(Database issue), D782–D785. doi.org/10.1093/nar/gkn613

Düzey